دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

شرح حال پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله)

و تو را گمشده یافت و هدایت کرد. (ترجمه آیت الله مکارم شیرازی)
شرح حال پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله)
شرح حال پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله)

شرح حال پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله)

قال الله تعالی : «وَ وَجَدَکَ ضَالًّا فهدی»(ضحی/7)

خدای متعال در سوره‌ی مبارکه‌ی ضحی به بخشی از نعمتهای بزرگ خویش نسبت به وجود مبارک پیامبر اسلام حضرت محمد –صلی‌الله علیه و آله- اشاره می‌کند که به جناب انعام کرده بود. در اولین آیه خطاب به رسول خویش می‌فرماید:

«أَلَمْ یَجِدْکَ یَتِیماً فَآوى‌»[1]

«آیا او تو را یتیم نیافت و پناه داد؟!»

رسول خدا هنوز به دنیا نیامده بود که پدر بزرگوارش از دنیا رفت و دو سال بعد مادرش را از دست داد و چند سال بعد جدش عبدالمطلب درگذشت و آن جناب تحت تکفل عمویش رشد کرد. در آیه‌ی بعد می‌فرماید:

«وَ وَجَدَکَ ضَالًّا فهدى»[2]

«و تو را گمشده یافت و هدایت کرد»

مراد از "ضلال" گمراهی نیست، بلکه مراد عدم هدایت است که ناظر به حال خود آن حضرت است؛ یعنی اگر هدایت خدا نباشد، هیچ انسانی از پیش خود هدایت ندارد؛ با اینکه رسول خدا هیچ لحظه‌ای از هدایت الهی جدا نبوده و از بدو خلقت ملازم با هدایت بود. همچنین در سومین آیه می‌فرماید:

«وَ وَجَدَکَ عائِلًا فَأَغْنى‌»[3]

«و تو را فقیر یافت و بی‌نیاز نمود»

رسول خدا از مال دنیا تهی‌دست بود و خدای تبارک او را بعد از ازدواج با خدیجه بی‌نیاز کرد؛ چون حضرت خدیجه که شخصی ثروتمند بود، تمام اموالش را به آن جناب بخشید.[4]

از امام رضا –علیه‌السلام- در تفسیر این آیات شریفه آمده است: خداوند عزّ و جلّ به حضرت محمّد(ص) مى‌فرماید: «أَلَمْ یَجِدْکَ یَتِیماً فَآوى‌»  یعنى آیا خدایت تو را وحید و تنها نیافت، پس مردم را به سوى تو سوق داد؟ «وَ وَجَدَکَ ضَالًّا فهدى» و در نزد قوم خود، گم شده و ناشناخته بودى، پس مردم را به معرفت تو راهنمایى کرد! «وَ وَجَدَکَ عائِلًا فَأَغْنى‌» و دعاى تو را مستجاب کرد و به این وسیله تو را غنى نمود.[5]

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی

پر بازدیدترین ها

دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی آغاز خلقت در نهج البلاغه

چگونگی آغاز خلقت در نهج البلاغه

«در این هنگام انبوه متراکمی از آب سر به بالا کشید و کف بر آورد، خداوند سبحان آن کف را در فضایی باز و تهی بالا برد و آسمان های هفت گانه را ساخت » از جملات امیر المؤمنین در این خطبه روشن می شود که ماده بنیادین خلقت آب بوده ، البته این آب همین آب معمولی در طبیعت که از دو عنصر اکسیژن و هیدروژن است نمی باشد و برخی نیز بر این اعتقاد هستند که مراد از آب همین آب معمولی می باشد و 98 درصد حیات از آب و 2 درصد از عناصر دیگر است.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
Powered by TayaCMS