کتاب برهان‌های اثبات وجود خدا

پاسخ به شبهات کلامی

معرفي مختصر كتاب:
مروری بر مهمترین استدلال‌های عقلی و تجربی مربوط به اثبات وجود صانع حکیم است. در این اثر سعی شده است با مراجعه به آرای فلاسفه مسلمان، مهمترین براهین اقامه شده از سوی آنان در زمینه اثبات وجود خدا بیان شده و دلایل منطقی، فلسفی و تجربی آنان در این زمینه تبیین شود. نویسنده نخست به بیان برهان نظم و تقریر این برهان در اثبات وجود خدا پرداخته و برخی از اشکالات وارد شده در این زمینه را مطرح و پاسخ داده است. آن گاه به تبیین برهان فطرت و نحوه استدلال به آن در اثبات وجود خدا پرداخته و به تشریح مفاد این برهان پرداخته و برخی از ایرادات وارد شده بر این برهان را ذکر نموده و پاسخ آن‌ها را داده است. در بخش‌های دیگری از کتاب حاضر، نویسنده به بیان برهان‌های تجربی، برهان امکان و وجوب، برهان صدیقین، برهان وجودی، برهان حدوث، برهان حرکت و برهان اخلاقی کانت مبنی بر اثبات وجود خدا پرداخته و نحوه استدلال به این براهین را تبیین نموده است.

۲۴۸ صفحه - رقعی (شومیز) - چاپ ۱ - ۱۰۰۰ نسخه
تاريخ نشر:۹۳/۱۱/۰۴
زبان كتاب:فارسی
محل نشر:تهران - تهران

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است. 1 مهر 1397, 14:8

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است 24 آبان 1393, 14:8

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد 24 آبان 1393, 14:8

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد 24 آبان 1393, 14:8

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود. 24 آبان 1393, 14:8

پر بازدیدترین ها

ادات نفی

معنای لغوی نفی (انکار کردن) در معنای اصطلاحی آن لحاظ شده است به این بیان که متکلم جمله‌ای را با ادات مخصوص انکار میکند. البته باید دقت داشت که با توجه به قید "ادات مخصوص" در تعریف اصطلاحی، معنای لغوی اعمّ از معنای اصطلاحی بوده و شامل انکار کردن به غیر ادات مخصوص[3] نیز میشود. 24 آبان 1393, 14:7