12 اسفند 1394, 21:37
اعن عليِّ بنِ شُعَيب: دَخلتُ على أبي الحَسنِ الرِّضا عليه السلام، فقالَ لي: يا عَلِيُّ، مَن أحسَنُ النّاسِ مَعاشاً؟ قُلتُ: أنتَ يا سَيِّدي أعلَمُ بِه مِنّي، فقالَ عليه السلام: يا عَلِيُّ، مَن حَسُنَ مَعاشُ غَيرِهِ في مَعاشِهِ. يا عَلِيُّ، مَن أسوَأُ النّاسِ مَعاشاً؟ قُلتُ: أنتَ أعلَمُ، قالَ: مَن لَم يَعِشْ غَيرُهُ في مَعاشِهِ. [1]
به نقل از على بن شعيب-: خدمت امام رضا عليه السلام مشرف شدم حضرت به من فرمود: اى على! بهترين زندگى را چه كسى دارد؟ عرض كردم: سرورم! شما بهتر از من می دانيد. حضرت فرمود: اى على! كسى كه زندگى ديگرى در زندگى او خوش و خرّم باشد. اى على! بدترين زندگى را چه كسى دارد؟ عرض كردم: شما بهتر می دانيد. فرمود: كسى كه ديگرى در زندگى او [خوش و خرّم] نباشد.
منبع:پژوهه تبلیغ
علامه عبدالحسین امینى مىگوید: چند فصل از آن را به خط مؤلف دیدهام که در خاتمه فصل احیاءالموات عبدالصمد همدانى نوشته بود. «این آخرین نوشتهاى است که بر قلم مؤلف گناهکارش عبدالصمد همدانى در کربلاى حسینى روان گشت در حالى که بر هجرت نبوى 1195 سال مىگذشت.» این شرح به خوبى موید آن است که مؤلف در فقه، اصول، حدیث و زبان و ادبیات عرب تبحرى وافر داشته است. شیخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: بخشى از آن را، از بحث لقطه تا مواریث، به خط عبدالصمد همدانى نزد سادات آل خراسان در نجف دیدم که حاوى نقل قولهاى وى، احادیث و تحقیقات زیادى بود و به نظر مىرسد از ریاض المسایل و حیاض الدلائل سید على طباطبائى مفصلتر باشد.
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان