3 بهمن 1394, 11:21
عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام : مَن ذَكَرَ اللَّهَ عز و جل فِي السِّرِّ فَقَد ذَكَرَ اللَّهَ كَثيراً، إنَ المُنافِقينَ كانوا يَذكُرونَ اللَّهَ عَلانِيَةً ولا يَذكُرونَهُ فِي السِّرِّ، فَقالَ اللَّهُ: يُراءُونَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا. [1][2]
امام على عليه السلام: هر كس خداوند عز و جل را در نهان ياد كند، هر آينه خدا را بسيار ياد كرده است. منافقان در آشكار، خدا را ياد مىكردند و در نهان، يادش نمىكردند. پس خداوند فرمود: «با مردم ريا مىكنند و خدا را جز اندكى ياد نمىكنند».
منبع:پژوهه تبلیغ
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان