دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

شرط آسمانی شدن دعا

No image
شرط آسمانی شدن دعا

زهرا اجلال

رسیدن دعاها به آسمان آرزوی قلبی همه دعاکنندگان و آنهایی است که دست به سوی معبود بلند کرده اند و جالب آنکه تحقق این آرزو شرطی بسیار ساده دارد.در فرهنگ اهل بیت (علیهم‌السلام) به طبع قرآن راجع به دعا مطالب گوناگونی بیان شده است. دعا امری است از جانب خدا که اجابت آن را ضمانت فرموده است. در فرهنگ اهل بیت (علیهم السلام) یک سری اموری که می‌‌تواند به استجابت دعا کمک کند مطرح شده که یکی از آنها تأکید بر دعای جمعی است.

چگونه صلوات بفرستیم؟

یکی از وظایف و آداب مسلمانی، صلوات فرستادن بر پیامبر(ص) و خاندانش (علیهم‌السلام) است. خداوند در آیه 65 سوره احزاب می فرماید: خداوند و فرشتگانش بر پیامبر صلوات می‌فرستند. ای کسانی که ایمان آورده اید، بر پیامبر صلوات بفرستید و کاملاً تسلیم وی باشید.این آیه به صراحت بر صلوات بر پیامبر(ص) حکم و فرمان داده است. هنگامی که این آیه نازل شد، مؤمنان از چگونگی صلوات بر ایشان پرسیدند و آن حضرت(ص) نحوه آن را بیان کرد و از صلوات ناقص برحذر داشت.از این رو در بسیاری از روایات از صلوات ناقص نهی شده و پیامبر(ص) در تفسیر صلوات ناقص، آن را صلواتی دانسته که بدون ذکر و یادی از خاندان و اهل بیت آن حضرت (علیهم السلام) باشد.پیامبر(ص) دستور داده است تا همواره صلوات کامل فرستاده شود و هرگز میان پیامبر و اهل بیت در صلوات جدایی نیفتد. ایشان بارها فرمودند: هرگز بر من صلوات ابتر (ناقص) نفرستید. یاران عرض کردند: یا رسول‌الله! صلوات ابتر چیست؟ آن حضرت(ص) در پاسخ فرمودند: این که فقط بگویید: اللهم صل علی محمد و دنباله اش را قطع کنید؛ بلکه بگویید؛ اللهم صل علی محمد و آل محمد. (الصواعق المحرقه، ص 44). هجده روایت دیگر هست که بر مشارکت آل‌پیامبر(ص) با ایشان در صلوات دلالت دارند. این روایات را اصحاب سنن و جوامع حدیثی از برخی یاران پیامبر(ص) نقل کرده اند؛ از جمله این افراد می‌توان به ابن عباس، طلحه، ابوسعید خدری، ابوهریره، ابومسعود انصاری، بریده، ابن مسعود کعب بن عجره و علی(ع) اشاره کرد. اما روایات از طریق شیعه، درباره صلوات و چگونگی آن بیش از شمارش است. (المیزان، ج 22، ص 443)

دعایی که حتماً مستجاب است

در فرهنگ اهل بیت (علیهم السلام) بر دعا به یکدیگر تأکید شده است. همچنین در روایات وارد شده است وقتی از خدا دو چیز بخواهید که یکی از آن‌ ها حتماً اجابت می ‌شود دعای دیگری نیز مستجاب خواهد شد.یکی از دعاهایی که حتماً اجابت می ‌شود صلوات بر پیامبر(ص) و اهل بیت علیهم السلام است که خودش دعاست. به همین دلیل تأکید کردند که دعای خود را همراه با صلوات بیان کنید تا خداوند به کرم و لطف خودش آن دعای دیگر را نیز بپذیرد.البته دعا آدابی دارد که در روایات به آن اشاره شده است و شخص باید توجه داشته باشد که با چه کسی سخن می‌گوید و چه خواسته‌ای از خدا می‌طلبد و خواسته‌اش بر خلاف خواسته الهی و در مسیر گمراهی و جهالت نباشد.درود یا به اصطلاح صلوات فرستادن بر پیامبر(ص) و خاندان پاک و مطهر ایشان از تأکیدات قرآن و آموزه های دین بوده و تا جایی اهمیت دارد که از شروط اجابت دعا معرفی شده است.از ابو بصیر نقل شده است که امام صادق (ع) فرمودند: «هنگامى که نام پیامبر(ص) برده مى ‌شود بر او بسیار صلوات بفرستید، زیرا هر کس یک بار بر پیامبر(ص) صلوات بفرستد خداوند هزار بار در هزار صف از فرشتگان بر او درود مى‌ فرستد و هیچ آفریده‌اى باقى نمى‌ماند مگر اینکه بر آن بنده درود مى‌فرستد، زیرا خدا و فرشتگانش بر او درود فرستاده ‌اند، و هیچ کس جز نادان مغرورى که خدا و رسولش از او بیزارند از این ثواب روى نمى‌ گرداند.»همچنین، ابوالبخترى از امام صادق (ع) از پدرانش از رسول خدا(ص) نقل کرده است که فرمودند: «روز قیامت من در کنار میزانم، هر کس گناهانش از حسناتش بیشتر باشد، آن صلوات هایى را که بر من فرستاده است مى‌آورم تا حسناتش را به وسیله آن سنگین کنم.»عبد السّلام بن نعیم مى‌ گوید: به امام صادق (ع) گفتم: من داخل کعبه شدم و دعایى جز صلوات بر پیامبر(ص) به خاطرم نیامد. فرمودند: «کسى داراى فضیلت و ثواب بیشتر از تو از خانه خدا بیرون نیامده است.»و حارث اعور مى ‌گوید: امیر مؤمنان على بن ابى طالب (ع) فرمودند: «هیچ دعایى به آسمان راه ندارد تا اینکه بر محمّد(ص) و خاندانش صلوات فرستاده شود.»صباح بن سیابه مى ‌گوید: امام صادق (ع) به من فرمودند: «آیا دعایى به تو بیاموزم که چهره ‌ات را از آتش دوزخ حفظ کند؟» گفتم: آرى. فرمودند: «پس از سپیده صبح صد مرتبه بگو: «اللّهم صلّ على محمّد و آل محمّد» تا خداوند چهره تو را از آتش دوزخ حفظ کند.»محمد بن فضیل از امام رضا (ع) نقل کرده است که رسول خدا(ص) فرمودند: «هر کس روز جمعه صد بار بر من صلوات بفرستد، خداوند شصت حاجت او را روا مى‌کند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS