دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فعالیت های سیاسی آیت الله سید رضی شیرازی

No image
فعالیت های سیاسی آیت الله سید رضی شیرازی

اخراج از دانشکده

بعد از آن که دکتر مهدى حائرى یزدى به نمایندگى از سوى حضرت آیت الله بروجردى در آمریکا منصوب شد، با معرّفى آقاى حائرى یزدى از استاد سیّد رضى شیرازى دعوت شد تا در دانشکده الهیّات دانشگاه تهران به جاى ایشان تدریس کند. به این ترتیب استاد مدّتى در دانشکده الهیّات به تدریس فقه و اصول در دوره لیسانس پرداخت. امّا رژیم چند سال بعد (1343ش.) دستور اخراج استاد را از دانشگاه تهران صادر کرد و این موضوع طىّ نامه اى از سوى مسئولان دانشگاه به ایشان ابلاغ شد. در همان زمان افراد دیگرى مانند صدر بلاغى و سیّد مرتضى جزایرى و ... نیز اخراج شدند. علّت اخراج آقاى سیّد رضى شیرازى آن بود که ایشان در کلاس درس از اهداف و عملکرد الهى روحانیّت اصیل و آموزه هاى دین مبین اسلام دفاع مى کرد و در مورد جریان انجمنهاى ایالتى و ولایتى و اصلاحات ارضى و ... مواضع و اعلامیه هاى انتقادى تحلیلى علماى اسلام را مورد تأیید قرار مى داد و البتّه خود نیز بسیارى از این اعلامیه ها را امضا کرده بود.[20]

مصرف یک گلوله

در دوره اى که امام خمینى به بورساى ترکیه تبعید شده بود (از 13 آبان 1343 به بعد)، استاد سیّد رضى شیرازى جلسات مفصّلى در تهران داشت و هیئتى به نام هیئت علوى تشکیل داده بود و در آن، مسائل گوناگون اسلامى از تفسیر قرآن تا مباحث فقهى و سیاسى و ... را مورد بحث و تحلیل قرار مى داد. این جلسات مدّتى ادامه داشت تا آنکه یکى از دوستان قدیم استاد براى دیدن ایشان به منزلش رفت و گفت: آقا! شما دارید چه کار مى کنید؟! آتش به پا کرده اید! در این جلسات این حرفها چیست که مى زنید؟! ساواک در فکر شماست و مزاحم شما مى شود. به من گفته اند که یک گلوله مصرفش کنید! چرا ایشان مثل آقاى آملى (اخلاق مى گفت و کارى به سیاست نداشت) صحبت نمى کند؟! با ارعاب رسمى ساواک، به ناچار جلسات را تعطیل کرد و مدّتى به خارج از تهران رفت.[21] (21 )

اخراج از مدرسه

پس از رفراندم ششم بهمن 1346 و مخالفت روحانیّت با شاه و اصلاحات ارضى، رژیم درصدد بر آمد که این مخالفتها را کاهش دهد، به همین جهت از روحانیون براى ملاقات با شاه در مسجد سپهسالار تهران دعوت به عمل آورد تا شخصیت و محبوبیّتى براى خود کسب کند، امّا این نقشه شکست خورد و در آن ملاقات عدّه بسیارى از روحانیون شرکت نکردند. شخصى به نام آقاى راد که با نهضت آزادى و مهندس بازرگان در ارتباط بود، قبلاً استاد سیّد رضى شیرازى را در جریان زمان ورود و کمّ و کیف ملاقات با شاه قرار داد تا در مقابل کار انجام شده قرار نگیرد و سیّد با تشکر از او در روز موعود به مدرسه نیامد و به همین سبب، با فشار ساواک از مدرسه سپهسالار اخراج شد.[24]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

سید رضی شیرازی

سید رضی شیرازی

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.

پر بازدیدترین ها

No image

ادات نفی

معنای لغوی نفی (انکار کردن) در معنای اصطلاحی آن لحاظ شده است به این بیان که متکلم جمله‌ای را با ادات مخصوص انکار میکند. البته باید دقت داشت که با توجه به قید "ادات مخصوص" در تعریف اصطلاحی، معنای لغوی اعمّ از معنای اصطلاحی بوده و شامل انکار کردن به غیر ادات مخصوص[3] نیز میشود.
No image

ادات جواب

"جواب" اسم مصدر از ماده "إجابة" و در لغت به معنای پاسخ دادن آمده است. در اصطلاح نحو "جواب" عبارت است از تایید یا نفی کلام سابق با ادات مخصوص و "ادات جواب" حروفی هستند که این معنا را افاده داده اند
No image

عوامل مؤثر در کاربرد "مصدر مؤول"

این نوشتار ابتدا به تعریف "مصدر صریح" و "مصدر مؤول" اشاره داشته و در ادامه به بررسی عوامل مؤثر در کاربرد "مصدر مؤول" می‌پردازد و در پایان برخی فرقهای میان مصدر صریح و مؤول بیان می‌شود.
No image

تحذیر

"تحذیر" مصدر باب "تفعیل" از ماده‌ی "حذر" و در لغت به معنای بیم‌دادن و بر حذر داشتن است. در اصطلاح نحو، "تحذیر" عبارت است از توجه دادن مخاطب بر امر مکروه (ناپسند) جهت اجتناب از آن، با نصب اسم مذکور توسط فعل محذوف "إحذر" و نظائر آن
No image

اقسام حال

این نوشتار اقسام حال را به هفت اعتبار مورد بررسی قرار می‌دهد...
Powered by TayaCMS