پیامبر اعظم صلی‌ الله علیه‌ وآله فرمودند:

12 شهریور 1386, 0:0

هر کس بعد از هر نماز واجبی «آیة الکرسی» را بخواند، خداوند خود او را قبض روح نماید و او مثل کسی باشد که همراه پیامبران جهاد کرده، و به شهادت رسیده باشد.

بسم‌‌ الله‌ الرحمن‌ الرحیم
ستایش‌ مخصوص‌ خدایی‌ است‌‌ که‌ هنگام‌ خلقت آسمان‌‌ ها و زمین, هیچ‌ کس‌ را به‌ حضور نخواست‌‌ و از مشورت بی‌ نیاز بود و هنگام‌ آفریدن‌‌‌ جنبندگان عالم‌معین و یاری‌ نگرفت‌ در الهیت‌ بی‌ شریک‌ و انباز و در عین‌ یکتایی‌‌ ( برای‌ آفرینش‌ عالم‌) از معاون‌ بی نیاز بود.
زبان‌ ها از حق‌ وصفش‌ عاجز و عقل‌ ها از کنه‌ معرفتش‌‌‌ مدهوش , گردنکشان‌ درمقام‌ هیبتش خوار و متواضع‌, و بزرگان‌ از هراس‌ قهرش‌ پست‌ و حقیر, هر بزرگی‌ در مقابل‌ عظمتش‌ رام‌ و ذلیل‌ است‌.
پس‌ ستایش‌ ابدی‌ جامع‌ و کامل‌ و پی‌‌ در پی مخصوص‌ توست‌‌ و درود ابدی‌ و تحیت دائمی‌ تو بر رسول‌ تو باد.
بار خدایا تو اول‌ این‌ روز را خیر و صلاح‌ ووسطش‌ را فیروزی‌ و آخرش‌‌ را کامروایی‌‌ بخش و پناه‌‌ می برم‌ به تو از آن‌‌ روزی‌ که‌ اول‌ آن فزع و ترس‌ و وسطش‌‌ جزع وفریاد و آخرش درد و رنج‌ است‌. خدایا از هر نذر و عهد و وعده‌‌ای‌ که کردم‌ و بدان‌ وفا نکردم‌‌ از تو آمرزش‌ می‌ طلبم و باز از تو درخواست‌ می‌‌ کنم‌ در ظلمی که‌ به‌‌ بندگان‌‌ توکردم‌ و حقی‌ که بر من دارند به‌ لطف‌ و کرمت‌ ادا فرمایی‌, پس‌‌ هر کس ازبندگان‌‌ تو با کنیزکان تو که‌‌ مظلمهای‌ از او بر من‌ است‌ و ستمی‌ بر او کرده‌‌ام‌, چه به‌‌‌ شخص‌ او و چه به آبروی‌ او یا در مال‌ و اهل‌‌ و عیال او وفرزندان‌ او یا غیبتی‌ از او کرده‌‌ام‌‌ یا بر او بارگرانی‌ نهادهام به‌‌ سبب‌‌ حب نفس‌ یا هوای‌ ریاست‌ یا به کبر و حسد یا ریا و عصبیت‌ به‌ هر کس‌ ستم‌ کرده‌‌‌‌ام‌ از غایب‌ و حاضر و زنده و مرده که دستم‌‌ از ادای‌ حق‌ او کوتاه‌ ومجالم از پرداختش‌ تنگ‌ است‌‌ و نتوانم‌ از او حلیت طلبم‌ . پس‌ از تو برای‌ کسی‌ که‌ مالک‌ حوایج‌ خلقی‌ و به‌‌ محض‌ خواست‌ تو و در آن‌ اراده تو همه‌ حاجت‌‌ ها مستجاب‌ است از تو می‌ طلبم‌ که‌ بر محمد و آل‌ محمددرود فرستی‌ و آن‌ بنده‌‌‌‌ را که بر او ستمی‌ کردهام‌ هر گونه خواهی‌‌‌ از من‌ راضی گردانی و مرا از جانب‌ خود رحمتی‌‌‌ بی حد عطا کنی که‌ آمرزش‌ تو را نقصان‌ و بخشش‌ تو را زیان‌ نرساند. ای‌ مهربانترین‌ عالم‌.
خدایا به‌‌ من‌‌ در این روز دوشنبه دو نعمت‌ از جانب‌ خود عطا فرما که‌ آن‌ دو یکی‌ سعادت‌‌‌ در اول‌ روز به‌ طاعت توست و دوم‌ نعمت‌ در آخر روز به‌ آمرزش‌ تو.
ای‌ کسی‌‌ که‌ خدایی بس‌ تو راست‌ و گناهان‌ را جز تو کسی‌ نتواند بخشید.

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است. 1 مهر 1397, 14:8

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است 24 آبان 1393, 14:8

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد 24 آبان 1393, 14:8

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد 24 آبان 1393, 14:8

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود. 24 آبان 1393, 14:8

پر بازدیدترین ها

ادات نفی

معنای لغوی نفی (انکار کردن) در معنای اصطلاحی آن لحاظ شده است به این بیان که متکلم جمله‌ای را با ادات مخصوص انکار میکند. البته باید دقت داشت که با توجه به قید "ادات مخصوص" در تعریف اصطلاحی، معنای لغوی اعمّ از معنای اصطلاحی بوده و شامل انکار کردن به غیر ادات مخصوص[3] نیز میشود. 24 آبان 1393, 14:7