دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سلوك عارفانه: حيای سالك

No image
سلوك عارفانه: حيای سالك

(بدان اي سالک عزيز!) حال گرفتگي و قبضي که از ارتکاب اعمال قبيح به سالک دست می‌دهد و سالک در مقام سرزنش خود برمي آيد و به ملامت نفس برمي خيزد آن حال را حال حيا گويند. مرحوم فيض کاشاني مي نويسد: حيا از جمله احوال مقربان است. يعني حياي بيشتر، زيادت قرب الهي را به همراه دارد. هرکس که هنوز حال حيا را به دست نياورده است، يعني هنوز هيچ مرتبه از مراتب قرب را نيافته است. حيا آن است که باطن بنده از هيبت اطلاع خداوندي شديداً متأثر گردد. همان گونه که خداوند در سوره علق آيه 14 مي فرمايد: آيا انسان ندانست به اينکه خدا او را مي بيند؟ همچنين امام صادق(ع) در اصول کافي می‌فرمايد: حيا از ايمان است آن را که حيا نيست ايمان نيست. «لاايمان لمن لاحياء له»(1)

    _______________________

    1- مقامات معنوی، محسن بينا، ج2، ص53

   

   

            روزنامه كيهان، شماره 21122 به تاريخ 13/5/94، صفحه 8 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

نقش حضرت علی (ع) در غزوه أحزاب یا خندق

نقش حضرت علی (ع) در غزوه أحزاب یا خندق

اخراج بعضى قبایل یهود مانند بنى نضیر و بنى قریظه از اطراف مدینه آنها را نسبت به مسلمین و مخصوصا نسبت به پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله خشمگین ساخت
جنگ احد

جنگ احد

قرشیان پس از شکست سختی که از مسلمین در جنگ بدر (سال دوم هجری) خوردند؛ تصمیم گرفتند با تمام قوا و تجهیزات خود به مسلمانان حمله کنند .

پر بازدیدترین ها

No image

امام حسن و طلاق زیاد؛ افسانه یا واقعیت

در برخی کتب روائی و تاریخ وارد شده است؛ حضرت امام حسن در طول حیات خود با زنان متعدد ازدواج کرده زود هم طلاق می‌داد و لذا در برخی روایات از آن حضرت با عنوان «مِطْلاق» یعنی زیاد طلاق دهنده، یاد شده است.
جنگ نهروان

جنگ نهروان

پس از آن که امیرالمؤمنین على‌بن‌ابى‌طالب(ع) در جنگ صفین، با اصرار و درخواست بسیارى از فرماندهان و سپاهیان خود، حکمیت را با اکراه پذیرفت و جنگ میان سپاهیان خود و سپاهیان معاویه را به پایان آورد، گروهى از لشکریان آن حضرت، به پذیرش حکمیت اعتراض کرده و آن را اقدامى غیرمشروع و اهانت‌آمیز براى خود به حساب آوردند.
No image

ایمان ابوطالب

No image

غزوه بنی‌المصطلق

در ابتدای سخن و قبل از بیان اهمیت موضوع، اشاره به این نکته ضروریست که علاوه بر مشخص بودن اصحاب نزدیک پیامبر اکرم (ص)، در روایاتی (از منابع سنی) صراحتاً از برخی اصحاب، با عنوان دوستان پیامبر (ص) نام برده شده است: «رفقای رسول خدا(ص) دوازده نفرند؛ ابوبکر، عمر، علی (ع)، حمزه، جعفر، ابوذر، مقداد، سلمان، خدیجه، ابن مسعود ، عمار یاسر، بلال بن ریاح.»1 همچنین در تأکید بر علو شخصیتی برخی از آنان آمده است که: « ترمذی ما را حدیث کرد که رسول خدا فرمود:« پروردگار مرا به دوست داشتن چهار تن امر کرده است... علی(ع) یکی از آنهاست...و ابوذر و مقداد وسلمان را هم ؛ ...و خبر داده که خود نیز آنها را دوست دارد.»2
Powered by TayaCMS