دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تنبیه عرفانی

این کار تو هم این قدر کبر و افتخار ندارد. بیچاره از تنگی حوصله و کوچکی کله گاهی خودش هم بازی خورده ، خود را دارای مقامی دانسته ، حب نفس ‍ و دنیا به مفاهیم مسروقه و اضافات و اعتبارات پیوند شده یک ولیده ناهنجاری پیدا شده ، و...
تنبیه عرفانی
تنبیه عرفانی

نویسنده : حضرت امام خمینی (ره)

ای طالب دنیا و ای دزد مفاهیم !

این کار تو هم این قدر کبر و افتخار ندارد. بیچاره از تنگی حوصله و کوچکی کله گاهی خودش هم بازی خورده ، خود را دارای مقامی دانسته ، حب نفس ‍ و دنیا به مفاهیم مسروقه و اضافات و اعتبارات پیوند شده یک ولیده ناهنجاری پیدا شده ، و... خود را با این همه عیب ، مرشد خلایق و هادی نجات امت و دارای سر شریعت ، بلکه وقاحت را گاهی از حد گذرانیده ، دارای مقام ولایت کلیه دانسته ! این نیز از کمی استعداد و قابلیت و تنگی سینه و ضیق قلب است تو طلبه فقه و حدیث و سایر علوم شرعیه نیز در مقام علم بیش از یک دسته اصطلاحات که در اصول و حدیث بخرج رفته ندانی .اگر این علم که همه اش مربوط به عمل است در تو اضافه یی نکرده و تو را اصلاح ننموده ، بلکه مفاسد اخلاقیه و عمیله بار آورده ، کارت از علماء سایر علوم پست تر و ناچیزتر، بلکه از کار همه عوام پست تر است ...

و تو بیچاره جز وزر[1] و وبال ، نتیجه یی نبری و جز مفاسد اخلاقی و اعمال ناهنجار حاصلی برنداری . پس علم تو هم از نظر اعتبار علمی تکبر ندارد. منتها از بس افق عملت کوتاه است به مجرد آن که دو تا اصطلاح درهم و برهم کردی ، خود را عالم و سایر مردم را جاهل دانی و پر ملائکه مقربین را به زیر پای خود پهن می کنی و جایگاه را در مجالس ، و راه ها را در کوچه ها بر بندگان خدا تنگ می نمایی[2] .

    منبع :
  • چهل حدیث حضرت امام خمینی (ره )،چاپ اول ، تابستان 1368، مرکز نشر فرهنگی رجاء ، لیتو گرافی وچاپ گلشن .
    پی نوشت :
  • [1] - بار سنگین و بد
  • [2] - چهل حدیث ، ص 79 و 80

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

پر بازدیدترین ها

No image

تحقیق الدلائل

No image

شرح مختصر النافع محقق حلى

علامه عبدالحسین امینى مى‌گوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیده‌ام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشته‌اى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مى‌گذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قول‌هاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مى‌رسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصل‌تر باشد.

No image

الفوائد الغرویّه

Powered by TayaCMS