دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آیت الله سبحانی؛ مهلت خداوند به قدرت‌های ظاهری برای آشکار شدن افکار پلید آنان است

No image
آیت الله سبحانی؛ مهلت خداوند به قدرت‌های ظاهری برای آشکار شدن افکار پلید آنان است
 
آیت‌الله العظمی سبحانی در ادامه سلسله نشست‌های تفسیر سوره رعد در مدرسه عالی فقه و معارف اسلامی، به جایگاه ایمان در انسان و تاثیر آن در تعالی جامعه انسانی پرداخت.
به گزارش ایسنا به نقل از مرکز خبر حوزه، سبحانی با بیان اینکه ایمانی ارزش دارد که از روی اختیار انتخاب شده باشد بیان کرد: اگر انسان بر سرگناهی قرار گیرد و اطاعت را بر گناه مقدم کند، چنین ایمانی ارزش دارد و اگر ایمان به صورت اجباری باشد قطعا در سعادت بشر بی‌ارزش خواهد بود.
وی با اشاره به هدایت تکوینی و تشریعی، حوادث به‌وجود آمده در جهان را ابزار امتحان و نیز هدایت بشر برشمرد و تصریح کرد: خداوند کافر را رها نمی‌کند و زنگ بیدار باش را همواره برای انسان‌ها به صدا در‌ می‌آورد چون در اطرافش حوادث وجود دارد.
وی افزود: با تمام این حوادث و امتحانات الهی، لطف خدا وجود دارد و به خاطر کیفر گناهان انسان، خدا عذاب می‌فرستد تا آنها به خود آیند و از خواب غفلت بیدار شوند.
سبحانی یادآور شد: رحمانیت الهی شامل کافران نیز‌ می‌شود و وسایل هدایت برای کفار نیز فراهم است تا زمینه و بستر ایمان برای همگان فراهم شود و این سنت خدا تا روز قیامت ادامه خواهد داشت.
سبحانی افزود: زلزله و سیل از نظر ما زیان‌آور است اما از نظر قرآن زنگ بیدار باش برای همه عالم است و وسایل و زمینه برای هدایت انسان به سوی خدا را فراهم می‌کند تا او متوجه خدا شود.
وی با اشاره به فجایع صورت گرفته از سوی بشر آن را ناشی از دوری انسان از مبنای الهی ارزیابی کرد و گفت: درجنگ جهانی اول 10 میلیون و در جنگ جهانی دوم 100 میلیون انسان خسارت دیدند و هنوز این آگاهی برای بشر فراهم نشده و ادب نشده‌ است.
سبحانی با اشاره به فرازهایی از تاریخ به تبیین مبنای دینی در هدایت بشر پرداخت و افزود: خداوند به کسانی که انبیاء را مسخره می‌کردند مهلت داد تا درون پلید خود را آشکار کنند لذا اکنون هم به قدرت‌های ظاهری دنیا مهلت می‌دهد تا واقعیات باطنی خود را آشکار کنند و فساد را در جهان گسترش دهند درحالی که نگاه خداوند به ظالمان نگاه استدراجی است.
منبع:  www.isna.ir
 
 

 

 

Powered by TayaCMS

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
Powered by TayaCMS