کرامات

کرامات

بین علماى شیعه بسیارى که اهل کرامات بوده انداز آنجا که علامه سید جعفر کشفى اهل کشف و کرامت بوده است، به او لقب «کشفى» داده اند. از این رو، به نقل کرامتى از آن عالم فرزانه تبرّک مى جوییم:

زمانى که علاّمه کشفى در نجف اشرف بود، شبى در خواب مى بیند که خدمت امیرمؤمنان على بن ابى طالب(علیه السلام)مشرّف شده است. حضرت مى فرماید: جعفر، فرزندم! چه مى خواهى؟ سه بار عرض مى کند: «علم». امام زبان مبارک خود را در دهانش مى گذارد و مى فرمایند: بمک، چون بیدار مى شود، اشعارى را مى سراید و از آن به بعد نزد استادش، سید بحرالعلوم مورد احترام و توجه خاص قرار مى گیرد. آن اشعار عبارتند از:

شاه شهان و ماه رُخان عرب رسید *** با قامتى چو نخل و لبى چون رطب رسید

گفتا که در ببند و بیا نوش جان نما *** از کوثرم بنوش که نوشم به لب رسید

وز لب گذشت و ریخت بگفتا که لب مبند *** کاین سر نهفته نیست ولى بوالعجب رسید

چون جان تازه یافت روان از لبان او *** فیض مدام بى تعب و بى سبب رسید

این ملک سلطنت ز نجف گشت حاصلم *** وین بخت روز بوده مرا نیم شب رسید

با رنج ها و زارى بسیار و با ادب *** تا راحتى ز حضرت آن منتجب رسید

رنجى بکش به قدر که بى قدر و قیمت است *** هر راحتى که آن به کسى بى تعب رسید

بى حرمت و ادب نرسد کس به هیچ جا *** هر جا که کس رسیده، ز راه ادب رسید

بى نسبت و نسب تو کجا مى رسى به دوست *** اى دوست کس به دوست ز راه نسب رسید^([31]) ***

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه