دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

این افراد خود را فریب می دهند!

No image
این افراد خود را فریب می دهند!

قدس آنلاین: بیان رهنمودهای اخلاقی یکی از امور مورد توجه در سیره پیشوای هشتم می‌باشد، چنانکه در مواقع گوناگون به بیان آن پرداخته اند.

به گزارش قدس آنلاین، در این باره نقل شده است که امام رضا (ع) فرموده اند:هفت عمل بدون پشتوانه، به بازی گرفتن نفس و فریب دادن خود است.

1 . مَن استَغفر بِلسانه وَ لَم يَندم قَلبه، فَقد اِستَهزء بِنَفسه؛ كسي كه به زبان استغفار كند ولي در دل پشيمان نباشد، همانا خود را مسخره كرده است.

2 . مَن سال الله التوفيق وَ لَم يَجتَهد، فَقد اِستَهزء بِنَفسه؛ كسي كه از خداوند طلب توفيق كند ولكن سعي و تلاش نكند، همانا خود را مسخره كرده است.

3 . مَن سال الله الجَنة وَ لَم يَصبر عَلي الشَدائد، فَقد اِستَهزء بِنَفسه؛ كسي كه از خداوند طلب بهشت كند ولي در شدائد و سختي‌هاي عبادت و اطاعت خدا مقاومت نكند و به راحتي تن به گناه دهد، همانا خود را مسخره كرده است.

4 . مَن تَعوذ بِالله مِن النار وَ لَم يَترك الشَهوات، فَقد اِستَهزء بِنَفسه؛ كسي كه از آتش جهنم به خدا پناه برد، ولي ترك شهوات دنيوي را نكند، همانا خود را مسخره كرده است.

5 . مَن ذَكر الموت وَ لَم يَستعد له، فَقد اِستَهزء بِنَفسه؛ كسي كه مرگ را ياد مي‌كند ولي (با آماده كردن توشه‌ تقوا) مهياي مرگ نشود، همانا خود را مسخره كرده است.

6 . مَن ذَكَر الله تَعالي وَ لَم يَشتق الي لِقائه، فَقد اِستَهزء بِنَفسه؛ كسي كه همواره خدا را ياد كند ولي مشتاق ديدار او نباشد، همانا خود را مسخره كرده است.

7 . مَن اَصر عَلي المَعاصي وَ طَلب العَفو مِن رَبه وَ لَم يَتُب، فَقد اِستَهزء بِنَفسه؛ كسي كه اصرار بر گناه داشته باشد و طلب عفو از خدا كند، ولي توبه نكند، همانا خودش را مسخره كرده است.

منابع:

1- محمد بن محمد حسينی، اثنی عشريه في المواعظ العدديه: 200.

2- حسيني قمي، كرامات و مقامات عرفاني امام رضا(ع): 52-53.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

پر بازدیدترین ها

No image

تحقیق الدلائل

No image

شرح مختصر النافع محقق حلى

علامه عبدالحسین امینى مى‌گوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیده‌ام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشته‌اى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مى‌گذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قول‌هاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مى‌رسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصل‌تر باشد.

No image

الفوائد الغرویّه

Powered by TayaCMS