اهانت به ادیان؛ آزادی به سبک غربی

موج اهانت به ادیان الهی به ویژه اسلام طی چند سال اخیر با تأکید کشورهای غربی بر آزادی بیان افزایش چشمگیری داشته، تا جایی که هتک‌حرمتها را با آزادی بیان توجیه کردند.
این موج از آنجا شکل جدی به خود گرفت که روزنامه یولند پستن دانمارک به انتشار 12 کاریکاتور اهانت‌آمیز از نبی اکرم (ص) پرداخت و در پی آن نشریات کشورهای دیگر نیز با تکیه بر آزادی بیان به توجیه آن پرداختند. اگر چه پیش از این نیز اهانت به انبیاء الهی وجود داشت، اما اقدام دانمارک خشم و غضب همه مسلمانان جهان را بر انگیخت و آنها را بسیار متأثر ساخت.
به طوری که مسلمانان طی چند روز اعتراض و تظاهرات، به خیابانها ریخته و از جوامع بین المللی خواستار جریمه و مجازات کسانی شدند که به نام آزادی بیان به انبیاء الهی و مقدسات دینی توهین و اهانت می کنند. این روند ادامه داشت تا اینکه دولت دانمارک از مسلمانان عذرخواهی کرد و به قولی مسئله ختم به خیر شد.
اما مسئله اهانت به انبیاء الهی به همین جا ختم نشد، بلکه پس از این واقعه و فروکش کردن خشم و غضب یک میلیارد مسلمان جهان در این خصوص، بار دیگر احزاب سیاسی دانمارک به منظور تبلیغات انتخاباتی خود از نقاشی دستی حضرت محمد (ص) استفاده کردند که باز هم با تکیه بر شعار آزادی بیان و تأکید بر 12 کاریکاتور موهن به فعالیت خود ادامه دادند و موج بیانیه ها و محکومیتها بود که از سوی مراکز دینی و مسلمانان به سوی دانمارکیها گسیل شد، اما باز هم چاره ساز اهانت به انبیا و مقدسات اسلامی و دستاویز قرار دادن آنها نبود.
چرا که بار دیگر شیوه ای دیگر در کار بود و این بار سوئد دست به کار شد و با کشیدن تصویری منسوب به نبی اکرم (ص) در نشریات سوئد موج احساسات مذهبی مسلمانان را بر انگیخت که البته در این زمان مسلمانان خوددارتر و هوشیارانه تر از گذشته با این اهانت برخورد و مقابله کردند .
اما زمانی این مسئله به وخامت می گراید که رهبران دینی نیز در این بازی مشارکت می کنند و بازوی ضد دینان افراطی می شوند و با گفتن سخنانی از آنها حمایت می کنند. به طوری که پاپ بندیکت شانزدهم رهبر کاتولیکهای جهان با نقل قول خود موج اعتراض مسلمانان جهان را بر انگیخت. اگر چه بعدها خواستار گفتگو با مسلمانان و گشایش درهای صلح و آزاد اندیشی با آنها شد، اما جراحت این سخنان همچنان بر جان و دل مسلمانان نمایان است .
در پی این اهانتها و برای خاتمه دادن به بروز چنین چالشهایی، سازمانهای بین المللی چون سازمان کنفرانس اسلامی و سازمان تربیت علوم و فرهنگ اسلامی ( آیسیسکو) از سازمان ملل متحد خواسته اند تا مصوبه ای صادر و به موجب آن کسانی را که به اسلام و مسلمانان و یا دیگر ادیان ابراهیمی توهین می کنند، جریمه و یا مجازات شوند.
اما این موضوع با گذشت چند سال از بحرانی شدن کاریکاتورهای موهن هنوز در دست بررسی است و هیچ جوابی برای آن داده نشده است.

جدیدترین ها در این موضوع

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد. 8 آبان 1395, 19:34

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید . 8 آبان 1395, 19:32

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است. 8 آبان 1395, 19:29

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟ 8 آبان 1395, 19:27

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟ 8 آبان 1395, 19:25