4 آبان 1396, 16:22
نویسنده : حضرت امام خمینی (ره)
هان ای عزیز!
تو اگر با خبر و احادیث سر و کار داری به کتب شریفه اخبار خصوصا کتاب شریف )کافی ( مراجعه کن ، و اگر با بیان عملی و اصطلاحات علماء سر و کار داری به کتب اخلاقیه از قبیل )طهارة الاعراق ( و کتب مرحوم فیض و مجلسی و نراقیان [1] مراجعه کن و اگر خود را از استفاده مستغنی می دانی یا اتصاف به اخلاق کریمه و احتزار از سیئات اخلاقیه را لازم نمی دانی ، جهل خود را که ام الامراض [2] است معالجه کن ... انسان تا در این عالم است می تواند، خود را از این ظلمت نجات دهد و به آن انوار برساند. آری می تواند، ولی نه به این حالت سردی و خمودی و سستی و فتور و سهل انگاری که انگار در ما است ، که همه می بیند که با هر خلق زشت و اطوار ناپسندی که از اول طفولیت بزرگ شدیم ، و با معاشرت و مؤ انست های نامناسب تهیه کردیم تا آخر باقی می مانیم سهل است ، روز بروز بر آن سربار می کنیم و می افزاییم . گویی گمان نداریم که عالم دیگری هست و نشاءه [3] باقیه دیگری خواهد آمد)وای اگر از پس امروز بود فردایی ( و گویی که دعوت انبیاء و اولیاء علیهم السلام به ما هیچ مربوط نیست و معلوم نیست ما با این اخلاق و اعمال به کجا می رسیم و با چه صورتی محشور می شویم . یک وقت تنبه پیدا می کنیم که کار از دست ما خارج و حسرت و ندامت نصیب ماست و غیر از خود کسی را نتوانیم ملامت کنیم [4].
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان