دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

چگونه با بدرفتاری‌های ديگران برخورد کنیم

No image
چگونه با بدرفتاری‌های ديگران برخورد کنیم

ما در جامعه‌ای زندگی می كنيم كه افراد آن درك‌های متفاوت، اخلاق گوناگون و طبع‌ها و مزاج‌های متفاوت از هم دارند، بنابراين طبيعی است كه در برخوردها و روابط اجتماعی خويش با ديگران، شاهد برخوردها و رفتارهای نادرستی باشيم. در اين‌گونه موارد نظر اسلام، اين است كه در برابر بدرفتاری‌های ديگران با عفو و گذشت برخورد كنيم.[۱] اساساً چگونه می‌توان در جامعه‌ای كه رفتارهای متفاوت در آن مشاهده می‌شود، بدون صبر و روحيه گذشت، زندگی كرد؟ كدام يك از ما عيبی نداريم؟ كدام يك از ما دوست نداريم عيب و رفتار ناپسند ما مورد گذشت از سوی ديگران قرار گيرد؟ اگر چنين است، پس بايد مردم را ببخشيم و در برابر بدرفتاری‌های ديگران با روحيه گذشت، برخورد نمائيم؛ تا خدا ما را ببخشد. خداوند متعال در قرآن كريم می‌فرمايد: «بايد بخشش كنيد و بدرفتاری‌های ديگران را ناديده بگيريد، آيا دوست نمی‌داريد خداوند شما را ببخشد؟ و خداوند بخشنده و مهربان است.»[۲] حال كه پاسخ سؤال به طور كلی روشن گرديد و دانستيم كه از نظر اسلام در وهله اوّل بايد در برابر بدرفتاری‌های ديگران با عفو و گذشت برخورد كنيم، شايسته است پيرامون اين اصل اخلاقی و موارد كاربُرد آن نكاتی را يادآور شد.»

معنای عفو و گذشت

«عفو» كه در آيات و روايات به آن توصيه شده، به معنی گذشتن از لغزش ديگران، بدی را با بدی پاسخ دادن، از حقی كه بر گردن ديگران دارد، صرف‌نظر كردن و خطاكار را تبرئه كردن است.[۳] بخشش يكی از فضيلت‌های اخلاقی است كه با فضايل ديگری مانند بردباری، صبر، فروخوردن خشم (كظم غيظ)، ارتباط نزديك دارد.

اهميت عفو و گذشت

در سخنان گهربار معصومان عليهم‌السلام از عفو و گذشت بالاترين تعريف‌ها و تمجيدها شده است. و از آن با عنوان‌های، صفت الهی[۴] بهترين اخلاق دنيا و آخرت[۵] محبوب‌ترين عمل انسان مؤمن پيش خدا[۶] و يكی از سنت‌های پيامبران به ‌ويژه پيامبر گرامی اسلام (ص) و امامان معصوم عليهم‌السلام ياد شده است. امام صادق (ع) فرمودند: گذشت در هنگام توانايی از سنّت‌های پيامبران است.[۷] پيامبر گرامی اسلام (ص) فرمود: «روش ما اهل ‌بيت اين است كه از كسانی كه به ما ستم كرده‌اند گذشت می‌كنيم.»[۸] شايسته است كه همه ما خود را به اين صفت پيامبران الهی و اهل‌بيت پيامبر گرامی اسلام (ص) آراسته كنيم و در برابر بدرفتاری‌های ديگران با گذشت و بخشش برخورد نمائيم. چون رفتارهای منفی و واكنش‌های مقابله‌ای باعث تضاد و تنش بيشتر در جامعه خواهد شد. پيامبر گرامی اسلام (ص) فرمودند: كسی كه خشمش را فرو خورد و از برادر مسلمانش درگذرد و نسبت به رفتار نامطلوب او بردباری نشان دهد، خداوند پاداش شهيد به او عنايت فرمايد.»[۹] گذشت در برابر بدرفتاری‌های ديگران، افزون بر آثار و بركات دنيايی كه در روايات به آن اشاره شده مانند سرافرازی و بزرگواری،[۱۰] پيروزی بر دشمن،[۱۱] طولانی شدن عمر[۱۲] و... پاداش فراوان الهی را نيز در پی دارد. از جمله: بخشش خداوند،[۱۳] شفاعت امامان عليهم‌السلام،[۱۴] داخل شدن به بهشت و....[۱۵]

حدود بخشش و گذشت

اگر چه اسلام توصيه به عفو و بخشش نموده و به پيروان خود دستور داده است كه بدرفتاری‌های ديگران را با عفو و گذشت پاسخ دهيد؛ امّا اين راهكار در همه موارد كارايی ندارد؛ بلكه در صورتی ارزشمند، سازنده و مفيد است كه در جای مناسب خود و نسبت به حقوقی باشد كه انسان حق دارد از آنها چشم بپوشد، در غير اين صورت زيان گذشت بيجا و نامناسب گاهی بيش از سود آن است؛ بنابراين در موارد زير، بدرفتاری‌های ديگران را با روحيه عفو و گذشت پاسخ دهيد.

عفو در حقوق شخصی

بدرفتاری‌های ديگران مربوط به حق شخصی باشد؛ امّا در احكام الهی و حقوق عمومی جامعه، گذشت پسنديده نيست. مثلاً‌ كسی كه با قوانين اجتماعی مخالفت كرده است نمی‌توان با بخشش، تمام جرم‌های او را ناديده گرفت؛ بلكه به تصريح آيات و روايات، چنين اشخاصی بايد مجازات شوند. هم‌چنين كسانی كه امنيت جامعه را متزلزل می‌كنند، و يا با مواد مخدّر جوانان را به نابودی می‌كشند و يا ترويج‌كننده فرهنگ بيگانه‌اند و در برابر نصايح و راهنمايی‌های ديگران بدرفتاری می‌كنند، اين‌گونه افراد را نمی‌توان با چشم‌پوشی و گذشت، به حال خود رها كرد.

گذشت سازنده

در صورتی می‌توانيد بدرفتاری‌های ديگران را با عفو و گذشت پاسخ دهيد كه، گذشت سازنده باشد. يعنی باعث بيداری لغزش‌كننده شود و او را از كار زشت و رفتار نامطلوبش، باز دارد؛ اما اگر كسی به سبب پستی‌ و فرومايگی بخواهد، از گذشت ديگران سوء استفاده كند، نسبت به چنين شخصی، گذشت پسنديده نيست. امام علی (ع) فرمودند: «عفو انسان فرومايه و پست به همان اندازه موجب فساد است كه عفو انسان بزرگوار موجب صلاح است.»

نتيجه‌گيری

از آيات و روايات استفاده می‌شود كه در برابر بدرفتاری‌های ديگران بايد در مراحل اول با عفو و گذشت و برخورد شايسته رفتار نماييم؛ امّا رواياتی نيز وجود دارد كه برای عفو و گذشت، شرايط خاصی ذكر نموده‌ لذا در غير آن موارد بايد در برابر بدرفتاری‌های ديگران، با جدّيت و تصميم قاطع برخورد نمود.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

چگونگی و مراحل آفرینش جهان در قرآن و نهج البلاغه

پژوهش حاضر با عنوان چگونگی و مراحل آفرینش جهان، در پی آن است که آیات آفرینش جهان را در تفاسیر معاصر شیعه (المیزان و نمونه ) مورد بررسی قرار داده و در میان آنها حقایق ناب قرآنی را در زمینه های مبدا خلقت جهان، دوره های آفرینش وغیره روشن و آشکار سازد. برای این منظور مقدمه به تبین و پیشینۀ موضوع اختصاص یافته است و در قسمت­های بعد برخی از واژگان مفهوم شناسی شده و دیدگاه علامه طباطبایی و آیت ا... مکارم در پیدایش جهان تبیین شده است.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی

پر بازدیدترین ها

دنیاشناسی در نهج البلاغه

دنیاشناسی در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام به خانه یکی از یاران خویش به نام علاءبن زیاد وارد شد. وقتی خانه بسیار پر زرق و برق او را دید، فرمود: «با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی، در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. آری، اگر بخواهی می توانی با همین خانه به آخرت برسی! اگر در این خانه بزرگ از مهمانان پذیرایی کنی، به خویشاوندان با نیکوکاری بپیوندی
چگونگی آغاز خلقت در نهج البلاغه

چگونگی آغاز خلقت در نهج البلاغه

«در این هنگام انبوه متراکمی از آب سر به بالا کشید و کف بر آورد، خداوند سبحان آن کف را در فضایی باز و تهی بالا برد و آسمان های هفت گانه را ساخت » از جملات امیر المؤمنین در این خطبه روشن می شود که ماده بنیادین خلقت آب بوده ، البته این آب همین آب معمولی در طبیعت که از دو عنصر اکسیژن و هیدروژن است نمی باشد و برخی نیز بر این اعتقاد هستند که مراد از آب همین آب معمولی می باشد و 98 درصد حیات از آب و 2 درصد از عناصر دیگر است.
خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

خلقت مورچه از نظر نهج البلاغه

منظور از این جمله که در انبار نگهداری می نماید این است که مورچه دانه را به درون خاک می برد به طور طبیعی دانه پس از مدتی رویش می کند و از خاک سر برمی آورد اما مورچه برای جلوگیری از این امر همه دانه ها را به دو نیم تقسیم می کند و مانع از بین رفتن روزیش می شود.
شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

شگفتی های آفرینش در نهج البلاغه

امیرمؤمنان علیه السلام در خطبه ای درباره آفرینش آسمان و شگفتی های آن می فرماید: «خداوند، فضای باز و پستی و بلندی و فاصله های وسیع آسمان ها را بدون این که بر چیزی تکیه کند، نظام بخشید و شکاف های آن را به هم آورد... و آفتاب را نشانه روشنی بخش روز، و ماه را با نوری کمرنگ برای تاریکی شب ها قرار داد. بعد آن دو را در مسیر حرکت خویش به حرکت درآورد و حرکت آن دو را دقیق اندازه گیری کرد تا در درجات تعیین شده حرکت کنند که بین شب و روز تفاوت باشد و قابل تشخیص شود و با رفت و آمد آن ها، شماره سال ها و اندازه گیری زمان ممکن باشد.
آفرينش جهان در نـهج البلاغه

آفرينش جهان در نـهج البلاغه

دقت و تأمل در سخنان حضرت على(ع) نشان ميدهد كه جهان دو انفجار گونه ى متفاوت را تجربه كرده است. انفجار نخست فضا و زمان و ماده را بوجود آورده است و انفجار دوم در ظرف فضا صورت گرفته و ماده را تحريك نموده است. سپس حباب ها بر خواسته و هفت آسمان را بوجود آورده اند. در پى چنين توضيحاتى خواننده ى محترم بايد بداند كه نويسنده در اين مجموعه تلاش نموده است كه با بهره گرفتن از منابع مختلف درك جديدى را از سخنان امام على(ع) در باره ى خلقت جهان كه در خطبه ى اول آمده است، ارائه دهد.
Powered by TayaCMS