دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فضایل اخلاقی حضرت زینب(س)

حضرت زینب(س) به خوبی از قرآن آموخته بود که هدف از آفرینش انسان، رسیدن به بالاترین کمال بندگی است
فضایل اخلاقی حضرت زینب(س)
فضایل اخلاقی حضرت زینب(س)
نویسنده: جمیله مهدوی‌نیا

عبادت

حضرت زینب(س) به خوبی از قرآن آموخته بود که هدف از آفرینش انسان، رسیدن به بالاترین کمال بندگی است.

او عبادت و نماز شب پدر و مادر را از نزدیک دیده بود. او در کربلا شاهد بود که برادرش، امام حسین(ع) در شب عاشورا به عباس فرمودند: به سوی آنان برگرد و این شب را تا فردا وقت بگیر تا شاید امشب را به نماز و دعا و استغفار در پیشگاه خدایمان مشغول شویم. خدا خود می‌داند که من نماز، تلاوت قرآن، زیاد دعا کردن و استغفار را دوست دارم.

«امام سجاد(ع) فرمودند: عمه‌ام زینب در مسیر کوفه تا شام همه نمازهای واجب و مستحب را اقامه کردند و در بعضی از خانه‌ها به دلیل شدت گرسنگی و ضعف‌، نشسته ادای تکلیف کردند.»

عفت و پاکدامنی

عفت و پاکدامنی، برازنده‌ترین زینت زنان و گران‌قیمت‌ترین گوهر برای آنان است. «حضرت زینب(س) درس عفت را به خوبی در مکتب پدر آموخت، آنجا فرمود: مجاهد شهید در راه خدا، اجرش بیشتر از کسی نیست که قدرت دارد، اما عفت می‌ورزد. نزدیک است که انسان با عفت فرشته‌ای از فرشتگان باشد.» حضرت زینب(س) عفت خود را در سخت‌ترین شرایط نشان داد. این بانوی بزرگوار و مبارز در دوران اسارت و در حرکت از کربلا تا شام سخت‌ بر عفت خود پافشاری کرد. تاریخ‌نویسان گفته‌اند: او صورت خود را با دستش می‌پوشاند و با حیاء و عفاف بر سر یزید فریاد می‌آورد که: «ای پسر آزاد شده‌هایی از جدمان؛ پیامبر اسلام(ص) آیا این عدالت است که زنان و کنیزکان خود را در پشت پرده نگه‌داری و دختران رسول خدا(ص) را به شکل اسیر به این سو و آن سو بکشانی؟ نقاب آنان را دریدی و صورت‌های آنان را آشکار کردی؟»

ولایت‌مداری

قرآن بدون قید و شرط در کنار اطاعت مطلق از خداوند، دستور به اطاعت از پیامبر و صاحبان امر‌، یعنی ائمه اطهار(ع) می‌دهد، و می‌گوید از خداوند و رسول و جانشینان اطاعت کنید.

حضرت زینب(س) چند مرحله از جان امام سجاد(ع) دفاع کرد و تا پای جان از او پشتیبانی کرد.

1ـ در روز عاشورا؛ هنگامی که امام حسین(ع) برای آخرین بار، درخواست یاری کرد، فرزند بیمارش امام سجاد(ع) روانه میدان شد.

حضرت زینب(س) با سرعت حرکت کرد و از رفتن او به میدان جلوگیری کرد.

2ـ بعد ازظهر عاشورا هنگام حمله دشمنان به خیمه‌ها، شمر تصمیم گرفت‌، امام سجاد(ع) را به شهادت برساند، ولی حضرت زینب(س) فریاد زد: تا من زنده هستم نمی‌گذارم جان زین‌العابدین به خطر بیفتد.اگر می‌خواهید او را بکشید، اول من را بکشید. دشمن با دیدن این وضع از قتل امام(ع) صرف‌نظر کرد.

3ـ زمانی که ابن‌زیاد فرمان قتل امام سجاد را صادر کرد، حضرت زینب(س) آن حضرت را در آغوش گرفت و با خشم فریاد زد: ای پسر زیاد! خون‌ریزی بس است. دست از کشتن خاندان ما بردار.

صبر

یکی از معروف‌ترین صفت‌های انسان‌های کامل، صبر و بردباری است. در ماجرای کربلا آنچنان صبر از خود نشان داد و تسلیم به رضای خداوند شد که صبر از او خجالت کشید و ابن‌زیاد از پاسخ یک زن اسیر تعجب کرد و از صبر، استقامت و تسلیم حضرت زینب در مقابل مصیبت‌ها شرمنده شد.

ایثار، شجاعت و شهامت

حضرت زینب در ماجرای کربلا از سهمیه آب و غذای خود استفاده نمی‌کرد و آن را نیز در بین کودکان تقسیم می‌کرد.

او سختی‌ها و تازیانه‌ها را به جان می‌خرید و نمی‌گذاشت بر بازوی کودکان بزنند. حضرت زینب(س) شیرزن هاشمی لقب گرفته است.

چون مردان بر سر دشمن فریاد می‌زند. توبیخ می‌کند، تحقیر می‌کند و از کسی ترسی ندارد و در میان برق شمشیرها فریاد می‌زند می‌گوید:«آیا در میان شما یک مسلمان نیست.» و در مجلس ابن‌زیاد بدون توجه به قدرت او فریاد می‌زند و می‌گوید« او فاسق است».

مقاله

نویسنده جمیله مهدوی‌نیا

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS