دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

آیت الله سبحانی؛ مهلت خداوند به قدرت‌های ظاهری برای آشکار شدن افکار پلید آنان است

No image
آیت الله سبحانی؛ مهلت خداوند به قدرت‌های ظاهری برای آشکار شدن افکار پلید آنان است
 
آیت‌الله العظمی سبحانی در ادامه سلسله نشست‌های تفسیر سوره رعد در مدرسه عالی فقه و معارف اسلامی، به جایگاه ایمان در انسان و تاثیر آن در تعالی جامعه انسانی پرداخت.
به گزارش ایسنا به نقل از مرکز خبر حوزه، سبحانی با بیان اینکه ایمانی ارزش دارد که از روی اختیار انتخاب شده باشد بیان کرد: اگر انسان بر سرگناهی قرار گیرد و اطاعت را بر گناه مقدم کند، چنین ایمانی ارزش دارد و اگر ایمان به صورت اجباری باشد قطعا در سعادت بشر بی‌ارزش خواهد بود.
وی با اشاره به هدایت تکوینی و تشریعی، حوادث به‌وجود آمده در جهان را ابزار امتحان و نیز هدایت بشر برشمرد و تصریح کرد: خداوند کافر را رها نمی‌کند و زنگ بیدار باش را همواره برای انسان‌ها به صدا در‌ می‌آورد چون در اطرافش حوادث وجود دارد.
وی افزود: با تمام این حوادث و امتحانات الهی، لطف خدا وجود دارد و به خاطر کیفر گناهان انسان، خدا عذاب می‌فرستد تا آنها به خود آیند و از خواب غفلت بیدار شوند.
سبحانی یادآور شد: رحمانیت الهی شامل کافران نیز‌ می‌شود و وسایل هدایت برای کفار نیز فراهم است تا زمینه و بستر ایمان برای همگان فراهم شود و این سنت خدا تا روز قیامت ادامه خواهد داشت.
سبحانی افزود: زلزله و سیل از نظر ما زیان‌آور است اما از نظر قرآن زنگ بیدار باش برای همه عالم است و وسایل و زمینه برای هدایت انسان به سوی خدا را فراهم می‌کند تا او متوجه خدا شود.
وی با اشاره به فجایع صورت گرفته از سوی بشر آن را ناشی از دوری انسان از مبنای الهی ارزیابی کرد و گفت: درجنگ جهانی اول 10 میلیون و در جنگ جهانی دوم 100 میلیون انسان خسارت دیدند و هنوز این آگاهی برای بشر فراهم نشده و ادب نشده‌ است.
سبحانی با اشاره به فرازهایی از تاریخ به تبیین مبنای دینی در هدایت بشر پرداخت و افزود: خداوند به کسانی که انبیاء را مسخره می‌کردند مهلت داد تا درون پلید خود را آشکار کنند لذا اکنون هم به قدرت‌های ظاهری دنیا مهلت می‌دهد تا واقعیات باطنی خود را آشکار کنند و فساد را در جهان گسترش دهند درحالی که نگاه خداوند به ظالمان نگاه استدراجی است.
منبع:  www.isna.ir
 
 

 

 

Powered by TayaCMS

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS