دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

علامه و ابن تیمیّه

No image
علامه و ابن تیمیّه

علامه و ابن تیمیّه

شیخ تقى الدین سبکى معروف به «ابن تیمیه» از دانشمندان متعصب اهل سنت و معاصر با علامه حلى است که بیشتر شخصیتهاى علمى به فساد عقیده وى اعتراف دارند و بلکه مى گویند کافر و مرتد است تا جایى که در زمان حیاتش به علت داشتن نظرات انحرافى به زندان افتاده است و دانشمندان شیعه و سنى کتابهاى زیادى در زمان وى و بعد از آن بر ردّ او نوشته اند.

بعد از اینکه علامه حلى کتاب «منهاج الکرامة» را در اثبات امامت نوشت ابن تیمیّه به علت عناد و لجاجتى که با علامه داشت کتابى به نام «منهاج السنه» (به خیال خام خویش به عنوان ردّ بر شیعه و بویژه ردّ بر کتاب منهاج الکرامه) نوشت. وقتى کتاب منهاج السنه به دست علامه رسید این بزرگوار با آن همه تهاجمات و بى ادبیها و توهینهاى ابن تیمیّه اشعارى نوشت و برایش فرستاد که ترجمه شعرها چنین است :

- اگر آنچه را سایر مردم مى دانستند توهم مى دانستى با دانشمندان دوست مى گشتى.

- ولى جهل و نادانى را شیوه خود ساختى و گفتى :

- هرکس بر خلاف هواى نفس تو مى رود دانشمند نیست!([1])

ابن حجر عسقلانى - دانشمند سنى - چنین اعتراف مى کند : «علامه نامش مشهور و اخلاقى نیک دارد. وقتى کتاب ابن تیمیه به او رسید گفت «لوکان یُفهِمُ ما اقُولُ اَجَبْتُهُ» یعنى : اگر ابن تیمیه آنچه را که من گفتم مى دانست جوابش را مـى دادم.([2])



[1] - اعیان الشیعه، ج5، ص398.

[2] - همان.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS