میانجی‌گری روباه

سیاست ابتدایی انگلیسی‌ها، پس از آغاز جنگ‌های ایران و روسیه تزاری در دوره فتحعلی‌شاه، تداوم جنگ بود. آن ها تصور می‌کردند ادامه جنگ، به استقرار بخشی از نیروهای نظامی و توان مالی روسیه، در مرزهای آسیایی‌اش منجر می شود و از سیاست‌های تهاجمی و توسعه‌طلبی این کشور در اروپا جلوگیری می‌کند. به همین دلیل، در ابتدا با دادن وعده‌های مختلف، ایران را به ادامه جنگ ترغیب می‌کردند. اما این سیاست عمر چندانی نداشت؛ چرا که انگلیس، پس از مدتی، برای مقابله با توسعه‌طلبی‌های ناپلئون، با روسیه کنار آمد و از این به بعد، حفظ قدرت روسیه، در دستور کار انگلیسی‌ها قرار گرفت. آن ها برای دست یابی به هدف شان، با وجود تعهداتی که به ایران داده بودند، کارشکنی‌هایی را آغاز کردند؛ با اختلالی که در وظایف مستشاران نظامی به‌ وجود آوردند، در بحث تأمین لجستیکی سپاه ایران و پشتیبانی توپخانه‌ها از میدان جنگ، اختلال به‌ وجود آوردند. این اقدامات، باعث شد ایران در نبرد «اصلاندوز»، شکست سختی از روسیه تزاری بخورد و سپاه تزار، در داخل خاک ایران پیشروی کند. در این مرحله، انگلیسی‌ها که تضعیف بیشتر ایران را نمی‌خواستند، نقش میانجی را بر عهده گرفتند و حاضر شدند تا زمینه مذاکرات بین دو طرف را فراهم کنند. سرگور اوزلی، نماینده انگلیس در مذاکرات، بعدها در خاطراتش بیان کرد که در جریان مذاکرات، بیش از آن که بخواهد نقش میانجی دو طرف را برعهده بگیرد، تمام سعی خود را برای حفظ منافع دولت بریتانیا به‌ کار بسته است. انگلستان با توجه به همسایگی ایران با هند و تجربه لشکرکشی‌های گذشته ایران در زمان نادر، به این منطقه، تلاش کرد تا ایران را تضعیف و با جدایی بخش‌های حاصلخیز و اقتصادی ایران و تحمیل غرامت جنگی سنگین و حذف تعرفه‌های گمرکی به نفع روسیه، بنیان‌های اقتصاد ایران را نابود کند. در واقع، هدف انگلیس این بود که ایران نتواند به یک کشور رو به توسعه تبدیل شود. از این رو، در این قرارداد، بنیان های اقتصادی ایران را هدف قرار داد. برای نمونه، انگلیسی‌ها با فراهم کردن زمینه‌های تسلط روس‌ها بر بازار ایران و همچنین، بعد از قرارداد گلستان، با عقد قراردادی بین ایران و دولت خود که راه نفوذ اقتصادی بریتانیا به ایران را فراهم می‌کرد، باعث شد تا در عمل، در دهه‌های آینده، امکان رشد طبقه تولیدکننده از ایران گرفته شود و این کشور، همچنان در مناسبات قبیله ای دست و پا بزند.

روزنامه خراسان

تاریخ: یکشنبه 23 مهر ماه 1396

جدیدترین ها در این موضوع

دعا در نهج البلاغه

(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤال (حاجت) از پروردگارت اخلاص داشته باش؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست. 24 دی 1395, 23:41

عبادت و نیایش از دیدگاه نهج البلاغه

و اما این كه هر كارفرما كه مزدى مى‏ دهد به خاطر بهره‏اى است كه از كار كارگر مى ‏برد و كارفرماى ملك و ملكوت چه بهره‏اى مى‏تواند از كار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم این‌ كه فرضاً اجر و مزد از جانب آن كارفرماى بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقدارى انرژى كار به او داده نمى ‏شود، مسأله‏ اى است كه براى این چنین عابدهایى هرگز مطرح نیست. 23 دی 1395, 1:47

خدایا! ببخش!

به آن نديدى. الهى! آنچه را كه به زبانم به تو تقرب جستم ولى دلم برخلاف آن بود بر من ببخش! الهى! اشارات چشم، و سخنان بيهوده، و مشتهيات دل 23 دی 1395, 1:44

خدایا! چهارپايان ما تشنه اند!

و ابرهاى باران دار به ما پشت كرده، و تو اميد هر غمزده اى، و برآورنده حاجت هر حاجتمندی. در اين زمان كه مردم ما نااميدند، و ابرها باران نداده اند، و چرندگان از بين رفته اند، از تو مى خواهيم كه ما را به اعمال زشتمان مؤاخذه نكنى، و به گناهانمان نگيرى. الهى! با ابر 23 دی 1395, 1:28

خدایا! حرمتم را به تنگدستى نشكن

دچار آيم، و به بدگويى آن كه از بخشيدن به من دريغ ورزد مبتلا گردم، و تو ماوراى اين همه، اختيـاردار بخشش و منـعى، چـه اينـكه بـر هـر چيـز تـوانـايـى. 23 دی 1395, 1:26

پر بازدیدترین ها

دعا و نیایش در نهج البلاغه

دعا وسیله ای است که تمام خلایق، خصوصاً انسانها از آن بیگانه نیستند و همیشه بدان توجه دارند و با زبان حال و قال از آن استفاده می کنند هر چند که واژه ای به نام دعا در میانشان مطرح نباشد چون هر کلمه و کلامی که از استمداد و ایجاد رابطه به خدا حکایت نماید دعاست 23 دی 1395, 0:15

دعا در نهج البلاغه

نیایش زیبا از نهج البلاغه

خدایا! امید به تو بستم تا راهنما باشى به اندوخته هاى آمرزش و گنجینه هاى بخشایش ! خدایا! این بنده توست که در پیشگاهت برپاست ، یگانه ات مى خواند و یگانگى خاص تو راست . جز تو کسى را نمى بیند که سزاى این ستایش هاست . مرا به درگاه تو نیازى است که آن نیاز را جز فضل تو به بى نیازى نرساند، و آن درویشى را جز عطا و بخشش تو به توانگرى مبدل نگرداند. خدایا! خشنودى خود را بهره ما فرما، هم در این حال که داریم ، و بى نیازمان گردان از اینکه جز به سوى تو دست برداریم ، که تو بر هر چیز توانایى. 23 دی 1395, 0:26

الهى! به تو پناه مى برم

رگهايم زده نشده، و به بدترين كردارم گرفتار نگشته ام، نه نسلم بريده شده، نه از دين برگشته ام، نه منكر پروردگارم هستم، نه از ايمانم دل نگرانم، نه عقلم دچار سرگردانى است، و نه به عذاب امم گذشته گرفتار گشته ام. صبح كردم در حالى كه 23 دی 1395, 0:17