دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

شعار فرزند كمتر و «روزی مقدر»

No image
شعار فرزند كمتر و «روزی مقدر»

از نظر قرآن، رزق و روزي دست خدا است و فضل الهي موجب افزايش آن است. البته در فضل الهي تلاش لازم است، در حالي که در رزق و روزي مقدر، نيازي به تلاش نيست. خدا می‌فرمايد: الله يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ إِنَّ اللهَ بِکُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ؛ خدا بر هر کس از بندگانش که بخواهد روزي را گشاده مي گرداند و يا بر او تنگ مي سازد؛ زيرا خدا به هر چيزي داناست. (عنکبوت، آيه 62)

همچنين از نظر قرآن، خداوند قبل از آنکه خلقي آفريده شود همه چيز را در کتاب مکنون آورده و بر اساس آن، جهان مديريت مي شود؛ پس نبايد نسبت به داده ها فرحناک و سرمست و نسبت به گرفته ها اندوهگين شد.(حديد، آيات 22 و 23)

با اين تفاصيل نبايد سنت هاي الهي جاري بر طبيعت از جمله جان و جهان و جامعه را ناديده گرفت. از نظر قرآن، کساني که شعار «فرزند کمتر، زندگي بهتر» مي دهند برخلاف سنت و قانون الهي عمل مي کنند؛ زيرا خدا مي فرمايد: وَلَا تَقْتُلُوا اَوْلَادَکُمْ مِنْ إِمْلَاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُکُمْ وَإِيَّاهُمْ؛ و فرزندان خود را از جهت املاق(تنگدستي) نکشيد چون ما شما و آنان را روزي می‌دهيم.(انعام، آيه 151)

در جايي ديگر به اين نکته توجه مي دهد که برخي نه به سبب املاق بلکه ترس از املاق اقدام به سقط جنين مي کنند و يا کودکان را گور مي کنند. خدا مي فرمايد: وَلَا تَقْتُلُوا اَوْلَادَکُمْ خَشْيَةً إِمْلَاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاکُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ کَانَ خِطْئًا کَبِيرًا؛ و از بيم املاق فرزندان خود را مکشيد. ماييم که به آنها و شما روزي مي بخشيم؛ آري کشتن آنان همواره خطايي بزرگ است. (اسراء، آيه 31)

خداوند در قرآن با تعابيري چون «املاق و خشيه الاملاق» به اين نکته توجه مي دهد که به جهت بهبود وضعيت اقتصادي خانوار نبايد فرزندکشي و سقط جنين کرد؛ زيرا «املاق» از ريشه «ملق» به معناي نرم کردن با خورشت و چرب کردن نان است؛ يعني شخص نان دارد، ولي می‌خواهد خورشتي را اضافه کند. «تملق» به معناي نرم و چرب کردن يا چرب زباني از همين واژه «ملق» است. اينکه املاق را به معناي تنگدستي گرفته اند، معناي مجازي آن است؛ زيرا شخص احساس مي کند که نمي تواند خورشتي در کنار نان و غذاي اصلي داشته باشد و از نظر وضعيت اقتصادي در تنگنا قرار گرفته و آسايش و رفاه را از دست مي دهد يا از دست داده است. پس از نظر قرآن نبايد به جهت ترس از دست دادن خورشت و وضعيت اقتصادي خوب و رفاه و آسايش اقتصادي، فرزندکشي و سقط جنين کرد.

به هر حال، کساني که شعار فرزند کمتر زندگي بهتر مي دهند يعني دنبال رفاه اقتصادي هستند و گمان مي کنند از اين راه به آن مي رسند، در حالي که از نظر قرآن نه تنها اين راه درستي نيست، بلکه خطايي آشکار است؛ زيرا رزق و روزي هر کسي معين و مقدر بوده و گشايش و تنگي در دست خدا است، منتها اين روزي مقدر با انتخاب راه درست و همت و تلاش انسان به دست مي آيد.

روزنامه كيهان، شماره 21730 به تاريخ 2/7/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.

پر بازدیدترین ها

No image

شرایط عمل حروف شبیه به "لیس"

عالمان نحو در عمل کردن حروف شبیه به "لیس" شرایطی را ذکر کرده‌اند؛ این شرایط بر دو گونه‌اند...
No image

مفعول مطلق

عنوان مورد بحث یک ترکیب وصفی و مشتمل بر دو لفظ "مفعول" و "مطلق" است. "مفعول"، اسم مفعول از ماده‌ی‌‌ ‌‌"فعل" و در لغت به معنای معمول و انجام یافته است
No image

"لا"ی نفی جنس

No image

صیغه تعجب

این نوشتار به صورت جداگانه در هر یک از دو صیغه قیاسی تعجب به بررسی نحوه ساخت صیغه، اعراب جمله تعجبی، احکام و برخی نکات هر یک پرداخته و در پایان به نکاتی پیرامون صیغه تعجب اشاره خواهد داشت.
No image

فاعل

کلمه‌‌ی "فاعل"، اسم فاعل از ماده‌ی "فعل" و در لغت به معنای عامل و انجام دهنده است. فاعل در اصطلاح نحو، اسمی را گویند که عامل مقدّم به نحوی به آن اسناد داده شده که یا فعلی توسط آن ایجاد شده و یا فعلی قائم به آن است؛
Powered by TayaCMS