دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

این عمل حصار است برابر عذاب الهی!

No image
این عمل حصار است برابر عذاب الهی!

قدس آنلاین: بنابر تصریح قرآن اعمال بد و گناهان انسان عذاب و عقوبت الهی را در پی دارد اما هستند اعمالی که همچون حصار مانع از خشم و عذاب خدای متعال می شود.

به گزارش قدس آنلاین، اگرچه در اسلام به پرهیز و دوری از گناه توصیه فراوان شده است اما با توجه به آنکه خداوند در همه حال رعایت حال بندگان را می کند باب استغفار را در صورت ارتکاب گناه پیش روی بندگان نهاده و جالب آنکه آثار و برکات فراوان نیز برای آن در نظر گرفته است.

سكونى از امام صادق (ع) از پدرش از پدرانش از رسول خدا (ص) نقل كرده است كه فرمودند: «هر دردى درمانى دارد، و درمان گناهان طلب آمرزش است.»

سلّام حنّاط مى‌ گويد: امام صادق (ع) فرمودند: «هر كس هنگام خواب صد مرتبه استغفار كند، در حالى به خواب مى‌رود كه تمام گناهانش مانند برگ درخت فرو ريخته است، و صبح كه از خواب بر مى‌ خيزد هيچ گناهى بر عهده او نيست.»

امام رضا (ع) از امیرمومنان (ع) نقل کردند که ایشان فرمودند: «با استغفار خود را خوش بو کنید تا بوى بد گناهان شما را رسوا نکند.

عبد اللَّه بن محمّد جعفى مى‌گويد: از امام باقر (ع) شنيدم كه فرمودند: «رسول خدا (ص) مى‌ فرمودند: «بودن من در ميان شما و نيز استغفار، هر دو حصارى استوار در برابر عذابند». آن‌گاه امام (ع) فرمودند: «از اين دو حصار آنكه استوارتر بود (يعنى شخص پيامبر «ص») درگذشت، و تنها استغفار باقى مانده است، پس بسيار استغفار كنيد كه استغفار گناهان را از بين مى ‌برد. خداوند بزرگ در قرآن فرموده است: «وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ، وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ [انفال، 33] (يعنى: تا تو در ميانشان هستى خدا آنان را عذاب نمى‌كند، و نيز تا هنگامى كه استغفار مى‌كنند خداوند عذاب‌كننده آنان نيست).»

اسماعيل بن سهل مى‌گويد: به امام جواد (ع) نامه‌اى نوشتم كه دعايى به من بياموز كه چون بخوانم در دنيا و آخرت با شما باشم. امام (ع) با خطّى كه من آن را خوب مى‌شناختم نوشتند: «سوره «انّا انزلناه» را بسيار تلاوت كن، و لب هاى خود را به ذكر استغفار تازه گردان.»

و نیز مسعدة بن صدقه از امام صادق (ع) از پدرش از پدرانش نقل كرده است كه رسول خدا (ص) فرموده اند: «خوشا به حال كسى كه روز قيامت در نامه عملش زير هر گناهى «استغفر اللَّه» بيابد.»

همچنین از امام مهدی (عج) است که فرمودند: «اگر طلب مغفرت و آموزش برخی از شما برای یكدیگر نبود، تمام اهل زمین هلاك می گشتند.»

و از پیامبر اکرم (ص) است که فرمودند: «گاهی قلبم را غبار می گیرد و من به همین سبب روزی هفتاد بار استغفار می كنم.»

منابع:

ثواب الاعمال

وسائل الشیعة

دلائل الامامه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.

پر بازدیدترین ها

No image

ادات نفی

معنای لغوی نفی (انکار کردن) در معنای اصطلاحی آن لحاظ شده است به این بیان که متکلم جمله‌ای را با ادات مخصوص انکار میکند. البته باید دقت داشت که با توجه به قید "ادات مخصوص" در تعریف اصطلاحی، معنای لغوی اعمّ از معنای اصطلاحی بوده و شامل انکار کردن به غیر ادات مخصوص[3] نیز میشود.
No image

ادات جواب

"جواب" اسم مصدر از ماده "إجابة" و در لغت به معنای پاسخ دادن آمده است. در اصطلاح نحو "جواب" عبارت است از تایید یا نفی کلام سابق با ادات مخصوص و "ادات جواب" حروفی هستند که این معنا را افاده داده اند
No image

عوامل مؤثر در کاربرد "مصدر مؤول"

این نوشتار ابتدا به تعریف "مصدر صریح" و "مصدر مؤول" اشاره داشته و در ادامه به بررسی عوامل مؤثر در کاربرد "مصدر مؤول" می‌پردازد و در پایان برخی فرقهای میان مصدر صریح و مؤول بیان می‌شود.
No image

تحذیر

"تحذیر" مصدر باب "تفعیل" از ماده‌ی "حذر" و در لغت به معنای بیم‌دادن و بر حذر داشتن است. در اصطلاح نحو، "تحذیر" عبارت است از توجه دادن مخاطب بر امر مکروه (ناپسند) جهت اجتناب از آن، با نصب اسم مذکور توسط فعل محذوف "إحذر" و نظائر آن
No image

اقسام حال

این نوشتار اقسام حال را به هفت اعتبار مورد بررسی قرار می‌دهد...
Powered by TayaCMS