رمز جاودانگی قرآن بررسی شد

به همت مدرسه علمیه حجتیه ، رمز جاودانگی قرآن بررسی شد
نشست علمی رمز جاودانگی قرآن با حضور صاحبان فکر و اندیشه در مدرسه علمیه حجتیه برگزار شد.
حجت‌الاسلام علی استاد در این نشست به شرح علل جاودانگی قرآن پرداخت و گفت: قرآن جامعیت و کمال دین است، زیرا با دلیل عقلی اثبات شده، انسان در راه سعادت نمی‌تواند تنها باشد بلکه در رسیدن به کمال مطلوبش باید از دین کمک بگیرد و اسلام نیز باید ابدی باشد، زیرا مردمی که دیگر با هیچ پیامبر جدیدی مواجه نمی شوند، احتیاج دارند تا در سایه قرآن تمام برنامه‌های خود را بیابند.
وی همچنین پاسخگویی به نیازهای متغیر و فراوان را از دیگر رموز جاودانگی قرآن و سنت دانست و گفت: قرآن همیشه زنده است و عمق زیادی دارد و آنچه تعلیم می دهد را انسان هرگز نمی تواند به خودی خود یاد بگیرد و این آموزش احتیاج به معلمان و مفسرانی دارد که قرآن کریم آنها را منحصر در اهل بیت(ع) می داند و با آنان پیوندی ایجاد کرده، تا حرف های دین از زبان قرآن و ائمه(ع) مطرح شود و در این خصوص امام علی(ع) می فرماید، اگر من سخنگوی قرآن باشم هر چه نیاز دارید تا قیامت از آن استخراج می‌کنم و این نشان دهنده منزلت و جایگاه امامت است.
خاطرنشان می‌شود در ابتدای این نشست چند تن از محققین به ارائه مقالات خود در زمینه رمز جاودانگی قرآن و ابعاد اعجاز آن در حوزه صناعت ادبی و نکات علمی پرداختند.
منبع خبر:
www.tebyan.net

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است. 1 مهر 1397, 14:8

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است 24 آبان 1393, 14:8

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد 24 آبان 1393, 14:8

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد 24 آبان 1393, 14:8

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود. 24 آبان 1393, 14:8

پر بازدیدترین ها

ادات نفی

معنای لغوی نفی (انکار کردن) در معنای اصطلاحی آن لحاظ شده است به این بیان که متکلم جمله‌ای را با ادات مخصوص انکار میکند. البته باید دقت داشت که با توجه به قید "ادات مخصوص" در تعریف اصطلاحی، معنای لغوی اعمّ از معنای اصطلاحی بوده و شامل انکار کردن به غیر ادات مخصوص[3] نیز میشود. 24 آبان 1393, 14:7