بهداشت و سلامتی فردی

بهداشت و سلامتی فردی

قال امیرالمؤمنین علیه السلام: «الصِّحَّةُ أَفْضَلُ النِّعَم»(تصنیف غررالحکم حدیث 11148)

چون بدن مادی مرکبی برای روح متعالی است؛ به سلامتی آن هم اهمیت داده شده و در اسلام برای حفظ و عافیت ان دستوراتی آمده است. همانطور که مرکب راهوار انسان را به راحتی به سر منزل مقصود می رساند بدن سالم نیز انسان را در عبادت و خدمت به خلق خدا یاری می کند.

باید قدر سلامتی مغتنم شمرده شود؛ چرا که عافیت و سلامتی گواراترین نعمتهاست.[1] اگر در تمام دنیا دو لذت برای انسان باشد یکی از آن دو صحت بدن است که گواراترین آن دو نیز می باشد[2]. با عافیت و سلامتی است که انسان از زندگی و حیات خویش لذت می برد[3] و لذت خود را کامل می سازد.[4] اگر تن آدمی و مزاج آن سالم باشد می تواند از طعم غذاهای مختلف لذت برد[5]

بعضی از دستورات بهداشتی اسلام

از دیدگاه ائمه اطهار علیهم السلام رعایت نکات بهداشتی برای جلوگیری از بیماری بسیار مهم است و آنچه که در یک نگاه کلی می توان بدست آورد تأکید آنها بر پیشگیری است تا نیازی به درمان نباشد.

بیشترین نکاتی که در بین عبارات معصومین می توان دید تأکید آنها بر رعایت خوردن و آشامیدن و نگه داشتن حدود آنهاست. بر حذر داشتن از افراط و تفریط از شاخصه های کلی دستورات ائمه معصومین علیهم السلام است که در خوردن و آشامیدن نیز صادق است.

. در روایات بر پرهیز از پرخوری تأکید شده است. قال رسول الله صلی الله علیه و آله:

و نیز می فرماید:

«مَنْ قَلَّ طُعْمُهُ صَحَّ بَطْنُهُ وَ صَفَا قَلْبُهُ ، وَ مَنْ کَثُرَ طُعْمُهُ سَقُمَ بَطْنُهُ و قَسَا قَلْبُهُ»[6]

آن که غذا کم خورَد معده اش سالم مى ماند و صفاى دل مى یابد و هر که پرخور باشد معده اش بیمار و قلبش سخت مى شود.

امراض و بیماری ها بیشتر در اثر مجاورت با آلودگی ها و کثافات بوجود می آیند به همین خاطر باید از چیز هایی که موجب آلودگی محیط و بدن می شود دوری کرد و از غذاهایی که ممکن است فاسد یا آلوده باشند باید پرهیز کرد

انسانی که خود را در معرض آفات و آلودگی ها قرار می دهد بهره ای از سلامتی نخواهد داشت. پس باید از افراط و تفریط ، پرخوری ، محیط و غذای آلوده و... پرهیز کرد تا بدن که مرکب روح است سالم بماند.