دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سعدی چکیده تمدن اسلامی را به شکل فرهنگی عمومی درآورد

No image
سعدی چکیده تمدن اسلامی را به شکل فرهنگی عمومی درآورد سعدی اعتقاد داشت حتی اگر مغولها تمام کتابخانه ها را هم بسوزانند، می توان معارف و حکمت اسلامی را بر سینه مردم حک کرد.
دکتر سعید زاهد - رئیس بنیاد فارس شناسی - در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: اساسا سعدی طنزسرا نیست و به طور کلی اهداف اصلی خود را در لابلای آثارش به زبان طنز بیان نمی کند. اما می توان گفت همواره نوعی مطایبات در کارهایش مشاهده می شود که گویی زنگ تفریحی در ذهن مخاطب است؛ زنگ تفریحی که در بطن خود حاوی نکات اخلاقی و اجتماعی است.
وی افزود: سعدی یکی از معدود شاعرانی است که علاوه بر تسلط به شعر، طبیب و انسان شناس قابلی برای دردهای جامعه بوده و همواره در درمان آلام اجتماعی کوشیده است. سعدی می کوشد معضلات تلخ و گزنده جامعه را در لفافه طنز انعکاس دهد.
زاهد، سعدی را انسان شناس زمان خویش خواند و تصریح کرد: به نظر می رسد بزرگ ترین حسن سعدی در توجه وی به تمدن اسلامی است؛ تمدنی که در زمان او تقریبا به اوج و شکوفایی رسیده بود. وی توانست به واسطه مهارتهای خود، چکیده این تمدن را در آثارش گسترش دهد و به شکل فرهنگ عمومی در اختیار مخاطبان بگذارد.
رئیس بنیاد فارس شناسی اضافه کرد: سعدی فرهنگ وری ارزشمند است. او نه تنها در این مقوله که در سایر مباحث نیز دارای چیره دستی و تسلط خاصی بوده است.
این پژوهشگر ادبی خاطرنشان کرد: گلستان سعدی به دلیل داشتن ویژگی های مختلف ادبی و فرهنگی از 700 سال پیش یعنی از زمان مکتبخانه ها، وارد کتابهای درسی شد. این کتاب به طور قطع نمونه کاملی از فرهنگ و حکمت است اما متاسفانه منتقدان ابعاد فرهنگی این کتاب را کمتر مورد توجه قرار داده و بیشتر به جنبه های ادبی آن اشاره کرده اند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

 فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

فرازی از خطبه های نهج البلاغه در باب توحید

هر چه به ذات شناخته باشد ساخته است و هرچه به خود بر پا نباشد ديگرى اش پرداخته. سازنده است نه با به كار بردن افزار. هر چيز را به اندازه پديد آرد، نه با انديشيدن در كيفيت و مقدار. بى نياز است بى آنكه از چيزى سود برد. با زمان ها همراه نيست و دست افزارها او را يارى ندهد.
 خداشناسی در نهج البلاغه

خداشناسی در نهج البلاغه

پیشوایان دینی، همواره ما را از اندیشیدن در ذات خداوند بزرگ منع کرده اند؛ چرا که عظمت بی پایان حضرت حق، فراتر از آن است که عقل محدود و نارسای بشری به درک و شناخت او دست یابد. در بخشی از کلام امام علی علیه السلام آمده است: «اگر وهم و خیال انسان ها، بخواهد برای درک اندازه قدرت خدا تلاش کند و افکار بلند و دور از وسوسه های دانشمندان، بخواهد ژرفای غیب ملکوتش را در نوردد و قلب های سراسر عشق عاشقان، برای درک کیفیّت صفات او کوشش نماید .
 توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

توحید و خداگرایی‏ در نهج البلاغه

البته این‏گونه نیست که خداوند با وجود امکان اشراف انسان بر صفاتش او را بازداشته، بلکه روشن است که شناخت جامع موجود نامحدود از سوى یک موجودِ محدود محال است. قدرت او بر اشراف‏بخشیدن به‏انسان در شناخت خود، به این امرِ محال تعلق نمى‏گیرد؛ زیرا غیرخدا همه‏چیز محدودیت دارد و نامحدودکردن محدود ذاتاً محال است.
 توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

توحید در نگاه امام علی (علیه السلام)

بعضی متفکران بر این باورند که در قرآن بر اثبات وجود آفریدگار آیـاتـی ذکـر شده است که روشن ترین آن ها را آیه ذیل است: (افی الـلـه شک فاطر السموات والارض5؛ مگر درباره خدای متعال که خالق آسمان ها و زمین است، شکی هست؟
 توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغهʁ)

توحید از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه(1)

با توجه به این نکته، باید ببینیم که قرآن کریم برای عقائد و معارف مطرح شده از جانب خودش چه دلائلی را مطرح کرده است ؟ و با وجود این شیوه که قرآن از همه گروه ها برهان ودلیل می طلبد، آیا ممکن است که خودش برای مطالب خود دلیل نیاورد؟ و آیا جا دارد که ما برای معارف اسلام، از جای دیگر طلب دلیل کنیم ؟
Powered by TayaCMS