او گناهان را به نیکی ها تبدیل میکند

نتیجه توبه

فی القرآن الکریم إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ‏ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً

«مگر آن كسان كه توبه كنند و ايمان آورند و كارهاى شايسته انجام دهند . خدا بديهايشان را به نيكيها تبدیل مى‏كندو خدا آمرزنده و مهربان است».[1]

یاد خدا

رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: ما جَلسَ قَومٌ يَذْكرونَ اللَّهَ إلّا ناداهُم مُنادٍ مِن السّماءِ: قومُوا فَقد بُدِّلَتْ سيّئاتُكُم حَسَناتٍ وغُفِرَتْ لَكُم جَميعاً

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هيچ گروهى در انجمن خود ياد خدا نمى‏كنند، مگر آن كه ندا دهنده‏اى از آسمان بر آنان ندا مى‏دهد: برخيزيد! كه خداوند گناهان و زشتيهايتان را به نيكى بدل كرد و همه شما را آمرزيد.[1]

یاد خدا در هنگام توبه

لإمامُ الصّادقُ عليه السلام: أوحى‏ اللَّهُ عزّ وجلّ إلى‏ داوودَ النَّبيِّ على‏ نبيّنا وآلهِ وعلَيهِ السّلامُ: يا داوودُ، إنّ عَبديَ المؤمنَ إذا أذْنَبَ ذَنباً ثُمّ رَجعَ وتابَ مِن ذلكَ الذَّنبِ واسْتَحيى‏ مِنّي عندَ ذِكْرِهِ غَفَرْتُ لَهُ، وأنسَيْتُهُ الحَفَظَةَ وأبْدَلْتُهُ الحسَنَةَ، ولا ابالي وأنا أرْحَمُ الرّاحِمينَ.

امام صادق عليه السلام: خداوند عزّوجلّ به داوود پيامبر- كه بر پيامبر ما و خاندانش و بر او درود باد- وحى كرد: اى داوود! هرگاه بنده مؤمن من گناهى كند و سپس از آن گناه برگردد و توبه نمايد و به هنگام ياد كردن از آن گناه از من شرم كند، او را مى‏آمرزم و آن گناه را از ياد فرشتگان نگهبان اعمال مى‏برم و آن را به نيكى بدل مى‏كنم. و از اين كار باكى ندارم كه من مهربانترين مهربانانم.[1]

پرده پوشی خدا

لإمامُ الصّادقُ عليه السلام: «فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ»-: هذهِ فيكُم، إنَّهُ يُؤتى‏ بالمؤمنِ المُذنِبِ يَومَ القيامةِ حتّى‏ يُوقَفَ بينَ يَدَيِ اللَّهِ عزّ وجلّ، فيكونُ هُوَ الّذي يَلِي حِسابَهُ ... حتّى‏ يُوقِفَهُ على‏ سَيّئاتِهِ كُلِّها، كُلُّ ذلكَ يقولُ: أعْرِفُ، فيقولُ: سَتَرْتُها علَيكَ في الدُّنيا وأغْفِرُها لَكَ اليَومَ، أبْدِلوها لِعَبدي حَسَناتٍ. قالَ:فتُرْفَعُ صَحيفَتُهُ للنّاسِ فيقولونَ: سُبحانَ‏اللَّهِ، أمَا كانَتْ لهذا العبدِ سَيّئةٌ واحِدةٌ؟!

امام صادق عليه السلام‏- درباره آيه «خداوند گناهان اينان را به نيكيها بدل مى‏كند»- فرمود: اين آيه درباره شماست. در روز رستاخيز مؤمن گنهكار را آورده، در برابر خداوند عزّوجلّ نگه مى‏دارند و خداوند، خود، به حسابش رسيدگى مى‏كند ... تا آن كه وى را بر همه گناهانش آگاه مى‏سازد و او همواره مى‏گويد: مى‏دانم. پس، خداوند به او مى‏فرمايد: در دنيا گناهان تو را پرده‏پوشى كردم، و امروز آنها را مى‏بخشم. گناهان بنده مرا به نيكى تبديل كنيد.پس، نامه اعمال او در برابر مردم بالا برده مى‏شود. آنها مى‏گويند: سبحان اللَّه! آيا اين بنده حتّى يك گناه هم نداشته است؟![1]

منابع:

1. الفرقان: 70.
2. عدّة الداعي: 238.
3. بحار الأنوار: 6/ 28/ 30.
4. بحار الأنوار: 7/ 288/ 5.