13 مهر 1394, 13:51
سیر و سلوک
یکى از شاگردان این فقیه فرزانه مى گوید:
«آیت الله آملى در میان علماى برجسته تهران، فرد شاخصى بودند: اهل سیر و سلوک و عرفان بود و از شاگردان برجسته میرزا على آقا قاضى به شمار مى آمد. البته قبل از مشرف شدن به نجف، دروس فلسفه و عرفان را در تهران خوانده و بیش ترش در محضر میرزا حسن کرمانشاهى بوده است.»([54])
چیزى از عمر ما باقى نیست
یکى از فرزندانش مى گوید:
«در اواخر عمرشان، اتاق ایشان در تهران پرده نداشت ما خیلى اصرار کردیم که: آقا! اجازه دهید یک پرده تهیه کنیم و در این جا آویزان کنیم. اصلاً اجازه نمى دادند و بسیار ناراحت مى شدند که دیگر چیزى از عمر ما باقى نیست. در نهایت ما گفتیم که آقا یک استخاره نمایید و نگفتیم براى چه از قضا، استخاره هم بد آمد و ما هم از تهیه پرده منصرف شدیم.»([55])
الحمدلله
یکى از دوستان آیت الله آملى مى گوید:
«اوایلى که به تهران آمده بودم، شنیدم ایشان سخت مریض و بسترى هستند به عیادتش رفتم و احوالش را پرسیدم فقط گفت «الحمدلله»! و هیچ شکوه و صحبتى بیش از این نداشت.»([56])
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان