دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

ریاضت

خداوند عزوجل اگر بنده ای را دوست بدارد با عبادت اندک از او خشنود می شود. (برگرفته از کتاب نقطه های آغاز در اخلاق عملی، آیت الله مهدوی کنی)
ریاضت
ریاضت

ریاضت[1]

قال الصادق (ع):ان الله عزوجل إذا احبّ عبدًا رضی عنه بالیَسیر (اصول کافی، ج 2ص 86)

چنانکه در تربیت و سلامت بدن ریاضت و ورزش لازم است ، در خودسازی و تهذیب نیز ریاضت و جهاد با نفس ضرورت دارد .

در تربیت جسم از اندک شروع کرده و به تدریج بالا می‌روند، در تربیت روح نیز باید از اندک شروع کرد و به تدریج به مراحل بالا و بالاتر رسید.

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله فرموده است :

« به راستی این دین استوار و پا برجاست، با مدارا در آن وارد شوید و بندگان خدا را به زور وادار به عبادت نکنید، پس مانند سوار وامانده‌ای خواهید شد که نه راه را طی کرده و نه مرکب را سالم نگه داشته است.» [2]

امام صادق علیه السلام فرمود :

« اجتهدت فی العبادة و أنا شاب فقال لی أبی یا بنی دون ما أراک تصنع فإن الله عزوجل اذا احب عبدا رضی عنه بالیسیر.»[3]

من در نوجوانی بیش از اندازه عبادت می‌کردم . پدرم به من فرمود: پسرم ! بیش از توان خود عبادت می‌کنی، خداوند عزوجل اگر بنده ا‌ی را دوست بداردبا عبادت اندک از او خشنود می‌شود.

چنانکه در ورزش بدنی ، تداوم و استمرار لازم است در ریاضت نفسانی نیز تداوم شرط است، که خداوند تعالی فرموده است ، آنان که می‌گویند پروردگار ما خدای یکتا است و سپس براین گفتار استوار و پابرجا باقی بمانند فرشتگان برآنها فرود آیند و به آنها گویند مترسید و اندوهناک مباشید…[4]

و نیز فرموده است انسانها حریص و ناشکیبایند مگر نماز گزاران ؛ آنان که پیوسته نماز خویش را به جا می‌آورند.[5]

و به قول شاعر :

رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود

رهرو آنست که آهسته و پیوسته رود

ازبعضی احادیث برمی‌آید که کمترین مدت برای مداومت، یک سال است.

    پی نوشت:
  • [1] . مهدوی کنی، محمدرضا، نقطه های آغاز در اخلاق عملی، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1374، پنجم، ص 40
  • [2].اصول کافی ج 2 ص 86
  • [3].اصول کافی 2 ص 86
  • [4].سوره فصلت آیه 30
  • [5].سوره معارج آیه 22

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.

پر بازدیدترین ها

No image

شرایط عمل حروف شبیه به "لیس"

عالمان نحو در عمل کردن حروف شبیه به "لیس" شرایطی را ذکر کرده‌اند؛ این شرایط بر دو گونه‌اند...
No image

مفعول مطلق

عنوان مورد بحث یک ترکیب وصفی و مشتمل بر دو لفظ "مفعول" و "مطلق" است. "مفعول"، اسم مفعول از ماده‌ی‌‌ ‌‌"فعل" و در لغت به معنای معمول و انجام یافته است
No image

"لا"ی نفی جنس

No image

صیغه تعجب

این نوشتار به صورت جداگانه در هر یک از دو صیغه قیاسی تعجب به بررسی نحوه ساخت صیغه، اعراب جمله تعجبی، احکام و برخی نکات هر یک پرداخته و در پایان به نکاتی پیرامون صیغه تعجب اشاره خواهد داشت.
No image

فاعل

کلمه‌‌ی "فاعل"، اسم فاعل از ماده‌ی "فعل" و در لغت به معنای عامل و انجام دهنده است. فاعل در اصطلاح نحو، اسمی را گویند که عامل مقدّم به نحوی به آن اسناد داده شده که یا فعلی توسط آن ایجاد شده و یا فعلی قائم به آن است؛
Powered by TayaCMS