دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مجالست با بدان در فضای مجازی

فضاي مجازي هرچند که به نظر مي رسد که مجاز باشد و حقيقت نيست، ولي اگر دقت شود معلوم مي شود که حقيقت است نه مجاز؛ زيرا فضايي که امروز از آن به مجازي ياد مي شود، جلوه اي از دنياي حقيقي و واقعي است.
مجالست با بدان در فضای مجازی
مجالست با بدان در فضای مجازی

فضاي مجازي هرچند که به نظر مي رسد که مجاز باشد و حقيقت نيست، ولي اگر دقت شود معلوم مي شود که حقيقت است نه مجاز؛ زيرا فضايي که امروز از آن به مجازي ياد مي شود، جلوه اي از دنياي حقيقي و واقعي است.

البته مراد از حقيقت در برابر مجاز، همان واقعيت است؛ وگرنه بسياري از آن چيزهايي که در دنياي بيروني و نيز فضاي مجازي وجود دارد، حقيقت نيست، بلکه باطلي است که لباس حقيقت به تن کرده است و تنها بخشي از امور در دنياي بيروني و فضاي مجازي واقعيت با لباس حقيقت است.

براساس آيات و روايات معاشرت و رفاقت با بدان و حضور در مجالس آنان موجب مي شود تا انسان گرفتار افکار و انديشه هاي باطل و رفتارهاي زشت آنان شود و دنيا و آخرت خويش را تباه سازد. خدا به نقل از کساني که اين گونه با دوستان خلوتي خويش راه باطل گرفته و تباه شدند، مي فرمايد: يَا وَيْلَتَي لَيْتَنِي لَمْ اَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا؛ اي واي کاش فلاني را دوست خلوتي خود نگرفته بودم. (فرقان، آيه 28)

بنابراين، کساني که در فضاهاي مجازي به دنبال مجالست و معاشرت با بدان دروغ پرداز و شبهه افکن و گناهکار هستند، همانند کساني هستند که در دنياي بيروني به نشست و برخاست با بدان پرداخته اند. پس آن نهي اي که درباره مجالست با بدان در دنياي بيروني بيان شده است درباره مجالست در فضاي مجازي نيز صادق است؛ زيرا فضاي مجازي چيزي جز دنياي واقعي نيست؛ و ابزارهاي رسانه اي موجب نمي شود تا انسان از فضاي واقعي بيرون باشد.

انسان مؤمن وقتي با بدان مجالست مي کند، از آنها تأثير بد مي پذيرد، خواه اين مجالست در دنياي بيروني باشد يا در دنياي مجازي رسانه اي. از اين رو در روايت آمده است: «لاتصحبوا اهل البدع ولاتجالسوهم فتصيروا عند الناس کواحد منهم قال رسول الله صلي الله عليه و آله: المرء علي دين خليله و قرينه؛ با بدعت گذاران رفاقت نکنيد و با آنها همنشين نشويد که نزد مردم همچون يکي از آنها خواهيد بود! رسول خدا فرمود: انسان، پيرو دين دوست و رفيقش مي باشد!» (اصول کافي، جلد 2، ص 375 «باب مجالسة اهل المعاصي)

همين معني در حديث ديگري از امام علي بن ابي طالب (ع) به صورت تأثير متقابل بيان شده است؛ ايشان مي فرمايد: «مجالسةً الاخيار تلحق الاشرار بالاخيار و مجالسةً الابرار للفجار تلحق الابرار بالفجار؛ فمن اشتبه عليکم امره ولم تعرفوا دينه فانظروا الي خلطائه؛ همنشيني با خوبان، بدان را به خوبان ملحق مي کند؛ و همنشيني نيکان با بدان، نيکان را به بدان ملحق مي سازد! کسي که وضع او بر شما مبهم باشد و از دين او آگاه نباشيد، نگاه به دوستان و همنشينانش کنيد. اگر همنشين با دوستان خداست، او را از مؤمنان بدانيد؛ و اگر با دشمنان حق است، او را از بدان بدانيد! (بحارالانوار، ج 71، ص 197)

روزنامه كيهان، شماره 21802 به تاريخ 5/10/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست.
No image

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست.
خدایا! ببخش!

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل
خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر
خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى.
Powered by TayaCMS