دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

درنگی بر مفهوم عدالت در جامعه مهدوی

به رغم تمام کوشش‌های بشری برای ایجاد عدالت در طی اعصار، تاکنون بشر نتوانسته اجتماعی را که در آن تمامی امورات بر مبنایی عادلانه وضع و اجرا شوند برپاسازد؛
درنگی بر مفهوم عدالت در جامعه مهدوی
درنگی بر مفهوم عدالت در جامعه مهدوی
نویسنده: امیرعلی هاشمی

عدالت حقیقی

به رغم تمام کوشش‌های بشری برای ایجاد عدالت در طی اعصار، تاکنون بشر نتوانسته اجتماعی را که در آن تمامی امورات بر مبنایی عادلانه وضع و اجرا شوند برپاسازد؛ بلکه برخلاف، تو گویی همه چیز به سمت بی عدالتی پیش رفته است به طوری که انسان امروز بیش از گذشته نیاز به دادگری را احساس می‌کند. آنچه در تفکر شیعی مدنظر است این مطلب است که عدالت حقیقی و عالم گستر تنها با ظهور موعود آخرالزمان ممکن می‌شود. در مقاله حاضر سعی شده است تا ویژگی ها، ابعاد و خصوصیات این مسئله واکاوی و بازنگری شود‌‌.

در طلب عدالت واقعی ‌هیچ سودایی و هیچ دستاوردی نمی‌تواند آرمان عدالت را مشمول غفلت پایدار سازد و طبعاً هیچ گاه عصر پیشگامان عدالت طلبی به سر آمدنی نخواهد بود. مهم‌ترین صفتی که در اندیشه شیعی برای حضرت مهدی (عج) به تاکید ذکر شده است صفت دادگری و دادگستری آن حضرت است. در کتب مختلف روایی صدها روایت در این مورد وارد شده است که در بسیاری از آنها نام «عدل» بر آن حضرت نهاده شده است. ‌در دعای شب‌های ماه رمضان می‌خوانیم‌:  ‌‌«اللهم وصَلَّ علی ولی امرک قائم المومل والعدل المنتظر»‌ ‌(خداوندا بر ولی امر خود که قیام کننده مورد آرزو و عدل مورد انتظار است، درودفرست!)‌ در جای دیگر و بر طبق روایتی که از امام صادق(ع) نقل شده است، می‌فرماید‌: ‌‌«اما والله لیدخلن علیهم عدله جوف بیوتهم کما یدخل الحر و القر»‌(مهدی عدالت را، همچنان که سرما و گرما وارد خانه ها می‌شود، وارد خانه‌های مردم کند و دادگری او همه جا را بگیرد.)‌ این روایت بدان معناست که همان سان که گرما و سرما بی اذن مردمان وارد خانه ها می‌شود و همه زاویه ها و روزنه ها را پر می‌کند و روی همه چیز اثر می‌گذارد، مهدی (عج) دادگری و عدل خویش را این چنین به درون زندگی ها می‌برد و نفوذ می‌پذیرد. این است عدالت فراگیر و دادگستری خدایی که همیشه و همه جا آرزو و مقصود بشر خاکی بوده است‌.

خصوصیت عدل و داد آن قدر در اهداف و سیره حضرت صاحب(عج) در هنگام ظهور پررنگ و جدی است که روایاتی که پیرامون لحظه ظهور ایشان وارد شده است، یکی از دلایل اصلی قیام و مبارزه را برافراشتن پرچم عدل و داد می‌داند‌: ‌‌« فاذا خرج اشرقت الارض بنور ربها و وضع میزان العدل بین الناس فلایظلم احداً احداً»‌‌(آن گاه که پرچم قیام برافرازد، زمین با نور پروردگارش روشن شود و میزان دادگری را در میان مردم نهد. در آن روز کسی بر کسی ستم نورزد.)‌ اما بیان و توصیف روایات در هنگام اجرای عدالت توسط حضرت بعد از استقرار و ایجاد جامعه مهدوی نیز بسیار جالب توجه است. در جلد پنجاه و دوم بحارالانوار در این باره آمده است‌: ‌‌« با پیروان تمام ادیان براساس متون تحریف ناشده دین هاشان داوری کند، ثروت‌های سطح و زیر زمین در نزدش انباشته شود. آن گاه به مردم می‌گوید: بیایید به سمت چیزی که به خاطر آن پیوندها را بریدید، خون ها را به ناحق ریختید و ... آن گاه چیزی را می‌بخشد که هیچ کس پیش از او چنان بخششی نکرده است و زمین را از دادگری، برابری و تابندگی سرشار می‌سازد، چنان که از ستم و استبداد و شرارت سرریز شده بود.»‌

نکته مهم دیگری که در همین زمینه قابل ذکر است اینکه بر طبق احادیث، حضرت قائم(عج)‌‌ ‌را در راه تحقق این آرمان شریف یعنی استقرار و اجرای عدالت یارانی همراهی و هم رکابی می‌کنند که «اشد من زبرالحدید» هستند، یعنی پایدارتر از پاره‌های فولاد. از جمله خصوصیات مهم دیگری که از این افراد برمی شمارند و به بحث ما نیز مرتبط است پایبندی آنها به عدالت است: «الذین یقضون بالحق و به یعدلون»، یعنی کسانی که حق را چون ملاک یگانه در روش و هدف برای خویش برگزیده اند، با حق داوری می‌کنند و براساس حق دادگری. این مردان با چنین ثبات قدم، بینش روشن و ایمان محکم که همچون ستون‌های استوار نورانی از زمین تا آسمان برافراشته اند، به آسانی پدید نمی آیند، بلکه «انتظار» و مکتب آن چنین مردانی را می‌آفریند‌.

مکتب انتظار و مقوله عدالت بُعد عدل و دادگری و توجه به آن نیز در مسئله انتظار بسیار روشن و صریح است. ‌‌ ‌انتظار مهدی(عج) انتظار ظهور عدل جهانی، آفاقی و انفسی است. او مظهر اسمای الهی است و تجسم اعلای حق و تحقق والای عدل است. مهدی(عج) جهان آکنده از بیداد را از عدل و داد پر می‌سازد و عدل خدایی و متوازن را در همه جا و همه سوی سرایت می‌دهد. برهمین مبنا بسیاری از صاحب نظران و متخصصان علوم دینی موضوع عدل و عدالت و جهان گیر شدن آن از انتظار را جزء بدیهیات می‌دانند.‌

در واقع انتظار در اصل چشم به راه امامی داشتن است که چون بیاید جهان را از عدل و داد مملو سازد، همان طور که از ظلم و جور پر شده بود. اما سئوالی که اینجا مطرح می‌شود این است که جامعه منتظر ظهور دولت حق و حکومت عدل از این نظر یعنی وجود عدالت باید چه حالتی داشته باشد؟

استاد محمد رضا حکیمی در کتاب «خورشید مغرب» فرازی را به رشته تحریر درآورده است که پاسخ مناسب و جامعی برای این سئوال است.ایشان متذکر می‌شود: «منتظران ظهور دولت حق و حکومت عدل که دینشان اسلام است و کتابشان قرآن و نخستین امامشان علی بن ابیطالب (یعنی تجسم اعلای عدالت و دادگری) و خود در انتظار تحقق حکومت عدل جهانی به سر می‌برند، باید پیوسته، نمونه این عدل و عدل طلبی باشند و این چگونگی را نشان دهند و جامعه خویش را از احسان سرشار سازند. باید جامعه آنان، نمونه عدل و دادی باشد که از آن دم می‌زنند و منتظر ظهور ابعاد کلی و جهانگیر آنند.

می‌شود جامعه‌ای خود را منتظر حکومت عدل جهانی بداند و خود، در محیط خود، در روابط خود، در معاملات و حقوق و قوانین خود، عدالت را عملی نسازد و رعایت نکند و به عدل و داد نگراید و از عدل و داد طرفداری نکند و در راه آن به پا نخیزد و نشانی از بسط عدل و احسان در آن جامعه نباشد؟ این امر چگونه تواند بود؟ و اگر باشد، صدق اینگونه مردمی در انتظار از کجا نمودار خواهد گشت؟» (صص 279 - 280)‌جمع بندی عدالت در جامعه پس از ظهور یکی از ارکان اصلی و بنیان‌های اساسی تلقی می‌شود و شکل و ساختار آن به نوعی ادامه همان عدالت علوی است. در واقع این مقوله که از سوی حضرت بقیه الله(عج) اجرا می‌شود منحصر به وجه اقتصادی یا سیاسی نیست بلکه دارای ابعاد روحی، اخلاقی و عملی است و در اصالت نسبت به مسائل مختلف کاملاً متوازن عمل می‌کند. این سبک از عدالت وجوه اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و ‌‌... ‌را به صورت مساوی و در حدل معقول در درون خود به همراه دارد.‌ ‌افرادی هم که به همراه حضرت(عج) و در مقام یاران ایشان قیام می‌کنند همگی به این زیور دست نیافتنی آراسته‌اند و کسانی هستند که در مکتب انتظار به تربیت و رشد کافی رسیده‌اند‌.

در آخر ذکر دو نکته در باب انتظار حائز اهمیت است‌: ‌نخست آنکه مسئله انتظار یا نقد وضعیت نابهنجار موجود یک اصل قرآنی و برگرفته از آیه مبارکه «لایتاسوا من روح الله» است و معطوف به همین مسئله اکثر فرق اسلامی حدیث شریف «افضل اعمال امتی انتظار الفرج من الله عزوجل‌» ‌را از حضرت رسول اکرم روایت کرده اند.همچنین از حضرت امیر المومنین(ع) نقل شده که «انتظروا الفرج و لایتاسوا من روح الله فان احب الاعمال الی الله عزوجل انتظار الفرج»، بدین معنی که در انتظار گشایش باشید و از نفحات قدسی نا امید نشوید، زیرا که دوست داشتنی ترین کارها نزد خداوند انتظار گشایش و فرج است. بنابراین انتظار مسئله‌ای نیست که پس از عصر غیبت در جوامع اسلامی مطرح شده باشد، چنانکه معمولاً این چنین پنداشته می‌شود‌.

مقاله

نویسنده امیرعلی هاشمی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی

پر بازدیدترین ها

دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
چگونگی آغاز خلقت در نهج البلاغه

چگونگی آغاز خلقت در نهج البلاغه

«در این هنگام انبوه متراکمی از آب سر به بالا کشید و کف بر آورد، خداوند سبحان آن کف را در فضایی باز و تهی بالا برد و آسمان های هفت گانه را ساخت » از جملات امیر المؤمنین در این خطبه روشن می شود که ماده بنیادین خلقت آب بوده ، البته این آب همین آب معمولی در طبیعت که از دو عنصر اکسیژن و هیدروژن است نمی باشد و برخی نیز بر این اعتقاد هستند که مراد از آب همین آب معمولی می باشد و 98 درصد حیات از آب و 2 درصد از عناصر دیگر است.
شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
Powered by TayaCMS