دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اخلاق پيامبر(ص)، با همنشينان خود

No image
اخلاق پيامبر(ص)، با همنشينان خود

حضرت رسول(ص) با همنشينان خود پيوسته خوشرو و نرم بود، خشن و درشتخو و سبکسر و فحاش و عيبجو نبود و کسي را زياد مدح نمي کرد و از چيزي که به آن رغبت و ميل نداشت غفلت مي ورزيد، به طوري که مردم از او نه مأيوس و نه نااميد مي شدند. او خود را از سه چيز دور مي داشت؛ جدال و پرحرفي و گفتن مطالب بي فايده و نسبت به مردم نيز از سه چيز پرهيز مي کرد؛ هرگز کسي را سرزنش نمي کرد و از او عيب نمي گرفت و لغزش و عيب‌های مردم را جست وجو نمي کرد و سخن نمي گفت مگر در جايي که اميد ثواب در آن مي داشت. هنگام تکلم چنان حاضران را به خود جذب مي کرد که از احدي نفس شنيده نمی‌شد و چون ساکت مي گشت آنان سخن مي گفتند. در حضور آن جناب روي مطلبي نزاع نمي کردند، اگر کسي از ايشان صحبت مي کرد همه ساکت مي شدند تا سخنش پايان يابد و سخن گفتنشان در محضر آن جناب به نوبت بود. اهل مجلس از چيزي که به خنده می‌افتادند حضرت نيز خنده مي کرد و از آنچه تعجب مي کردند تعجب مي کرد، بر اسائه ادب شخص غريب در پرسش و گفتار صبر مي کرد تا جايي که اصحاب در صدد جلب شخص مزاحم برمي آمدند، مي گفت وقتي صاحبان حاجت را ديديد آنان را کمک و معاونت کنيد و هرگز ثناي کسي را نمي پذيرفت مگر آنکه ثنايش به عنوان تشکر از آن حضرت باشد و کلام احدي را قطع نمي کرد مگر آنکه از حد مشروع تجاوز کند که در آن صورت با نهي و با برخاستن کلام او را قطع مي نمود.(1)

   

    1- معانی الاخبار، ج 1، ص 83

     روزنامه كيهان، شماره 21056 به تاريخ 22/2/94، صفحه 7 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS