دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:

«چهار چیز است که دل را می‌گشاید و غم را زایل می‌کند: استعمال بوی خوش، عسل خوردن، سواری کردن و به سبزه نظر کردن» (حلیةالمتقین، ص 109)
حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:
حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:

حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمود:

«چهار چیز است که دل را می‌گشاید و غم را زایل می‌کند: استعمال بوی خوش، عسل خوردن، سواری کردن و به سبزه نظر کردن» (حلیةالمتقین، ص 109)

توضیح:

«در فضیلت بوی خوش و آداب آن»

در احادیث معتبره وارد شده که استعمال عطر و بوی خوش از جمله اخلاق پسندیده پیغمبران است.

از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) روایت شده است که:

«هر که در هر روز بوی خوش استعمال نماید، تا شب عقلش با او باشد.»

و نیز از آن حضرت نقل شده است که:

«بوی خوش دل را قوی می‌کند و قوت جماع را می‌افزاید»

و در حدیث صحیح از حضرت امام رضا (علیه السلام) نقل شده است که:

«سزاوار نیست مرد را که ترک کند بوی خوش را در هر روز، اگر قادر نباشد یک روز در میان و اگر قادر نباشد در هر جمعه و این را البته ترک نکند.»

و از حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) نقل شده است که:

«بوی خوش بر شارب ( سبیل) مالیدن از اخلاق پیغمبران است و گرامی داشتن ملائکه است که اعمال آدمی را می‌نویسند به سبب آنکه ایشان را خوش می‌آید.»

و فرمود:

«نماز کسی که خوشبو باشد، بهتر است از هفتاد نماز که بی‌بوی خوش باشد.»

و فرمود:

«سه چیز است که خدا به پیغمبر (صلی الله علیه وآله وسلم) آن را داده: بوی خوش، زنان و مسواک.»

و در حدیث دیگر فرمود که:

«لازم است بر بالغی که هر جمعه شارب و ناخن بگیرد و اندکی از بوی خوش استعمال نماید. و اگر برای حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) در روز جمعه بوی خوش موجود نبود، رو پاک بعضی از زنان را می‌طلبید که بوی خوش داشت و تر می‌کرد و بر روی مبارک می‌مالید.»

و در حدیث دیگر نقل شده است که حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) بر موضعی که سجده می‌فرمود، بعد از آن می‌شناختند آن موضع را از بوی خوش آن حضرت.

و حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) می‌فرمودند:

«جبرئیل مرا گفت که یک روز در میان، خود را خوشبو کن و در روز جمعه البته ترک مکن.»

و می‌فرمود:

«در روز جمعه البته خود را خوشبو کنید؛ اگر چه از بوی خوش زنان باشد.»

و روزی "عثمان بن مظعون" به خدمت آن جناب عرضه کرد که" می‌خواهم بوی خوش و چیزی چند از لذتها را ترک کنم!

حضرت فرمود:

«ترک بوی خوش مکنید که ملائکه بوی خوش مؤمن را می‌‌بویند و در هر جمعه البته ترک مکن»

و فرمود:

«هر چه صرف نمائی در بوی خوش اسراف نیست»

و در حدیث آمده است که حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) زر در بوی خوش زیاده از طعام صرف می‌کردند.

و فرمود:

«بوی خوش زنان باید که رنگش ظاهر و بویش مخفی باشد؛ و بوی خوش مردان باید که بویش ظاهر و رنگش مخفی باشد»

و از حضرت امام موسی (علیه السلام) روایت شده است که:

«ناخن بگیرید در روز سه‌شنبه و حمام بروید در روز چهارشنبه و حجامت بکنید در روز پنجشنبه و به بهترین بوهای خوش خود را خوشبو کنید، در روز جمعه»

و حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود:

«باید زن مسلمان پیوسته برای شوهر، خود را خوشبو کند.»

و از حضرت امام محمدباقر (علیه السلام) روایت شده است که:

«در حضرت پیغمبر (صلی الله علیه وآله وسلم) سه خصلت بود که در دیگری نبود:

اول: آن حضرت را سایه نبود؛

دوم: در هیچ راهی نمی‌گذشت، مگر آنکه دو یا سه روز بعد که کسی از آن راه می‌گذشت، می‌دانست که آن جناب از آن راه عبور نموده‌اند؛ از بوی خوشی که در آن راه مانده بود؛

سوم: به هر سنگ و درختی که می‌گذشتند، آن جناب را سجده می‌کردند»

و از حضرت رسول(صلی الله علیه وآله وسلم) روایت شده است که:

«هر زنی که بوی خوش کند و از خانه بیرون آید، پیوسته لعنت الهی بر او باشد تا به خانه برگردد.»

    منبع: حلیة المتقین، ص109- 108

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.

پر بازدیدترین ها

No image

صیغه تعجب

این نوشتار به صورت جداگانه در هر یک از دو صیغه قیاسی تعجب به بررسی نحوه ساخت صیغه، اعراب جمله تعجبی، احکام و برخی نکات هر یک پرداخته و در پایان به نکاتی پیرامون صیغه تعجب اشاره خواهد داشت.
No image

"لا"ی نفی جنس

No image

اشتغال

اشتغال، بر وزن إفتعال از ماده‌ی"شغل" است که در لغت به معنای سرگرم شدن بوده[1] و هرگاه با "عن"[2] متعدی شود، متضمن معنای اعراض (رویگردان شدن) خواهد بود.
No image

مفعول مطلق

عنوان مورد بحث یک ترکیب وصفی و مشتمل بر دو لفظ "مفعول" و "مطلق" است. "مفعول"، اسم مفعول از ماده‌ی‌‌ ‌‌"فعل" و در لغت به معنای معمول و انجام یافته است
No image

احکام منادا

این مجموعه به بررسی احکام و مباحث مرتبط با منادا و بررسی ویژگی‌های چند منادای خاصّ می‌پردازد.
Powered by TayaCMS