دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

رابطه تقوا و بصیرت (پرسش و پاسخ)

تقوای الهی از منظر آموزه‌های وحیانی چه آثار و برکاتی در تفکر و شناخت حقایق جهان هستی انسان دارد؟
رابطه تقوا و بصیرت (پرسش و پاسخ)
رابطه تقوا و بصیرت (پرسش و پاسخ)

رابطه تقوا و بصیرت (پرسش و پاسخ)

روزنامه کیهان

تاریخ انتشار: 19 فروردین ماه 1397

پرسش:

تقوای الهی از منظر آموزه‌های وحیانی چه آثار و برکاتی در تفکر و شناخت حقایق جهان هستی انسان دارد؟

پاسخ:

از منظر آموزه‌های وحیانی تقوای الهی، آثار و برکات فراوانی در حیات فردی و اجتماعی انسان دارد. که اهم آنها گشایش در زندگی و وسعت رزق، کسب فرقان الهی برای تشخیص حق و باطل، و جاری شدن حکمت و علم بر قلب و زبان و...

عارف مسلکان به جمله‌ای که در ذیل آیه کریمه: «یا ایها الذین امنوا اذا تداینتم بدین الی اجل مسمی» الی آخر آمده است (که طویل‌ترین آیه قرآن است) تمسک جسته‌اند. آن جمله این است: «واتقوا الله و یعلمکم الله» تقوای الهی داشته باشید و خداوند به شما می‌آموزد و تعلیم می‌کند. (بقره - 282)

می‌گویند: ذکر این دو جمله پشت سر یکدیگر اشعاری دارد که تقوا تأثیر دارد در اینکه انسان مورد موهبت افاضه تعلیم الهی قرار گیرد.

در کلام رسول اکرم(ص) آمده است: «جاهدوا انفسکم علی اهوائکم تحل قلوبکم الحکمه» با هوا و هوس‌های نفسانی مبارزه کنید تا حکمت در دل‌های شما وارد شود. (مجموعه ورام، ج 2، ص 121)

همچنین در حدیث دیگر نبوی است که: «من اخلص لله اربعین صباحاً جرت ینابیع الحکمه من قلبه علی لسانه» هر کس چهل روز خود را خالص برای خدا قرار دهد، چشمه‌های حکمت از زمین دلش به مجرای زبانش جاری می‌شود. (اصول کافی، ج 2، ص 16) حافظ (در این زمینه) می‌گوید:

شنیدم رهروی در سرزمینی

                                  همی گفت این معما با قرینی

که ای صوفی شراب آنگه شود صاف

                                  که در شیشه بماند اربعینی

مرحوم علامه طباطبایی (در تفسیر المیزان، ج 2، ص 16) از کتب اهل تسنن نقل می‌کند که رسول اکرم(ص) فرمود: «لولا تکثیر فی کلامکم، و تمریج فی قلوبکم، لرأیتم ما اری و لسمعتم ما اسمع» اگر زیاده‌روی در سخن گفتن شما، و هرزه چرانی در دل شما نبود، هر چه من می‌بینم، شما می‌دیدید و هر چه می‌شنوم، می‌شنیدید.

کلمه «تمریج» از ماده «مرج» است، و به معنای چمن و سرزمین علفزار است که معمولاً هر نوع حیوانی در آنجا وارد می‌شود، و راه می‌رود و می‌چرد، می‌خواهد بفرماید زمین دل شما مثل آن علفزارهای بی‌در و سر است که هر حیوانی در آنجا راه دارد و قدم می‌گذارد.

از این گونه بیانات در آثار دینی ما زیاد است که یا به طور مستقیم تقوا و پاکی از گناه را در بصیرت و روشن‌بینی روح مؤثر دانسته است، و یا به طور غیرمستقیم این مطلب را بیان می‌کند، مثل اینکه تأثیر هواپرستی و از کف دادن زمام تقوا را در تاریک شدن روح و تیرگی دل و خاموش شدن نور عقل بیان کرده است. (1)

__________________

1- ده گفتار، شهید مرتضی مطهری(ره)، صص 44-42.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.

پر بازدیدترین ها

No image

"لا"ی نفی جنس

No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

حروف شبیه به "لیس"

حروف شبیه به "لیس" حروفی هستند که در عمل (نَسْخ)[1] و معنا (نفی)، به فعل "لیس" شباهت دارند؛ به این بیان که در عمل همچون "لیس" بر جمله‌‌ی اسمیه وارد شده و مبتدا را به عنوان اسم خود، رفع و خبر را به عنوان خبر خود، نصب میدهند
No image

اسم "لا"ی نفی جنس

نوشتار پیش رو مباحث مرتبط با اسم "لا"ی نفی جنس را در قالب " اشکال‌ اسم "لا"ی نفی جنس و حکم اعرابی آن"، "حکم اسم بعد از "لا" در صورت تکرار آن" و "حکم تابع اسم لا"، مورد بررسی قرار می‌دهد.
No image

اصل در مفعول مطلق

اصل در استعمال مفعول مطلق این است که مصدری از لفظ عامل باشد که از آن به "مصدر متأصل در مصدریت"، "مصدر اصیل" و "مصدر اصلی" تعبیر شده است
Powered by TayaCMS