16 اسفند 1394, 21:27
رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: حَقّاً أقولُ: لَم يَكُن لُقمانُ نَبيّاً ولكنْ كانَ عَبداً كَثيرَ التَّفكُّرِ حَسَنَ اليَقينِ، أحَبَّ اللَّهَ فأحَبَّهُ ومَنَّ علَيهِ بالحِكمَةِ. [1]
. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: حقيقتى را بگويم: لقمان پيامبر نبود، امّا بندهاى بود كه زياد مىانديشيد و يقينى نيكو و راستين داشت. خدا را دوست مىداشت و خدا هم دوستدار او شد و نعمت حكمت را به وى ارزانى داشت.
منبع:پژوهه تبلیغ
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان