دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تالیفات علامه محمد جواد مغنیه

No image
تالیفات علامه محمد جواد مغنیه

عزل از ریاست

دل کندن از میز ریاست براى هر کسى راحت نیست، ولى شیخ مغنیه دینش را به ریاست دنیوى نفروخت و چیزى که براى دیگران مایه نکبت بود، براى او مایه رحمت شد.

مغنیه دست به قلم برد([9]) و کتاب هاى ارزشمندى تألیف کرد. او در ابتدا، شروع به تألیف کتاب جیبى و کوچک کرد، از جمله «الله و العقل»، «النبوة و العقل»،... که بیش تر آن ها در مجموعه «عقلیات اسلامى» گرد آمده است. وقتى از او پرسیدند: چرا شما کتاب هاى قطور و گران قیمت را رها کرده، به کتاب هاى جیبى و کوچک پرداخته اید؟ جواب داد: روزى از خیابان هاى بیروت عبور مى کردم، دیدم جوانى در همان حالى که با یک دست ساندویچ مى خورد، با دست دیگر یک کتاب جیبى گرفته و مشغول خواندن است. اگر کتاب بزرگ بود، این طور قابل استفاده نبود.([10])

بعدها او دست به تألیف کتاب هاى قطور زد و «الشیعة و التشیّع»، «معالم الفلسفة الاسلامیة»، «الفقه على المذاهب الخمسة»، «فقه الامام جعفر الصادق» و... را نوشت.

بزرگ ترین اثر او «تفسیر الکاشف» است. اثر ارزشمند دیگر مغنیه به نام «فقه الامام الصادق» در سال 1385 هـ .ق. جایزه اى به مقدار 5000 لیره گرفت که در نوع خود بى نظیر بود.([11])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

نقش حضرت علی (ع) در غزوه أحزاب یا خندق

نقش حضرت علی (ع) در غزوه أحزاب یا خندق

اخراج بعضى قبایل یهود مانند بنى نضیر و بنى قریظه از اطراف مدینه آنها را نسبت به مسلمین و مخصوصا نسبت به پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله خشمگین ساخت
جنگ احد

جنگ احد

قرشیان پس از شکست سختی که از مسلمین در جنگ بدر (سال دوم هجری) خوردند؛ تصمیم گرفتند با تمام قوا و تجهیزات خود به مسلمانان حمله کنند .

پر بازدیدترین ها

No image

امام حسن و طلاق زیاد؛ افسانه یا واقعیت

در برخی کتب روائی و تاریخ وارد شده است؛ حضرت امام حسن در طول حیات خود با زنان متعدد ازدواج کرده زود هم طلاق می‌داد و لذا در برخی روایات از آن حضرت با عنوان «مِطْلاق» یعنی زیاد طلاق دهنده، یاد شده است.
جنگ نهروان

جنگ نهروان

پس از آن که امیرالمؤمنین على‌بن‌ابى‌طالب(ع) در جنگ صفین، با اصرار و درخواست بسیارى از فرماندهان و سپاهیان خود، حکمیت را با اکراه پذیرفت و جنگ میان سپاهیان خود و سپاهیان معاویه را به پایان آورد، گروهى از لشکریان آن حضرت، به پذیرش حکمیت اعتراض کرده و آن را اقدامى غیرمشروع و اهانت‌آمیز براى خود به حساب آوردند.
No image

ایمان ابوطالب

No image

غزوه بنی‌المصطلق

در ابتدای سخن و قبل از بیان اهمیت موضوع، اشاره به این نکته ضروریست که علاوه بر مشخص بودن اصحاب نزدیک پیامبر اکرم (ص)، در روایاتی (از منابع سنی) صراحتاً از برخی اصحاب، با عنوان دوستان پیامبر (ص) نام برده شده است: «رفقای رسول خدا(ص) دوازده نفرند؛ ابوبکر، عمر، علی (ع)، حمزه، جعفر، ابوذر، مقداد، سلمان، خدیجه، ابن مسعود ، عمار یاسر، بلال بن ریاح.»1 همچنین در تأکید بر علو شخصیتی برخی از آنان آمده است که: « ترمذی ما را حدیث کرد که رسول خدا فرمود:« پروردگار مرا به دوست داشتن چهار تن امر کرده است... علی(ع) یکی از آنهاست...و ابوذر و مقداد وسلمان را هم ؛ ...و خبر داده که خود نیز آنها را دوست دارد.»2
Powered by TayaCMS