دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دوام طهارت و ادامه رزق

حضرت رسول اکرم (ص) فرمود: «دائماً با طهارت باش تا روزیت ادامه پیدا کند» (برگرفته از: مبادی اخلاق در قرآن، آیت الله جوادی آملی)
دوام طهارت و ادامه رزق
دوام طهارت و ادامه رزق

قال رسول الله (ص):

«اَدِمِ الطّهارة یُدیمُ عَلَیکَ الرِّزْقُ»

(بحارالانوار، ج 1، 105، ص 16)

حضرت رسول اکرم (ص) فرمود:

«دائماً با طهارت باش تا روزیت ادامه پیدا کند»

(برگرفته از: مبادی اخلاق در قرآن، آیت الله جوادی آملی)

توضیح:

«دوام طهارت و ادامه رزق»

یکی از اصحاب رسول اکرم (ص) نزد آن حضرت از تنگدستی شکایت کرد. آن حضرت فرمود:

«اگر دائماً با طهارت باشی، روزی تو ادامه می‌یابد»

خداوند که رازق است بر طبق مصلحت، برای برخی، روزی زیاد و برای بعضی، روزی کم مقدر می‌کند؛ ولی انسان طاهر و پاکدامن را تهی‌دست نمی‌گذارد و روزی او را تأمین می‌کند. البته از آنجا که آلودگی «درکات» دارد، طهارت نیز «درجات» خواهد داشت؛ بنابراین رزق هم اقسامی پیدا می‌کند.

این حدیث، معارف زیادی را در بر دارد. معنای دوام طهارت تنها این نیست که انسان، همیشه با وضو باشد؛ وضوی دائم یکی از اقسام طهارت است؛ مثلاً کسی که اهل کار و کسب نیست، طاهر نیست. چون برای کسی که بخواهد خود و عایله خود را تأمین کند، کسب واجب است و او هرگز آلودگیِ ترک کسب را نمی‌تواند با وضوی دایمی‌ ترمیم کند. چون دائم الوضو بودن، کاری مستحب و ترک کسب، کاری حرام است و حرام را نمی‌شود با مستحب جبران کرد. اگر کسی دائم الطهارة باشد، اولاً وظیفه‌های فقهی خود را می‌شناسد و آنگاه به آنها عمل می‌کند. کاسب طاهر، حلال می‌خرد و حلال می‌فروشد و احتکار، گران فروشی و کم‌فروشی نمی‌کند.

«وَیْلٌ لِّلْمُطَفِّفِینَ الَّذِینَ إِذَا اکْتَالُواْ عَلَى النَّاسِ یَسْتَوْفُونَ وَإِذَا کَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ یُخْسِرُونَ»[1]

منبع: مبادی اخلاق در قرآن، جوادی آملی (آیت الله)، عبدالله؛ ص 189.

  • [1] .مطففین، 3-1.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.

پر بازدیدترین ها

No image

شرایط عمل حروف شبیه به "لیس"

عالمان نحو در عمل کردن حروف شبیه به "لیس" شرایطی را ذکر کرده‌اند؛ این شرایط بر دو گونه‌اند...
No image

مفعول مطلق

عنوان مورد بحث یک ترکیب وصفی و مشتمل بر دو لفظ "مفعول" و "مطلق" است. "مفعول"، اسم مفعول از ماده‌ی‌‌ ‌‌"فعل" و در لغت به معنای معمول و انجام یافته است
No image

"لا"ی نفی جنس

No image

صیغه تعجب

این نوشتار به صورت جداگانه در هر یک از دو صیغه قیاسی تعجب به بررسی نحوه ساخت صیغه، اعراب جمله تعجبی، احکام و برخی نکات هر یک پرداخته و در پایان به نکاتی پیرامون صیغه تعجب اشاره خواهد داشت.
No image

فاعل

کلمه‌‌ی "فاعل"، اسم فاعل از ماده‌ی "فعل" و در لغت به معنای عامل و انجام دهنده است. فاعل در اصطلاح نحو، اسمی را گویند که عامل مقدّم به نحوی به آن اسناد داده شده که یا فعلی توسط آن ایجاد شده و یا فعلی قائم به آن است؛
Powered by TayaCMS