دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

زیارت و تعزیه حضرت سید الشهداء (علیه السلام)

این نوشتار در توسل سیزدهم به امام عصر -صلوات الله علیه - است و آن وسائل متعلق به حضرت ابی عبدالله‌الحسین‌ (علیه‌ السلام) می‌باشد، از نصرت، اقامه‌ئ تعزیت، زیارت، و مطلق صله و احسان به آن جناب -علیه السلام - برحسب آنچه در اخبار بسیار آمده که در توسل به هر یک از ائمه اطهار (علیهم السلام‌) توسل به حضرت صاحب الامر (علیه السلام ) حاصل می شود.
زیارت و تعزیه حضرت سید الشهداء (علیه السلام)
زیارت و تعزیه حضرت سید الشهداء (علیه السلام)

این نوشتار در توسل سیزدهم به امام عصر -صلوات الله علیه - است و آن وسائل متعلق به حضرت ابی عبدالله‌الحسین‌ (علیه‌ السلام) می‌باشد، از نصرت، اقامه‌ئ تعزیت، زیارت، و مطلق صله و احسان به آن جناب -علیه السلام - برحسب آنچه در اخبار بسیار آمده که در توسل به هر یک از ائمه اطهار (علیهم السلام‌) توسل به حضرت صاحب الامر (علیه السلام ) حاصل می شود.

از آن جمله این حدیث شریف از حضرت رسول ( صلی الله علیه و اله و سلم) است که فرمودند: «به درستی که فرزندم حسین در زمین کربلا به حال تشنگی و تنهایی و بی کسی کشته می شود. پس هر کس او را یاری کند بدون شک مرا، و فرزند او قائم را یاری کرده است». و از آن جمله این حدیث در کامل الزیاره [1] از حضرت صادق -علیه السلام- است که فرمودند به این مضمون: «ای زراره کسی که بر حضرت امام حسین گریه نماید، نیست مگر آنکه که به حضرت فاطمه ی زهرا و حضرت رسول – (صلی الله علیه واله) در این گریه‌اش صله نموده است و حق ما اهل بیت را اداء کرده است».

این حدیث نیز در آن کتاب از حضرت امام باقر (علیه السلام)  نقل شده که فرمودند:« هر کس بخواهد بداند که آیا او از اهل بهشت است، پس محبت ما را بر قلب خود عرضه دارد. اگر آنرا قبول نمود او مؤمن است و هر کس دوست ما باشد، باید رغبت و شوق در زیارت قبر حضرت امام حسین -علیه السلام- داشته باشد، و هر کس ایشان را بسیار زیارت کند ما او را از اهل محبت خود می دانیم و او از اهل بهشت است. و هرکس کوشش زیاد در زیارت حضرت امام حسین(علیه السلام ) نداشته باشد او نقص الایمان است.»[2]

همچنین در آن کتاب از حضرت صادق (علیه‌ السلام) آمده که فرمودند: «هر کس بمیرد و حضرت امام حسین –علیه‌ السلام- را زیارت نکرده باشد و گمان کند که از شیعیان ما است، گمانش خطاست و از شیعیان ما نیست.»[3]

و در بحار از تفسیر فرات بن ابراهیم، از حضرت رسول -صلی الله علیه واله وسلم-، در ضمن حدیث مفصلی به این مضمون روایت فرموده: «جمعی از امت من هستند که بعد از کشته شدن فرزندم حسین، هر جا که باشند، توجه به او دارند و به زیارت او می روند. در تمام روی زمین کسی که داناتر از ایشان به خداوند و مقاوم تر در اداء حق ما اهل بیت نیست. آنها کسانی هستند که قوام زمین به آنها است. و به واسطه‌ی آنها باران رحمت بر اهل زمین می‌بارد و اینها چراغهای هدایت در تاریکی ضلالت مردم هستند»[4] و شرح کیفیات زیارت حضرت سید الشهداء(صلوات الله علیه) و فضایل عظیم آن و آثار و فوائد کثیره اش در دنیا، و هنگام مردن، و در برزخ و در قیامت و در بهشت، و آداب مهم آن در باب دوم در فصل توسل به زیارت ائمه اطهار -علیهم السلام- ذکر می‌شود. انشاءالله.

    پی نوشت:
  • [1] . کامل الزیاره، باب 26، ص 81.
  • [2] . کامل الزیاره، باب 78، ص 193.
  • [3]. بحار الانوار، ج 44، ص 264.4.
    [4]. کامل الزیاره، باب 78، ص 193.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.

پر بازدیدترین ها

No image

ادات نفی

معنای لغوی نفی (انکار کردن) در معنای اصطلاحی آن لحاظ شده است به این بیان که متکلم جمله‌ای را با ادات مخصوص انکار میکند. البته باید دقت داشت که با توجه به قید "ادات مخصوص" در تعریف اصطلاحی، معنای لغوی اعمّ از معنای اصطلاحی بوده و شامل انکار کردن به غیر ادات مخصوص[3] نیز میشود.
No image

ادات جواب

"جواب" اسم مصدر از ماده "إجابة" و در لغت به معنای پاسخ دادن آمده است. در اصطلاح نحو "جواب" عبارت است از تایید یا نفی کلام سابق با ادات مخصوص و "ادات جواب" حروفی هستند که این معنا را افاده داده اند
No image

عوامل مؤثر در کاربرد "مصدر مؤول"

این نوشتار ابتدا به تعریف "مصدر صریح" و "مصدر مؤول" اشاره داشته و در ادامه به بررسی عوامل مؤثر در کاربرد "مصدر مؤول" می‌پردازد و در پایان برخی فرقهای میان مصدر صریح و مؤول بیان می‌شود.
No image

تحذیر

"تحذیر" مصدر باب "تفعیل" از ماده‌ی "حذر" و در لغت به معنای بیم‌دادن و بر حذر داشتن است. در اصطلاح نحو، "تحذیر" عبارت است از توجه دادن مخاطب بر امر مکروه (ناپسند) جهت اجتناب از آن، با نصب اسم مذکور توسط فعل محذوف "إحذر" و نظائر آن
No image

اقسام حال

این نوشتار اقسام حال را به هفت اعتبار مورد بررسی قرار می‌دهد...
Powered by TayaCMS