دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تدریس آیت الله میرزا علی غروی

No image
تدریس آیت الله میرزا علی غروی

بر کرسى تدریس

آیت الله غروى در کنار تحصیل خارج فقه و اصول در نجف، به تدریس سطوح عالیه مى پرداخت. مدرسه دارالحکمه که توسط مرحوم آیت الله العظمى حکیم (ره) در نجف پایه گذارى شده بود و مسجد شیخ انصارى شاهد حضور دانش پژوهان فراوانى بود که از دورترین نقاط جهان در درس آیت الله غروى شرکت مى کردند. وى بعد از مدتى از سال 1379هـ ق (1339هـ ش) در پایان سومین دهه عمرش درس خارج فقه و اصول را آغاز کرد. به کاربستن تجربه گرانبهاى اساتید و لطافت و شیوایى بیان چنان بر شیوه تدریس ایشان سایه افکنده بود که کوچک ترین ناهماهنگى یا ابهام در مطلب به چشم نمى خورد. درس فقه و اصول ایشان همه روزه به صورت منظم، صبح و بعدازظهر در مسجد جواهرى برپا مى شد و استاد مباحث پرمحتواى علمى و فقهى را سخاوتمندانه در اختیار پژوهندگان علم قرار مى داد. به خاطر تبحر و عمق علمى و معنوى وى، جلسات بحث ایشان با حضور انبوه طلاب پر رونق مى شد به طورى که در این اواخر درس وى از بزرگ ترین و سودمندترین بحثهاى خارج نجف اشرف شمرده مى شد و از جهت کمى و کیفى درسها بین او و آیت الله سید على سیستانى تقسیم شده بود.

آیت الله غروى بعد از رحلت آیت الله خویى تلاش زیادى در پاسدارى از حوزه علمیه نجف کرد و روش استاد را ادامه داد. وى از سال آغاز تدریس درس خارج، دو دوره کامل خارج «مکاسب» و اصول را تدریس کرد

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

نقش حضرت علی (ع) در غزوه أحزاب یا خندق

نقش حضرت علی (ع) در غزوه أحزاب یا خندق

اخراج بعضى قبایل یهود مانند بنى نضیر و بنى قریظه از اطراف مدینه آنها را نسبت به مسلمین و مخصوصا نسبت به پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله خشمگین ساخت
جنگ احد

جنگ احد

قرشیان پس از شکست سختی که از مسلمین در جنگ بدر (سال دوم هجری) خوردند؛ تصمیم گرفتند با تمام قوا و تجهیزات خود به مسلمانان حمله کنند .

پر بازدیدترین ها

No image

امام حسن و طلاق زیاد؛ افسانه یا واقعیت

در برخی کتب روائی و تاریخ وارد شده است؛ حضرت امام حسن در طول حیات خود با زنان متعدد ازدواج کرده زود هم طلاق می‌داد و لذا در برخی روایات از آن حضرت با عنوان «مِطْلاق» یعنی زیاد طلاق دهنده، یاد شده است.
جنگ نهروان

جنگ نهروان

پس از آن که امیرالمؤمنین على‌بن‌ابى‌طالب(ع) در جنگ صفین، با اصرار و درخواست بسیارى از فرماندهان و سپاهیان خود، حکمیت را با اکراه پذیرفت و جنگ میان سپاهیان خود و سپاهیان معاویه را به پایان آورد، گروهى از لشکریان آن حضرت، به پذیرش حکمیت اعتراض کرده و آن را اقدامى غیرمشروع و اهانت‌آمیز براى خود به حساب آوردند.
No image

ایمان ابوطالب

No image

غزوه بنی‌المصطلق

در ابتدای سخن و قبل از بیان اهمیت موضوع، اشاره به این نکته ضروریست که علاوه بر مشخص بودن اصحاب نزدیک پیامبر اکرم (ص)، در روایاتی (از منابع سنی) صراحتاً از برخی اصحاب، با عنوان دوستان پیامبر (ص) نام برده شده است: «رفقای رسول خدا(ص) دوازده نفرند؛ ابوبکر، عمر، علی (ع)، حمزه، جعفر، ابوذر، مقداد، سلمان، خدیجه، ابن مسعود ، عمار یاسر، بلال بن ریاح.»1 همچنین در تأکید بر علو شخصیتی برخی از آنان آمده است که: « ترمذی ما را حدیث کرد که رسول خدا فرمود:« پروردگار مرا به دوست داشتن چهار تن امر کرده است... علی(ع) یکی از آنهاست...و ابوذر و مقداد وسلمان را هم ؛ ...و خبر داده که خود نیز آنها را دوست دارد.»2
Powered by TayaCMS