دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تالیفات آیت الله جعفر سبحانی

No image
تالیفات آیت الله جعفر سبحانی

تألیفات

استاد سبحانى همپاى تحصیل و تدریس، به تحقیق و تألیف نیز دلبستگى خاصّى دارد به گونه اى که از همان ایّام تحصیل در تبریز دست به تألیف زد وى خود مى گوید:

از دوران نوجوانى به تألیف علاقه داشتم و اوّلین نوشته من «معیار الفکر» است که در تبریز نوشتم. از آن زمان تا کنون مقالات متعددى در مجلات علمى ارائه کرده ام و بیش از 150 کتاب تألیف نموده ام».([68]) «در هفده سالگى دو کتاب معیارالفکر و مهذب البلاغه را نوشتم».([69])

دوره دوم از تألیفات وى را باید مربوط به تقریر نویسى از درس خارج حضرت امام خمینى دانست که مربوط به دوره 28 سالگى اوست. امام خمینى در آغاز این کتاب مى نویسد:

ـ... و بعد فمّما منّ الله على هذا العبد اتّفاق صحابة جم من الافاضل و عدة من الاعلام ایدهم الله تعالى و منهم العالم العلم التقى صاحب الفکر الثاقب و النظر الصائب الآغا میرزا جعفر سبحانى التبریزى وفقه الله تعالى لمرضاته و کثر الله امثاله. و لقد جدّ و اجتهد فى تنقیح مباحث الالفاظ من بحث هذا الفقیر بحسن سلیقته و توضیحها بجودة قریحته فصار بحمدالله و له المنة صحیفة کافلة لمهمات المائد فى 24 شهر ربیع المود 1375هـ. ق.

روح الله الموسوى الخمینى([70])

چاپ این کتاب که چنین تمجیدهاى «العالم العلم التّقى صاحب الفکر الثّاقب و النّظر الصّائب» را از نویسنده 28 ساله آن از سوى امام خمینى در پى داشت، موجب تسریع در حرکت تألیفى وى شد.

در همین محدوده باید از ترجمه «اصول فلسفه و روش رئالیسم» علاّمه طباطبایى به زبان عربى هم نام برد. او در این باره مى گوید:

«به درخواست ایشان جلد نخستین «اصول فلسفه و روش رئالیسم» را به عربى بازگردانیدم که با تقریظ استاد در نجف اشرف به چاپ رسید.»([71])

دوره سوم از تألیفات وى نیز به نگاشته هایى برمى گردد که بعد از دو دوره مذکور به رشته تحریر درآمده اند.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

پر بازدیدترین ها

No image

تحقیق الدلائل

No image

شرح مختصر النافع محقق حلى

علامه عبدالحسین امینى مى‌گوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیده‌ام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشته‌اى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مى‌گذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قول‌هاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مى‌رسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصل‌تر باشد.

No image

الفوائد الغرویّه

Powered by TayaCMS