دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

هر كه علمش بيش ارزشش بيشتر

No image
هر كه علمش بيش ارزشش بيشتر

جرعه های معرفت - شرح حديث معصومين (ع) در كلام رهبر انقلاب

[قال رسول الله صلي الله عليه و آله]: وَ اَکثَرُ النّاسِ قيمَةً اَکثَرُهُم عِلماً(1)

[ارزشمندترين مردم کسي است که علم بيشتر داشته باشد]

اينجا اهميت علم را بيان مي کند؛ البته اين به معناي ناديده گرفتن ارزش تقوا و عمل و اين چيزها نيست؛ در فرض تساوي افراد از جهت تقوا يا از جهت عمل يا از جهات اخلاقي ديگر، آن وقت آن کسي ارزشش بالاتر است که دانش بيشتري دارد.

وَ اَقَلُّ النّاسِ قيمَةً اَقَلُّهُم عِلماً؛ [کم ارزش ترين مردم کسي است که دانش کمتر داشته باشد]

هيچ بياني براي ارزشگذاري بر روي دانش به اين وضوح و به اين روشني نيست. نظر اسلام اين است. جامعه عالِم را اسلام مي پسندد. همت اسلام و احکام اسلامي و نظام اسلامي در هر دوره اي بر تربيت عالمان و انسان هاي عالم و دانشمند گماشته شده است.

وَ اَقَلُّ النّاسِ لَذَّةً اَلحَسُود؛ [از ميان مردم، حسود، در زندگي از همه کمتر لذت مي برد]

از زندگي لذت نمي برد - از لذات معمولي زندگي - به خاطر حسد؛ در درون او يک موريانه‌اي وجود دارد که پايه هاي راحت و تمتع او را مي پوساند و پوک مي کند و خراب مي کند؛ تقصير کسي هم نيست، مربوط به خودش است. بايد با حسد در درون خود مبارزه کنيم.

وَ اَقَلُّ النّاس راحَةً اَلبَخِيل؛ [از ميان مردم، بخيل، در زندگي از همه کمتر آسايش دارد]

آن کسي که چيزي دارد و بخل مي ورزد، نسبت به مال خود آنچنان دلبسته است که دائم در حال نگراني و دغدغه است، مبادا کم بشود، مبادا بخورند، مبادا ببرند، مبادا ضايع بشود، دائم، اين آسايش ديگر ندارد.

_________________

۱) الامالي شيخ صدوق، ص ۷۳ [قال رسول الله(ص) :

... وَ اَکثَرُ النّاسِ قِيمَةً اَکثَرُهُم عِلماً وَ اَقَلُّ النّاسِ قيمَةً اَقَلُّهُم عِلماً وَ اَقَلُّ النّاسِ لَذَّةً اَلحَسُود وَ اَقَلُّ النّاس راحَةً اَلبَخِيل، با ارزشترين مردم کسي است که دانشش بيشتر باشد، کم ارزش‌ترين مردم کسي است که علمش اندک باشد، کم لذّت ترين مردم، حسود است، کم راحت ترين مردم، بخيل است.]

*شرح حديث در ابتداي درس خارج، 19/2/94

*پايگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبر معظم انقلاب

روزنامه كيهان، شماره 21732 به تاريخ 4/7/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS