13 مهر 1394, 15:28
آثار
شیرازی در کنار تدریس به تألیف نیز پرداخت و آثاری از خود به یادگار گذاشت. آثاری که از او به یادگار مانده است، عبارت است از:
1ـ ذخیرة العباد در فقه فارسی
2 ـ ذخیرة الصلحاء
3 ـ الوجیزة
4 ـ بدایۀ الاحکام
5 ـ تعلیقه بر العروة الوثقی
6 ـ تعلیقه بر وسیلة النجاة
7 ـ تعلیقه بر رساله ی حاج آقا حسین قمی
8 ـ تعلیقه بر رساله ی اصطهباناتی
تمام آثاری که تاکنون ذکر شد، به چاپ رسیده است.
9 ـ شرح بر العروة الوثقی، ناتمام است.
10 ـ رساله هایی در مباحث اصول
11 ـ رسالة فی التجوید
12 ـ رسالة حول کتاب فقه الرضا، علیه السلام
13 ـ کشکول فی مختلف العلوم
14 ـ الدعوات المجربات
15 ـ هدیة المستمعین فی أقسام الصلوات المندوبة
16 ـ رسالة فی الجفر
17 ـ اجوبة المسائل الاستدلالیة
این آثار همگی مخطوط است و هنوز به چاپ نرسیده است.
شعر
میرزا مهدی قریحه ی شعری هم داشت و اشعاری می سرود. از او اشعاری در مدح اهل بیت،علیهم السلام، باقی مانده است. از اشعار او قصیده ی بائیه در 192 بیت است که درباره ی امام زمان سروده است. قصیده ی دیگری در وصف فاطمه زهرا در 26 بیت سروده است. او به فارسی و عربی شعر می سرود. این سه بیت عربی از اشعار او است:
درّة اشرقت بابهی سناها لمع الکون من سنا
نور قدس یا لها لمعة اضائت فابدت
فتلالا الوری فیا بشراها بسنا ناره اضاء طواها
لمعات اهدی الانام هداها[10]
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان