دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

لوط

No image
لوط

كلمات كليدي : لوط، ابراهيم، حكمت، فضيلت

نویسنده : حجت الله جعفري

کلمه « لوط » در اصل از « لاطَ ، یَلُوطُ » به معنی وابستگی به دل و جان است 1، و در زبان عرب جلمه « اَلوَلَدُ اَلوَطُ » به معنی بچۀ در رحم است که به کبد چسبیده باشد.2و در اصطلاح لوط نام پیامبری از پیامبران مرسل است:

«وَ اِنَّ لُوطاً لَمِنَ المُرسَلِین »3

«لوط از رسولان ما است!»

و علت نامگذاری آن حضرت به این نام، پیوند محکم قلبی او با خدای بزرگ میباشد4. لوط (ع) فرزند «هاران بن تارخ» پسر برادر یا پسر خالۀ ابراهیم (ع) است5. او پیامبری صاحب فضیلت بوده 6 که خداوند به او علم و حکمت عنایت کرد:

« وَ لُوطاً آتَینَاهُ حُکماً وَ عِلماً »7

« و لوط را به یاد آور که به او حکومت و علم دادیم »

حضرت لوط (ع) در قرآن :

در قرآن 27 بار نام لوط (ع) در سوره های مختلف ذکر شده که در بررسی این آیات می بینیم؛ لوط (ع) نسبت به قومش دلسوز بوده، و آنها را مکرر با بیان مهرآمیز، منطق و استدلال به صراط مستقیم دعوت کرده، و از کارهای زشت، سرزنش می نموده است، ولی پاسخ قوم او جز تکذیب رسولان، لجاجت، مخالفت و ادامۀ زشتکاری نبوده و حتی لوط (ع) و

خانواده اش را به تبعید و اخراج تهدید می کردند:

«قَالُوا لَئِن لَم تَنتَهِ یَالُوطُ لَتَکُونَنَّ مِنَ المُخرَجینَ »8

«ای لوط اگراز این سخنان دست برنداری، به یقین از اخراج شدگان خواهی بود »

زشتکاری قوم لوط (ع) به گونه ای زننده بود که در میان هیچ قوم و ملتی

سابقه نداشت چنانکه لوط (ع) به آنها گفت:

« اِنَّکُم لَتَأتونَ الفاحِشَهَ مَا سَبَقَکُم بَها مِن اَحَدٍ مِنَ العلَمینَ »9

«شما عمل بسیار زشتی انجام می دهید که هیچ یک از مردم جهان پیش از شما آن را انجام نداده است »

حضرت لوط (ع) 30 سال قومش را به سوی حق راهنمایی کرد10 ولی در

دل آن آلودگان و منحرفان اثر نکرد.

«اذ قالَ لَهُم أخُوهُم لُوطٌ اَلا تَتَّقونَ »11

«أَتَأتونَ الذُّکرانَ مِنَ العلَمینَ »

« وَ تَذَرونَ ما خَلَقَ لَکُم رَبُّکم مِن اَزواجِکُم ...»12

«هنگامی که برادرشان لوط به آنان گفت: آیا تقوا پیشه نمی کنید»

«آیا در میان جهانیان، شما به سراغ جنس ذکور می روید و همسرانی را که پروردگارتان برای شما آفریده رها می کنید؟ »

لجاجت و هوسبازی آنها تا حدی بود که به جای دست کشیدن از کارهای زشت و ناپسند به حضرت لوط گفتند:

«إئتینا بِِعَذابِ اللهِ...»13

«اگر راست می گویی عذاب الهی را برای ما بیاور! »

سرانجام حضرت لوط (ع) با قلبی آکنده از اندوه گفت:

«رَبَّ اُنصُرنِی عَلَی القومِ المُفسِدین... »14

«پروردگارا مرا در برابر این قوم تبهکار یاری فرما ! پروردگارا من و خانه ام را از آنچه اینها انجام می دهند رهایی بخش »

و خداوند دعای این پیامبر صالح را برآورد:

«فَنَجَیناهُ وَ اَهَله و َ اَجمَعینَ ... وَ اَمطَرنا عَلَیهِم مَطَراً فَسآءَ مَطَرُ المُنذَرینَ »16

«ما او و تمامی خاندانش را نجات دادیم،..و بارانی از سنگ را بر آنها فرستادیم ، چه باران بدی بود باران انذار شدگان »

آری این است سرانجام بدکاران زشت عمل، که به سخن مردان صالح گوش نمی دهند و به بیراهه می روند .

مقاله

نویسنده حجت الله جعفري
جایگاه در درختواره تفسیر قرآن
جایگاه در درختواره علوم قرآن و حدیث - قرآن پژوهی - قصص و تاریخ

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.

پر بازدیدترین ها

No image

"لا"ی نفی جنس

No image

صیغه تعجب

این نوشتار به صورت جداگانه در هر یک از دو صیغه قیاسی تعجب به بررسی نحوه ساخت صیغه، اعراب جمله تعجبی، احکام و برخی نکات هر یک پرداخته و در پایان به نکاتی پیرامون صیغه تعجب اشاره خواهد داشت.
No image

اصل در مفعول مطلق

اصل در استعمال مفعول مطلق این است که مصدری از لفظ عامل باشد که از آن به "مصدر متأصل در مصدریت"، "مصدر اصیل" و "مصدر اصلی" تعبیر شده است
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
Powered by TayaCMS