13 مهر 1394, 15:28
یادى از شاگردان
این عالم با ورع شاگردانى بزرگ و نامى تربیت کرد که هر یک منشأ خدمات فراوان به عالم اسلام شدند. در اینجا به نام چند تن از آنها اشاره مى کنیم:
1 - شیخ جعفر نجفى معروف به کاشف الغطاء (1154 - 1227 ق.)
2 - سید محمد جواد عاملى معروف به صاحب مفتاح الکرامه (1164 - 1226 ق.)
3 - ملا احمد نراقى، مولف کتاب معراج السعادة (1185 - 1260 ق.)
4 - محمد باقر شفتى رشتى، ملقب به حجت الاسلام (1175 - 1260 ق.)
5 - سید یعقوب کوه کمرى (1176 - 1256 ق.)
6 - سید صدرالدین عاملى (متوفى 1263 ق.)
7 - سید دلدار على نقوى رضوى نصیر آبادى لکهنوى(1166 - 1235 ق.)
8 - شیخ محمد ابراهیم کلباسى (1180 - 1262 ق.)
9 - زین العابدین سلماسى (متوفى 1266 ق.)
10 - شیخ عبدالحسین الاعم (1177 - 1247 ق.)
11 - سید على فرزند سید محمد (1161 - 1231 ق.)
12 - سید قیصر محمد فرزند معصوم رضوى خراسانى(1180 - 1255 ق.)
13 - اسدالله کاظمى (متوفى 1236 ق.)
14 - ابوعلى حائرى صاحب کتاب منتهى المقال (1159 - 1216 ق.)
15 - سید عبدالله شُبّر (متوفى 1244 ق.)
16 - شیخ محمد تقى اصفهانى ایوانکى، صاحب حاشیه معالم (متوفى 1248 ق.)
17 - سید محمد مجاهد، مؤلف کتاب المناهل (متوفى 1242 ق.)
18 - محسن اعرجى (متوفى 1227 ق.)
19 - میرزا محمد عبدالصانع نیشابورى اخبارى
20 - شیخ حسین نجف([11])
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان