چرایی سلسله امامان از نسل امام حسين(ع)

پرسش: چرا سلسله امامان بعد از امام حسين(ع) از فرزندان و خاندان امام حسن(ع) شروع نشده است؟

پاسخ: از متون ديني و روايات استفاده مي شود که امامان معصوم توسط خداوند به امامت و رهبري منصوب شده اند، و اين امر بدين گونه نبوده است که ائمه(ع) فرزندان خويش را به عنوان رهبر منصوب نمايند و يا مردم در انتخاب آنها نقش داشته باشند. تا گفته شود چرا بعد از امام حسين(ع) امامان از فرزندان امام حسن(ع) گزينش نشده و امامت به فرزندان وي منتقل نشده است.

در اسلام امامت و رهبري از اهميت ويژه اي برخوردار است تا آنجا که از آن به عنوان عهد الهي ياد شده است. (بقره- 124) اين مقام بايد به کساني داده شود که لياقت و شايستگي هاي ذاتي و اکتسابي داشته باشند. خداوند خطاب به حضرت ابراهيم(ع) که خواسته بود منصب امامت به فرزندان و دودمان وي منتقل شود، فرمودند: «لاينال عهدي الظالمين» (همان) پيمان من (يعني امامت) هرگز به ستمکاران نمي رسد. اين آيه بيانگر عظمت و بزرگي اين مقام است.

انتصاب رهبر از سوي خداوند بهترين گزينه و راهکار معقول و منطقي است، زيرا خداوند مصالح و مفاسد مردم را بهتر از هرکسي دانسته و کساني را براي رهبري گزينش مي کند که لياقت داشته باشند. الله اعلم حيث يجعل رسالته (انعام- 124)

بنابراين به سبب لياقت و قابليت هاي امامان معصوم بود که آن بزرگواران حکومت و مرجعيت ديني را حق خود مي دانستند، چنانکه امام حسين(ع) در برابر فرماندار مدينه بدان تصريح نمود، و اين امامت براساس شايستگي به آنان اعطا شده که خداوند به آن کاملاً آگاهي داشته که در اولاد امام حسين(ع) وجود داشت.

در بعضي از روايات تصريح شده است که ائمه(ع) به دستور خداوند به منصب امامت و رهبري منصوب شده اند و اسامي آنها نيز بيان شده است. در روايتي جابربن عبدالله انصاري از پيامبر اسلام(ص) در خصوص پيشوايان بعد از حضرت پرسيد که از فرزندان علي بن ابيطالب چه کساني جانشينان شما هستند؟ پيامبر(ص) فرمود: حسن و حسين (که آقاي جوانان اهل بهشت هستند) پس زين العابدين، پس از او باقر محمدبن علي پس از او جعفر فرزند محمد، پس از او موسي فرزند جعفر، پس از او علي فرزند موسي، سپس محمدبن علي و پس از او علي بن محمد، پس حسن بن علي و پس از او فرزندش مهدي. او کسي است که جهان را پر از عدل و داد خواهد کرد بعد از آنکه پر از ظلم و جور شده باشد. اي جابر! آنها خلفا و جانشينان من از فرزندان و عترت من هستند. هر کس آنها را اطاعت کند مرا اطاعت کرده و هر کس آنها را نافرماني نمايد، مرا نافرماني کرده است. هر کس يکي و يا همه آنها را انکار کند، گويا مرا انکار نموده است. به وجود آنها خداوند جهان را نگهداشته است و حفظ و بقاي جهان نيز به واسطه آنها حفظ مي شود تا زماني که خدا بخواهد (بحارالانوار، ج 27، ص 119)

همچنين در روايتي ديگر محمدبن مسلم نقل مي کند که از امام باقر(ع) و امام صادق(ع) شنيدم که مي فرمودند: خداوند تبارک و تعالي به امام حسين(ع) عوض شهادتش سه چيز به او عطا فرمود:

1- امامت را در نسل او مقرر فرمود و همه امامان معصوم از فرزندان آن حضرت مي باشند.

2- در تربت پاک آن حضرت شفا و بهبودي قرار داده است.

3- دعا در نزد قبر مطهر آن حضرت مستجاب مي شود، و روزهايي که زائرين آن حضرت به زيارتش مي روند و برمي گردند، جزء عمر آنها محسوب نمي شود.

(بحار الانوار، ج 44، ص 221)

روزنامه كيهان، شماره 21230 به تاريخ 24/9/94، صفحه 8 (معارف)