دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تا كار از كار نگذشته است، برگرديد

No image
تا كار از كار نگذشته است، برگرديد

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، به درگاه خدا توبه‌اى راستين كنيد اميد است كه پروردگارتان بدي‌هايتان را از شما بزدايد و شما را به باغ هايى كه از زير [درختان] آن جويبارها روان است داخل كند. (تحريم، 8) اين آيه از قرآن كريم نظرم را خيلي به خودش جلب كرد. توبه و گذشتن از خطا از جانب خداي مهربان... !عجب خداي مهرباني داريم...

 يادم مي‌آيد يك‌بار خطايي البته نه آنطور كه نشود با عذرخواهي جبران كرد در قبال يكي از دوستانم از من سر زد! واي كه چقدر اين بحث كش پيدا كرد و آبروي من را جلوي همه برد. هر موقع هم كه جايي و مكاني او را مي‌ديدم آن ماجرا و رفتارم را به رخم مي‌كشيد و من را شرمنده‌تر مي‌كرد. ياد رفتار خداي مهربان با بندگانش افتادم... اگر خطايي بكنيم و با توبه واقعي و البته به موقع (نه توبه‌اي كه فرعون انجام داد و از زمانش گذشته بود) انجام دهيم و خالصانه و با توبه نصوح به درگاهش برويم با آغوش باز كه پذيرا مي‌شود هيچ، هيچ‌وقت هم به رويمان نمي‌آورد و درهاي رحمت و مغفرتش را به رويمان باز مي‌كند. فقط نكته‌اي كه بايد توجه كنيم اين است كه تا زمان و وقتش نگذشته بايد به توبه و استغفار اقدام كنيم و اين اقدام و توبه‌مان بايد از نوع نصوح باشد. و چه زمان بهتر و زيباتر از ماه رجب براي اين عمل كه خود خداوند نيز ما را به آن دعوت مي‌كند.

 توبه نصوح، چه توبه‌ای است؟

پيامبر خدا صلى‌‌الله ‌عليه و ‌آله و سلّم: توبه نـصـوح پشيمانى از گناهى است كه مرتكب شده‌اى و آمرزش خواستن از خدا و اينكه هرگز بدان بازنگردى. توبه نصوح آن است كه عود بر گناه در آن نباشد.

در مجمع آمده كه معاذ بن جبل گفت: يا رسول‌الله توبه نصوح چيست؟ فرمود: «أن يتوب التائب ثمّ لا يرجع فى ذنب كما لا يعود اللبن الى الضرع» يعنى توبه كند بعد به گناه برنگردد چنانكه شير به پستان باز نمي‌گردد.

در كافى از ابوالصباح كنانى نقل كرده كه از حضرت صادق عليه‌السّلام از توبه نصوح پرسيد، فرمود: «يتوب العبد من الذنب ثمّ لا يعود فيه». (قاموس قرآن، ج ‌7، ص 71)

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد به درگاه خدا توبه‌اى راستين كنيد اميد است كه پروردگارتان بدي‌هايتان را از شما بزدايد و شما را به باغ هايى كه از زير [درختان] آن جويبارها روان است درآورد. در آن روز خدا پيامبر [خود] و كسانى را كه به او ايمان آورده بودند خوار نمى‌گرداند. نورشان از پيشاپيش آنان و سمت راستشان روان است. مى‌گويند پروردگارا نور ما را براى ما كامل گردان و بر ما ببخشاى كه تو بر هر چيز توانايى!» (تحريم، 8) و في الكافي،

عنه عليه‌السلام: إذا تاب العبد توبة نصوحاً احبّه‌الله فستر عليه في الدنيا و الآخرة. قيل و كيف يستر عليه؟ قال: ينسي ملكيه ما كتبا عليه من الذنوب، و يوحي الى جوارحه اكتمي عليه ذنوبه، و يوحي الى بقاع الأرض اكتمي ما كان يعمل عليك من الذنوب، فيلقى‌الله حين يلقاه و ليس يشهد عليه بشي‌ء من الذنوب ‌. چون بنده‌اى توبه نصوح كند، خدا دوستش دارد و گناهانش را در دنيا و آخرت بپوشاند.

 راوى گويد: گفتم چگونه گناهانش را مى‌پوشاند؟فرمود: آنچه را از گناهان كه دو فرشته موكل بر او نوشته‌اند از يادشان مى‌برد، و به اعضا و جوارحش دستور دهد كه گناهانش را پنهان دارند، و به بقاع زمين نيز فرمان دهد كه آنچه بر روى تو گناه كرده مخفى بدار، پس خدا را ملاقات نمايد در حالى‌كه هيچ گواهى نباشد كه بر گناهان او شهادت دهد. (تفسير الصافي، ج ‌5، ص 197)

به اميد آنكه فرصت‌هاي رجب و شعبان را براي داشتن توبه نصوح به درگاه خداوند از دست ندهيم و با پاكي و طهارت كامل به سوي خداوند روي آوريم.

مقاله

جمع آوری و تدوین رسول غفارپور

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS