دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

استغفار فرشتگان برای مؤمنان

No image
استغفار فرشتگان برای مؤمنان

 

بر اساس آيات قرآن فرشتگان، امور جهان را به اذن الهي انجام مي دهند. از جمله کارهاي آنان غير از تدبير عالم به عنوان مدبرات امر، تسبيح، تحميد و تقديس، استغفار براي مؤمنان است. خداوند بصراحت در آيه 7 سوره غافر مي فرمايد: وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذينَ آمَنُوا؛ آنان براي کساني که ايمان آورده اند، استغفار مي کنند.

البته در آيه 5 سوره شوري آمده است: وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْاَرْضِ؛ براي همه کساني که در زمين هستند استغفار مي کنند. ظاهر آيه نشان مي دهد که فرشتگان براي کافران نيز استغفار مي کنند، در حالي که چنين نيست؛ زيرا آنان اصولاً کافران را نمي بينند تا براي آنان استغفار کنند، چون کافران گرفتار انواع ظلمات و تاريکي هستند: ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ(نور، آيه 40) پس همان طوري که خداوند به آنان نمي نگرد و با آنان سخن نمي گويد: لايُکَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لايَنْظُرُ إِلَيْهِمْ(آل عمران، آيه 77)؛ فرشتگان نيز نمي بيند و نمي نگرند. بلکه فرشتگان تنها مؤمنان را مي بينند و به آنها نظر مي کنند و بر مؤمنان نازل مي شوند: الَّذينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِکَةُ(فصلت، آيه 30)

از سوي ديگر، خداوند بصراحت در آيه 87 سوره آل عمران مي فرمايد: اُولئِکَ جَزَاوُهُمْ اَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ وَ الْمَلاَئِکَةِ وَ النَّاسِ اَجْمَعِينَ؛ آنان کيفرشان اين است که خداوند و فرشتگان و مردمان همگي بر آنان لعنت مي کنند.

پس اگر گروهي را فرشتگان لعنت مي کنند، معنا ندارد بگوييم که همه کساني که در زمين هستند از سوي فرشتگان مورد استغفار قرار مي گيرند.

لذا ثابت مي شود که فرشتگان براي هر کسي که در کُره زمين باشد استغفار نمي کنند، فرشته ها براي کساني که آنها را لعنت مي کنند، استغفار نمي کنند؛ بلکه استغفار آنها تنها شامل مؤمنان مي شود.

البته استغفار آنان تکليفي نيست ،بلکه عنايتي از سوي آنها براي نزول غفران الهي و رحمت رحماني حق نسبت به مؤمنان است، در حالي که استغفار، بهترين تکليف و عمل عبادي بشر است، چنانکه در روايت است: «خَيْرُ الْعِبَادَةِ الِاسْتِغْفَارُ؛ استغفار برترين و بهترين عبادت است».( الکافي، ج2، ص517).

 

روزنامه كيهان، شماره 21118 به تاريخ 8/5/94، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.

پر بازدیدترین ها

No image

شرایط عمل حروف شبیه به "لیس"

عالمان نحو در عمل کردن حروف شبیه به "لیس" شرایطی را ذکر کرده‌اند؛ این شرایط بر دو گونه‌اند...
No image

مفعول مطلق

عنوان مورد بحث یک ترکیب وصفی و مشتمل بر دو لفظ "مفعول" و "مطلق" است. "مفعول"، اسم مفعول از ماده‌ی‌‌ ‌‌"فعل" و در لغت به معنای معمول و انجام یافته است
No image

"لا"ی نفی جنس

No image

صیغه تعجب

این نوشتار به صورت جداگانه در هر یک از دو صیغه قیاسی تعجب به بررسی نحوه ساخت صیغه، اعراب جمله تعجبی، احکام و برخی نکات هر یک پرداخته و در پایان به نکاتی پیرامون صیغه تعجب اشاره خواهد داشت.
No image

فاعل

کلمه‌‌ی "فاعل"، اسم فاعل از ماده‌ی "فعل" و در لغت به معنای عامل و انجام دهنده است. فاعل در اصطلاح نحو، اسمی را گویند که عامل مقدّم به نحوی به آن اسناد داده شده که یا فعلی توسط آن ایجاد شده و یا فعلی قائم به آن است؛
Powered by TayaCMS