دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

محبت به همسر مظهر ربوبیت الهی

شاید پیمانی ارزشمندتر و مهم تر از پیمان همسری نباشد.
محبت به همسر مظهر ربوبیت الهی
محبت به همسر مظهر ربوبیت الهی
نویسنده: علی محمدخانی

شاید پیمانی ارزشمندتر و مهم تر از پیمان همسری نباشد. انسان به طور طبیعی گرایش به زوج و همسر دارد؛ زیرا آرامش و آسایش را تنها می‌تواند در سایه همسر تجربه کند. (روم، آیه 21، نور، آیه 32)

از پیامبر گرامی(ص) روایت است که فرمود: «حبب الی من دنیاکم ثلاث: النساء و الطیب و جعلت قره عینی فی الصلاه . از دنیای شما سه چیز مورد علاقه من قرار است. زنان، عطر و نور چشم من در نماز است. (محمدبن محمدالغزالی، احیاء علوم الدین، قاهره، مطبعه العثمانیه المصریه ، 3319، ج4، ص552 به نقل از نسائی از حدیث انس بن مالک؛ نیز محمدباقرمجلسی، بحارالانوار، ج76، ص141. روایت‌های 8 و 9، باب 91)

هواهای نفسانی، بدترین دشمن انسان

اصولا بر اساس آموزه‌های اسلامی، تمامیت ایمان به تمامیت محبت به همسر به ویژه در میان مردان است. مردان با محبت به زن جلوه‌هایی از مظهریت ربوبیت الهی را به نمایش می‌گذارند؛ زیرا خداوند محبت کامل است و انسان کامل کسی است که مظهر این نام الهی باشد. مرد با محبت خویش به همسرش این خدایی شدن خویش را به نمایش می‌گذارد. از امام صادق(ع) روایت است که فرمود: العبد کلما ازداد للنساء حبا ازداد فی الایمان فضلا؛ هرچه محبت مرد بر زن بیشتر گردد، بر فضیلت ایمانش افزوده می‌شود. (صدوق، من لایحضره الفقیه، ج3، ص152)

ازدواج موجب می‌شود تا نصف ایمان حفظ شود و با کارهای دیگر نصف دیگر حفظ می‌گردد. در حقیقت حفظ نصف ایمان در انسان به ازدواج است؛ زیرا بزرگترین دشمن انسان هواهای نفسانی و خواسته‌های شهوانی است که تسلط خواسته‌ها و شهوت‌های جنسی بویژه در مردان بیش از دیگر شهوات است. اگر مردی شهوت خویش را حفظ کند، انسان متقی است؛ زیرا بزرگ‌ترین دشمن انسان، هواهای نفسانی است که او را به سوی بی تقوایی می‌برد و ایمان را از دل او بر می‌کند. کسی که بر هواهای نفسانی تسلط یابد، بر بزرگترین مدعی خدایی پیروز شده و تسلط یافته است؛ چرا که بزرگ ترین دشمن بشریت همین هواهای نفسانی است که در درون آدمی او را وسوسه کرده و می‌کوشد تا بر او تسلط یابد. از این رو گفته‌اند: اعدی عدوک نفسک التی بین جنبیک؛ دشمن ترین دشمن تو همان نفس (هواهای نفسانی) است که در درون توست.بسیاری از انسان‌ها همین هواهای نفسانی خود را الهه و معبود خویش قرار می‌دهند: افرایت من اتخذ الهه هواه و اضله الله علی علم (جاثیه، آیه 32) بنابراین، اگر کسی از این هواهای نفسانی بگذرد و بر آن تسلط یابد، ایمان واقعی را تجربه کرده و از ضلالت رهایی یافته است. در این میان هواهای شهوانی جنسی قوی‌ترین و کارکشته ترین نیرویی است که در درون آدمی قرار دارد و هرکسی پشت شهوت جنسی را به زمین بمالد، پیروز میدان ایمان خواهدبود. از این رو گفته شده با ازدواج می‌توان این قدرت مهارنشدنی شهوت جنسی را مهار کرد و پشت آن را به خاک مالید و با آن نصف ایمان را حفظ کرد. محبت به همسر، به سبب اینکه کمک می‌کند تا مهمترین قدرت شهوانی مدیریت شود، موجب می‌شود تا آدمی به کمال ایمان نزدیک تر شود و از شرور نفس در امان ماند و احتمال گمراهی و ضلالت به شدت کاهش یابد.

مقاله

نویسنده علی محمدخانی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

نقش حضرت علی (ع) در غزوه أحزاب یا خندق

نقش حضرت علی (ع) در غزوه أحزاب یا خندق

اخراج بعضى قبایل یهود مانند بنى نضیر و بنى قریظه از اطراف مدینه آنها را نسبت به مسلمین و مخصوصا نسبت به پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله خشمگین ساخت
جنگ احد

جنگ احد

قرشیان پس از شکست سختی که از مسلمین در جنگ بدر (سال دوم هجری) خوردند؛ تصمیم گرفتند با تمام قوا و تجهیزات خود به مسلمانان حمله کنند .

پر بازدیدترین ها

No image

امام حسن و طلاق زیاد؛ افسانه یا واقعیت

در برخی کتب روائی و تاریخ وارد شده است؛ حضرت امام حسن در طول حیات خود با زنان متعدد ازدواج کرده زود هم طلاق می‌داد و لذا در برخی روایات از آن حضرت با عنوان «مِطْلاق» یعنی زیاد طلاق دهنده، یاد شده است.
جنگ نهروان

جنگ نهروان

پس از آن که امیرالمؤمنین على‌بن‌ابى‌طالب(ع) در جنگ صفین، با اصرار و درخواست بسیارى از فرماندهان و سپاهیان خود، حکمیت را با اکراه پذیرفت و جنگ میان سپاهیان خود و سپاهیان معاویه را به پایان آورد، گروهى از لشکریان آن حضرت، به پذیرش حکمیت اعتراض کرده و آن را اقدامى غیرمشروع و اهانت‌آمیز براى خود به حساب آوردند.
No image

ایمان ابوطالب

No image

غزوه بنی‌المصطلق

در ابتدای سخن و قبل از بیان اهمیت موضوع، اشاره به این نکته ضروریست که علاوه بر مشخص بودن اصحاب نزدیک پیامبر اکرم (ص)، در روایاتی (از منابع سنی) صراحتاً از برخی اصحاب، با عنوان دوستان پیامبر (ص) نام برده شده است: «رفقای رسول خدا(ص) دوازده نفرند؛ ابوبکر، عمر، علی (ع)، حمزه، جعفر، ابوذر، مقداد، سلمان، خدیجه، ابن مسعود ، عمار یاسر، بلال بن ریاح.»1 همچنین در تأکید بر علو شخصیتی برخی از آنان آمده است که: « ترمذی ما را حدیث کرد که رسول خدا فرمود:« پروردگار مرا به دوست داشتن چهار تن امر کرده است... علی(ع) یکی از آنهاست...و ابوذر و مقداد وسلمان را هم ؛ ...و خبر داده که خود نیز آنها را دوست دارد.»2
Powered by TayaCMS