دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

کیفیت نزول قرآن

No image
کیفیت نزول قرآن

كلمات كليدي : نزول، تدريجي، دفعي، قرآن

نویسنده : حسين دانش

"نزول" در لغت به معنای فرود آوردن از بالا به پایین است؛ «انحطاط من علو[1]» ودر اصطلاح منظور ظهور وحی است بر پیامبر (ص) یعنی نزولی معنوی و روحانی که تنها پیامبر آن را ادراک داشته و حقیقت آن را می‌دانسته.[2]

مراحل نزول

قرآن کریم نزول را از نظر زمانی در سه آیه بیان داشته که اگر ترتیب نزول را هم در نظر بگیریم از این قرار می‌شود.

1. در تعیین ماه نزول فرموده:

«شَهْرُ رَمضان الذّی فیه القرآن» (بقره آیه 185)

«ماه رمضان ماهی است که قرآن در آن نازل شده است»

2. سوره قدر آیه 1 که می‌فرماید:

«انّا اَنْزَلناهُ فی لیلَة القَدر»

«ما قرآن را در شب قدر نازل کردیم»

2. خداوند در سورۀ‌ دخان آیه 3 توضیحی درباره این شب که قرآن در آننازل شده می‌دهد:

«اِنّا اَنْزلناهُ فی لیلةٍ مبارکةٍ»

«ما آن را در شبی پربرکت نازل کردیم»

چگونگی نزول قرآن

قرآن دو نزول دارد؛ یکی به صورت دفعی و دیگری به صورت تدریجی، در صورت اول قرآن به صورت یک روح بر پیغمبر نازل شده و مجموع آن بر دل پیامبر فرود آمده و در صورت دوم به صورت تدریجی در طول سالها بر پیامبر نازل شده است.[3]

رازهای نزول تدریجی

1. معارف اسلامی به ویژه آن دسته که با عمل انسانها در ارتباط است و قوانین فردی و اجتماعی را بیان می‌کند، هنگامی از ثبات و دوام بیشتری برخوردارند که درآنها از شیوه تدریج استفاده شود. که قرآن در آیه 106 سوره اسراء می‌فرماید:‌

«قرآنی با عظمت را بخش بخش بر تو نازل کردیم تا آن را به آرامی بر مردم بخوانی»

2. یکی دیگر از رازهای نزول تدریجی را می‌توان تحریف ناپذیری آن دانست، نزول تدریجی این امکان را فراهم می‌ساخت تا اصحاب، آیات قرآن را حفظ کنند. بلاغت قرآن از یکسو و عنایت مسلمانان از سوی دیگر همراه با نزول تدریجی آیات، صیانت و حفاظت از وحی الهی را قطعی می‌ساخت.

3. نزول بسیاری از آیات قرآن، پیوستگی کامل با حوادث و رویدادها ی زمان پیامبر اکرم (ص) داشته و چون این حوادث تدریجا به وقوع می‌پیوسته آیات نیز هم زمان با آن نازل می‌شد.[4] خلاصه حرکت تاریخی اسلام و تحرکی که در مسلمانها ایجاد کرد و شور و نشاطی که در پیکر جامعۀ بشری دمید، آن روح قوی و پرصلابت مسلمانها آن ایثار و فداکاریها، آن گذشتها و بذل جانها همه و همه جریان عظیمی بود که از حرکت ایمان مسلمین صدر اسلام، مایه می‌گرفت و آن حرکت و ایمان اولیه هیچ سرّ و رمزی نداشت جز این نزول تدریجی آیات و انگیزه اصلی پیروزی اسلام همین نزول تدریجی بود.[5]

مقاله

نویسنده حسين دانش
جایگاه در درختواره علوم قرآن و حدیث - قرآن پژوهی - علوم قرآنی - تاریخ قرآن - نزول

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

ادات استفهام

ادات استفهام

"استفهام" مصدر باب "استفعال" از ماده‌ی "فهم" و در لغت به معنای پرسیدن به جهت شناختن و فهمیدن است.
No image

بَدَل

"بَدَل" بر وزن "فَعَل" اسم از ماده‌ی "بدل" و در لغت به معنای جانشین است. در اصطلاح نحو "بدل" تابعی است که حکم نسبت داده شده به متبوع در جمله، به آن (تابع)نسبت داده می‌شود و در واقع تابع (بدل)، مقصود حقیقی گوینده است
No image

ارتباط "تمییز" و "حال"

این نوشتار در دو بخش با ذکر تفاوت و شباهت میان "تمییز" و "حال"، به مقایسه آن دو می‌پردازد
No image

اشکال "بدل" و "مبدل منه"

این نوشتار به بررسی اشکال "بدل" و "مبدل‌منه" در کلام به اعتبار نوع آن دو از جهت مفرد یا جمله بودن، اسم یا فعل بودن می‌پردازد
No image

تأویل "موصول حرفی" و "صله" به "مصدر"

در این نوشتار ابتدا چگونگی و مراحل تأویل به مصدر در دو موصول حرفی "أن" و "أنَّ" و صله‌ی آن دو بیان شده و در سایر موصول‌های حرفی ("أن" مخففه، "لو"، "کَی" و "ما") همچون طریقه مذکور در "أن" و "أنَّ" عمل می‌شود و در پایان به نکاتی پیرامون تاویل به مصدر اشاره می‌شود.

پر بازدیدترین ها

No image

صیغه تعجب

این نوشتار به صورت جداگانه در هر یک از دو صیغه قیاسی تعجب به بررسی نحوه ساخت صیغه، اعراب جمله تعجبی، احکام و برخی نکات هر یک پرداخته و در پایان به نکاتی پیرامون صیغه تعجب اشاره خواهد داشت.
No image

مفعول مطلق

عنوان مورد بحث یک ترکیب وصفی و مشتمل بر دو لفظ "مفعول" و "مطلق" است. "مفعول"، اسم مفعول از ماده‌ی‌‌ ‌‌"فعل" و در لغت به معنای معمول و انجام یافته است
No image

احکام منادا

این مجموعه به بررسی احکام و مباحث مرتبط با منادا و بررسی ویژگی‌های چند منادای خاصّ می‌پردازد.
No image

اصل در فاعل

این نوشتار به بررسی چند اصل در فاعل پرداخته و در ضمن هر اصل از امکان مخالفت با آن و موارد مخالفت در صورت امکان، بحث می‌کند.
No image

ادات تحضیض

"تحضیض" مصدر باب "تفعیل" از ماده‌ی "حضّ" و در لغت به معنای تشویق و ترغیب به همراه مبالغه و تأکید در آن است. در اصطلاح نحو "تحضیض" عبارت است از ترغیب قوی و شدید بر انجام یا ترک عملی و "ادات تحضیض"، حروفی هستند که این معنا را افاده می‌دهند.
Powered by TayaCMS