علم رهزن، علم مفید

نویسنده: امام خمینی (ره)

مخاطب: خانم فاطمه طباطبایی

زبان نامه: فارسی

علم رهزن، علم مفید

متن نامه:

دخترم! سرگرمی به علوم حتی عرفان و توحید اگر برای انباشتن اصطلاحات است، که هست، و برای خود این علوم است، سالک را به مقصد نزدیک نمی‌کند که دوری کند (العلوُ هو الحجاب الاکبی) و اگر حق‌جویی و عشق به او انگیزه است که بسیار نادرست است، چراغ او است و نور هدایت:

«العلو نورٌ یقذفه الله فی قلب من یشاءُ»[1]

و برای رسیدن به گوشه‌ای از آن تهذیب و تطهیر و تزکیه لازم است، تهذیب نفس و تطهیر قلب از خیر او، چه رسد به تهذیب از اخلاق ذمیمه که رهیدن از آن سپار مجاهده می‌خواهد و چه رسد به تهذیب عمل از آنچه خلاف رضای او جلّ و عل است و مواظبت به اعمال صالحه از قبیل واجبات که در رأس است و مستحبّات به قدر میسور و قدری که انسان را به عُجب و خودخواهی دچار نکند.[2]

پیام‌ها و نکته‌ها:

1- تحصیل علم در صورتی که به انگیزه حق‌جوئی باشد انسان را به سعادت خواهند رساند.

2-حق‌جوئی دارای مراتبی است:

ا: پرهیز از اعمالی که مورد رضای خدا نیست.

ب:اصلاح اخلاق زشت نفسانی.

ج: خالی کردن درون از هر چه غیر خداست.

[1]- المحجة البیضاء، ج 5، ص 45: علم نوری استکه خدا در دل هر که بخواهد می‌افکند.