دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عَنِ العَسْکری (علیه‌السلام) قالَ: «لایَشْغَلُکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَلٍ مَفْروضٍ»

امام حسن عسکری (علیه‌السلام) فرمود: «روزی تضمین شده [از طرف خدا] ترا از کار واجب باز ندارد»(تحف العقول، ص 489)
عَنِ العَسْکری (علیه‌السلام) قالَ: «لایَشْغَلُکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَلٍ مَفْروضٍ»
عَنِ العَسْکری (علیه‌السلام) قالَ: «لایَشْغَلُکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَلٍ مَفْروضٍ»

عَنِ العَسْکری (علیه‌السلام) قالَ:

«لایَشْغَلُکَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَلٍ مَفْروضٍ»

(تحف العقول، ص 489)

امام حسن عسکری (علیه‌السلام) فرمود:

«روزی تضمین شده [از طرف خدا] ترا از کار واجب باز ندارد»

توضیح:

«رزق و روزی در سایه سعی و کوشش»

گرچه خداوند در نظام حکیمانه آفرینش، ارزاق مردم را تضمین کرده است، ولی مبادا اندیشه ضمانت خداوند رازق، انسان را مشغول سازد و در نتیجه از انجام فریضه کار و کوشش باز بماند. از دیدگاه اسلام، در پی روزی حلال رفتن و تلاش و کوشش در این راه از عبادات بزرگ و نوعی جهاد شمرده شده است.

بعضی از افراد سست و بی‌‌حال با اتکا به تعبیراتی همانند:

«و ما من دابة الا علی الله رزقها»

( سوره هود آیه 6)

‌‌ «‌هیچ جنبنده‌ای در روی زمین نیست، مگر این که روزی او بر خداست»

‌یا روایاتی که روزی را مقدر و معین می‌داند، چنین‌ ‌می‌اندیشند که لزومی ندارد انسان برای تهیه معاش، زیاد تلاش کند، چرا که روزی‌ ‌مقدر است و به هر حال به انسان می‌رسد، و هیچ دهان بازی بدون روزی‌ ‌نمی‌ماند!‌ این چنین افراد نادان که شناختشان درباره دین و مذهب‌ ‌فوق العاده سست و ضعیف است، بهانه به دست دشمنان می‌دهند، که مذهب عاملی است، برای‌ ‌تخدیر و رکود اقتصادی و خاموش کردن فعالیت‌های مثبت زندگی، و تن در دادن به انواع‌ ‌محرومیت‌ها، به عذر این که اگر فلان موهبت نصیب من نشده حتما روزی من نبوده؛ اگر‌‌ ‌روزی من بود، بدون چون و چرا به من می‌رسید و این فرصت خوبی به دست استثمارگران‌ ‌می‌دهد که هر چه بیشتر خلقهای محروم را بدوشند و آنها را از ابتدایی‌ترین وسایل‌ ‌زندگی مرحوم سازند. در حالی که مختصر آشنایی به قرآن و احادیث اسلامی برای پی بردن‌ ‌به این حقیقت کافی است که اسلام پایه هر گونه بهره گیری مادی و معنوی انسان را سعی‌ ‌و کوشش می‌شمرد؛ تا آن جا که در جمله شعارگونه قرآنی:

«لیس للانسان الا‌ ‌ما سعی»

(سوره نجم، آیه 39)

نیست بر انسان مگر [آن چیزی که در سایه] سعی و کوشش [به دست می آورد]

‌بهره انسان را‌ ‌منحصرا در کوشش و کارش قرار می‌دهد.‌ پیشوایان اسلام برای این که سرمشقی به دیگران بدهند، در بسیاری‌ ‌از مواقع کار می کردند، کارهایی سخت و توانفرسا.‌‌ پیامبران پیشین نیز از این قانون مستثنا نبودند، از چوپانی‌ ‌گرفته، تا خیاطی و زره بافی و کشاورزی ابا نداشتند. اگر مفهوم تضمین روزی از طرف‌ ‌خدا، نشستن در خانه و انتظار رسیدن روزی باشد، نباید پیامبران و امامان که از همه‌ ‌آشناتر به مفاهیم دینی هستند، این همه برای روزی تلاش کنند.‌‌ بنابراین ما هم می‌گوییم: روزی هر کس مقدر و ثابت است، ولی‌‌ ‌در عین حال مشروط به تلاش و کوشش؛ و هرگاه این شرط حاصل نشود، مشروط نیز از میان‌‌ ‌خواهد رفت.

    منبع: (روزنامه رسالت، شنبه2شهریور1387، خبر شماره201036 ، بخشی از فرمایشات آیت الله العظمی مکارم شیرازی)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

نحوه تشکیل جو زمین از دیدگاه مولا علی (ع) در نهج البلاغه

و آبهای ساکن را به مواج سرکش برگردانید تا آنجا که آبها روی هم قرار گرفتند و چون قله های بلند کوهها بالا آمدند امواج تند کف های برآمده از آبها را در هوای باز و فضای گسترده بالا بردند تا جایی که از آن هفت آسمان پدید آمد.آسمان پایین را چون موج مهار شده و آسمان بالا را مانند سقف استوار قرار داد.
مباني فكري، انساني و اجتماعي در نهج البلاغه

مباني فكري، انساني و اجتماعي در نهج البلاغه

به عكس در جوامعي كه انسجام و هستي آنها را بايد پيوند دروني، بدون ارتباط با مبداء و مركز خارجي، تامين و تضمين كند، اولويت با نظام است . تازه آن نظام است كه جا و مكان و موقعيت فرد و جمع را در چهارچوب خود و در قلمرو خود مشخص مي كند . نظام حاكم بر فرد و جمع است و كيفيت و نوع حاكميت نظام بر فرد و بر جمع است كه سرنوشت مساله سابق الذكر، يعني اصالت فرد يا اصالت جمع را مشخص مي كند .
انسان شناسی

انسان شناسی

آنگاه از روحی که آفرید در آن دمید تا به صورت انسانی زنده درآمد، دارای نیروی اندیشه، که وی را به تلاش اندازد، و دارای افکاری که در دیگر موجودات، تصرّف نماید. به انسان اعضاء و جوار حی بخشید، که در خدمت او باشند، و ابزاری عطا فرمود، که آنها را در زندگی بکار گیرد،
انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

انسان شناسی از منظر نهج البلاغه

نهج البلاغه یک شاهکار ادبی در تعلیمات اسلامی است که در آن توجه به عزّت و کرامت انسان و سلامت عقل و روان از اهمیت بسزایی برخوردار است. سخنان حکمت آمیز این کتاب که با عقل و اندیشه آدمی سروکار دارند حقایق بسیار متعالی و معانی بسیار ژرفی را در مورد شناخت خدا، انسان، و جهان با فصاحت و بلاغت تمام بیان می کنند و آگاهی های ارزشمندی را در هریک از این زمینه ها ارائه می دهند. خطابه ها احساسات راکد انسان را در جهت ستیز با فساد و تباهی و بی عدالتی بر میانگیزند، و موعظه ها انسان را از خواب غفلت بیدار و خطراتی را که می توانند دل و روان آدمی را ضعیف و بیمار کنند یادآور می شوند.
Powered by TayaCMS