2 آبان 1396, 11:54
[نُقِلَ عَنِ الجَوادِ (علیه السلام)]:
«قلت: فاَیّ شَیءٍ الیقین؟ قال (الرضا علیه السلام): التوکل علی الله، والتسلیم لله والرضا بقضاء الله والتفویض الی الله». (اصول کافی، ج 3، ص 88)
از امام جواد(علیه السلام) نقل شده است:
«از پدرم سوال کردم: یقین چیست؟ فرمود: توکل بر خدا و تسلیم خدا شدن و راضی بودن به قضاء خدا و واگذاشتن کار به خدا».
برای درک معنی یقین به این روایت که حضرت صادق(علیه السلام) نقل میفرماید، اشاره شود: روزی رسول (ص) نماز صبح را با مردم گزارد سپس در مسجد نگاهش به جوانی افتاد که چرت میزد و سرش به پایین میافتاد، رنگش زرد و قدش لاغر و چشمانش به گودی فرو رفته. حضرت پیامبر (ص) به او فرمود: حالت چگونه است؟ عرض کرد: «اصبحت یا رسول الله موقنا» من با یقین گشتهام (صبح کردم در حالی که به یقین رسیدهام) رسول خدا (ص) با تعجب پرسیدند: حقیقت یقین تو چیست؟ عرض کرد: یا رسول الله همین یقین من است که مرا اندوهگین ساخته و بیداری شب و تشنگی روزهای گرمم بخشیده و از دنیا و آنچه در دنیا هست بیرغبت گشتهام تا آنجا که گویا اهل بهشت را مینگرم که در نعمت میخرامند و بر کرسیها تکیه زده، یکدیگر را معرفی میکنند و اهل دوزخ را میبینم که در آنجا معذبند و به فریادرسی ناله میکنند و اهل دوزخ را میبینم که در آنجا معذبند و به فریادرسی ناله میکنند و اکنون آهنگ زبانه کشیدن آتش دوزخ در گوشم طنین انداز است. رسول خدا (ص) به اصحاب فرمود: این جوان بندهای است که خدا دلش را به نور ایمان روشن ساخته. سپس فرمود: بر این حال که داری ثابت باش جوان گفت: یا رسول الله از خدا بخواه شهادت در رکابت را روزیم کند. رسول خدا (ص) برای او دعا فرمود. پس از مدتی همراه پیامبر در جنگی شهید شد.[1]
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان